Mobiele Doka

[argentic]

De activiteiten van mobilabo in de region Nord betreft, zo lijkt mij betaalde fotografiecursussen, zie:
http://www.mobilabo.com/
Overigens natuurlijk uiterst interessant.

Ik denk dat de vacantie-activiteiten gesubsidieerd worden door (grote) bedrijven en zoals je al noemde overheden.

Jed

De betaling gebeurt door abonnementen van 20 € per jaar p.p., en 50 € voor groepen en scholen. 300 € p.p. voor 6-daagse cursussen buiten het kader van school of cultureel centrum. 400 € p.p. voor diezelfde cursussen in het kader van beroepsmatige vorming zoals bijscholing door arbeidsbureau e.d. Van dat soort lage prijzen kunnen de salarissen nooit betaald worden. Die moeten dus wel gesubsidieerd zijn. Die subsidie komt blijkbaar van verschillende overheden. Niet van bedrijven.

Voor zover ik weet subsidieren Franse bedrijven niet rechtstreeks educatieve organisaties zoals deze mobilabo. Maar personeelsleden kunnen een deel van kosten voor buitenschoolse opvang en voor vakantieactiviteiten bij de personeelsvereniging of beroepsvereniging declareren. Dat kan oplopen tot de helft van de kosten. Het is dus een soort indirecte subsidiering. Die hulp wordt echter door de belasting bij je salaris opgeteld. En alleen bedrijven van 50 of meer werknemers hebben een personeelsvereniging.

Intussen zijn we flink afgedwaald. Dus ik stel voor dat we het hier bij laten, en terugkeren naar het onderwerp van de rijdende educatieve doka.

[elbuveli2ETHPY]

Dit is werkelijk fantastisch,dat moeten we hier(belgie en nederland) ook hebben.
Om me heen hoor ik,heel schugter,de verhalen,dat analoog het toch af moet leggen tegen het digi-geweld.
Dit durven ze niet hardop te zeggen,zeker niet in mijn bijzijn,want ze weten donders goed dat ik er furieus op reageer,en het geeft mij iedere keer weer een kick om ze helemaal vast te lullen.
Het enigste wat ze naar voren kunnen halen is dat het sneller gaat,en makkelijker is,en voor de rest niks,en dat vind ik wel zulke ontichelijke onzin.
Alsof dat het is,en ze bekijken de foto,s niet groter dan de gebruikelijke printjes.

Daarom vind ik bovenstaande een prachtig idee,om gelijk bij de jeugd te beginnen,en ze kennis te leren maken met het doka-werk,en dat het helemaal niet erom gaat dat het lang duurt,maar ze kennis leert maken met kwalitatief hoogstaande fotografie en afwerking.

Zo,dat moest er even uit,een goed weekend toegewenst,

Ruud.

[hka]

Ruud,
ik voel met je mee...

[Jed Freudenthal]

Het is inderdaad zo dat digitale fotografie een deel van de analoge fotografie vervangen heeft. Maar dat is in het gebied dat voeger door boxjes en een deel van het kleinbeeld werd bestreken. Het grootste deel van de professionelen en serieuze amateurs werkt (ook) analoog. Het aanbod van (nieuwe) analoog films is enorm. En er worden steeds nieuwe films ontwikkeld. Een bedrijf als Kodak verdient zijn geld met analoog.
Je kunt stellen dat de gebieden van analoog en digitaal naast elkaar bestaan met verschillende doelgroepen.
De vraag is dan volgens mij: 'als je foto-educatie op het analoge gebied gaat doen, waar is dat dan effectief?' Naar mijn idee moet je je dan op de serieuze amateur richten'. De vraag is dan: hoe bereik je de serieuze amateur? Het lijkt mij dat cursussen analoge fotografie een goede mogelijkheid zijn. En dit soort cursussen worden reeds gegeven.
Een andere heel effectieve manier is de APUG. De uitwisseling van informatie is een vorm van foto-educatie. Of de huidige vorm in de APUG, de meest effectieve vorm is, is een andere vraag. Zelf denk ik dat 'praktijkdagen' een welkome aanvulling kunnen zijn. Maar dan kun je gelijk de vraag stellen: 'op welk niveau willen we de praktijkdagen'? Moeten ze aansluiten op bestaande cursussen, of moeten ze ook meer basiselementen bevatten?

Jed

[elbuveli2ETHPY]

Ja Jed,maar hier in de randstad-en dat is wel een behoorlijk groot gebied-is het voor 95% digitale fotografie.
En misschien wel meer.
Een heel enkele fotograaf is nog wel bereid iets te bestellen voor je,omdat er nog 1 amateur in de omgeving is,die analoog werkt,maar dan houd het op.
De meeste zaken zijn van die inloopwinkels geworden,en meer lijstjes en dergelijke dingen verkopen,maar je herkent ze niet meer.
En je opmerking dat de serieuze amateur en profsanaloog werken,is misschien wel zo,maar dat moet toch eens een keer doorgegeven worden,aan de jeugd dus,en ik geloof dat je dat niet te lang moet uitstellen.
En hoe je ze bereikt?
Vader op zoon/dochter,op school,verenigingen,of hebben we dat niet meer,en dan proberen ze te overtuigen van het feit dat digitaal enkel maar sneller en gemakkelijker is te verwerken,maar dat het daar dan ook bij blijft.
Ik zal je vertellen,mijn eerste camera was een snappy,zo,n plastic dic met een levensgevaarlijke knerp,als je de film moest transporteren,maarja,vroeger,t was armoe thuis,en zoonlief wilde zo nodig gaan fotograferen.
2,95 plus een aantal zeepbonnen koste dat ding.
Er ging 120 rolfilm in,wist ik wat dat was,ik ging naar de winkel of hij er een rolletje in kon zetten,later heb ik bij die man geleerd om het zelf te doen,en ik voelde me groeien,toen kreeg ik een Agfa rapid,24x24mm,rolletje erin en fotograveren maar,en ook nog een tijdje een Pontiac 6x9cm camera te leen gehad,met een Som-Berthiot objectief,ook rolfilm,en toen mijn eerste kleinbeeld,een Canon FX,sjonge jonge,iedereen dacht,waar doet tie het van,maar ook weer die oude man van die zelfde fotozaak maakte tijd voor me,om alles goed uit te leggen,en als ik het niet snapte dan kon ik weer terug komen,ook nog in zijn doka gestaan,om de grondbeginselen te leren.

Dus wat je zegt is wel goed,maar toch ook de jongeren er bij betrekken,althans,proberen.

En wat betreft het aansluiten op bestaande cursussen,ik geloof niet dat het of/of moet zijn,maar en/en.

En dan bedoel ik,dat onderzocht moet worden hoe het niveau is,en de basiselementen moet je toch verwerken in de lesstof,erger nog,je zult ermee moeten beginnen,alwas het alleen maar om bij sommige mensen de stofnesten uit hun hoofd te halen,en alles weer op een rijtje te krijgen,zoiets van,hoe was het ook weer.

Ruud.

[Jed Freudenthal]

Ja Jed,maar hier in de randstad-en dat is wel een behoorlijk groot gebied-is het voor 95% digitale fotografie.
En misschien wel meer.


Ruud, er zijn twee groepen. De groep personen, die wel eens een camera pakken en de 'serieuze' fotografen. De incidentele fotografen vormen een grote groep en zullen tegenwoordig naar een digitale camera of een telefoon grijpen.
De fotos verdwijnen vervolgens in de digitale prullenbak.

De tweede groep personen, die de fotografie meer serieus benaderen. Ook hier kom je de digitalen en analogen tegen. De keuze wordt hier door een verscheidenheid van factoren bepaald. Zo is de dugitale benadering extreem duur als de kwaliteit omhoog moet. Maar de kwaliteit zelf kan een reden zijn. Dat hangt van het doel af.

Ik ken een serieuze fotograaf, die vroeger analoog deed en op digitaal is overgegaan, om vervolgens de aansluiting in de digitale wereld te missen. Zijn opmerking: 'er is geen digitale APUG', Terug naar analoog?!

Mijn vraag is of je je überhaupt moet richten op de eerste groep personen. En als je dat wilt, dan zal de benadering op de culturele geaardheid moeten afstemmen. Zo kun je een amerikaanse benadering niet zo maar in Nederland overzetten. En datzelfde geldt voor zovele andere landen. En het resultaat? 90 % babyfotos en de rest vacantiekiekjes. Tenminste zo was het in het 100 % analoge tijdperk.

Jed

[hka]

Om de analoge fotografie op de kaart te houden moet je je richten op de scholen met jonge kinderen. Hen dmv voorlichting kennis laten maken met deze vorm van fotografie. In verschillende gemeenten zijn er allerlei instanties die creatieve faciliteiten aanbieden. Heb daarbij de indruk dat het veel meer instituten zijn die achteroverhangend wachten tot hun cursussen weer de minimale bezetting hebben, dan kunnen ze weer een jaar overleven. Echt de boer op gaan, zeg maar, is er niet bij. Enige tijd geleden heb ik met een dergelijk instituut een gesprek gehad en de mogelijkheid opperde bijv. één middag in de week de fotografie-afd. en de doka ter beschikking te stellen voor kinderen van de laagste klassen. Een gerichte werving aldaar kan de kinderen enthousiast maken. Mijns inziens begint daar de interesse. De meeste kinderen weet niet eens dat er iets als een filmpje bestaat...

Apug zal die rol nooit kunnen overnemen aangezien het allemaal individuen zijn die zich hier melden. Afgezien nog van alle zin en onzin die hier gebezigd wordt.
Als je sommige threads leest wordt je heen en weer geslingerd tussen allerlei meningen en bij de een is het zus en de ander beweerd precies het tegenovergestelde, zodat je er al helemaal geen brood meer van kunt bakken.
Maar die paar enthousiastelingen die hier acte de presence geven zetten niet écht zoden aan de dijk.

[Merlin]

Een klas vol kleine ettertjes later zien hoe het vroeger ging, is niet de manier om de analoge wijze te handhaven. Misschien is er eentje die over een jaar of dertig besluit te kijken of er nog iets te koop is. Je moet juist de enthousiaste enkeling die aanwaait op APUG ondersteunen en enthousiasmeren. Kennisuitwisseling in de doka is de enige manier om het analoge vak op korte termijn levendig te houden.
Voor 99,99% van de fotografen is de digitale fotografie goed genoeg als gereedschap. Je moet juist de kunstenaar zoeken, de enkeling die kwaliteit in zijn vaandel heeft, of juist de pessimist die vindt dat het vroeger beter was...

Wat je zult zien is dat na onze generatie slechts een enkeling nog geïnteresseerd is en dat men steeds meer zelf maakt. Er wordt nog steeds gecalligrafeerd, geëtst, geschilderd of zelfs met de hand geschreven. De opkomst van een nieuw gereedschap leidt er niet toe dat het technieken vervangt, maar wel dat die oudere technieken aan aandacht moeten inboeten.

Als je echt wilt helpen het analoge tijdperk te verlengen, dan moet je nu apparatuur inslaan om die later aan te bieden. Neem alle vergroters die op marktplaats staan en zet die weg. Leg kennis vast, bijvoorbeeld op internet, van alles wat met vergroter te maken heeft, maar ook over hoe je papier zelf maakt, hoe je chemie samenstelt. Dat zijn dingen hoe je ervoor zorgt dat er over dertig jaar nog enkelen zijn die als van ouds willen calligraferen, etsen, schilderen én fotograferen...

En als dit niet off/topic is weet ik het ook niet meer.

[Willie Jan]

Er zijn toch de doosjes voor Klein Chemisch Afval. En regelmatig komt toch (busje komt zo...) een inzamel-vrachtwagen in de gemeente te staan, waar jij gratis jouw spullen kunt inleveren. Tenminste in de gemeentes die ik ken.

niet als je het voor je beroep doet.
Dan moet je het laten afvoeren.

[argentic]

Het is inderdaad zo dat digitale fotografie een deel van de analoge fotografie vervangen heeft. Maar dat is in het gebied dat voeger door boxjes en een deel van het kleinbeeld werd bestreken. Het grootste deel van de professionelen en serieuze amateurs werkt (ook) analoog. Het aanbod van (nieuwe) analoog films is enorm. En er worden steeds nieuwe films ontwikkeld. Een bedrijf als Kodak verdient zijn geld met analoog.


Met alle respect Jed, maar dit is klinkklare onzin. Zo'n uitspraak was vijf jaar geleden (misschien) nog waar. Maar vandaag de dag heeft digitaal analoog in de professionele wereld overal compleet vervangen. De technische camera heeft tegenwoordig een digitale achterwand. En zelfs in de astronomie waar ze tot voor kort nog glasnegatieven gebruikten is alles nu digitaal. Ik ken geen enkele beroepsfotograaf die nog analoog fotografeert uit commerciële gronden (en daar gaat het woord "beroeps" toch over). Analoog is t.o.v. digitaal simpelweg niet rendabel of snel genoeg.

Natuurlijk ken ik wel een heleboel fotografen die uit kunstzinnige, hobby of andere redenen nog/weer analoog werken. Maar dat heeft niks met beroeps te maken. Behalve misschien voor die zeldzame kunstenaar die zijn afdrukken duurder kan verkopen omdat ze in het een of andere exotische procédé gemaakt zijn.

ALLE analoge kodakfabrieken en research-laboratoria in Rochester zijn inmiddels met de grond gelijk gemaakt. De films die nog geproduceerd worden komen tegenwoordig uit India en China. En zelfs Kodakchrome is inmiddels ter ziele.

De wens is vaak de vader van de gedachte, maar de realiteit is (helaas) totaal anders.

[elbuveli2ETHPY]

Merlin,ik geloof niet dat het om die klas met etterbakkies gaat,
Vroeger(o jee,wat zwaar)hadden we altijd nog een rijkbloeiend verenigingsleven,en dat speelde zich voornamelijk in de avonduren af.
Het was na schooltijd nog even ontspannen,vervolgens eten,en dan naar de vereniging,welke dat ook moge zijn,wat dus je interresse had,en op zo,n manier moet de analoge fotografie er ook in gebracht worden,
Afwachten,totdat er op Apug,of waar dan ook iemand verschijnt,die een artistieke inslag heeft,dan word dat erg lang wachten,en is de Analoge fotografie ter ziele.
Van die 25-30 kinderen in een klas,zullen er heus wel 10 zijn die belangstelling hebben,en daarvan misschien 1 of 2 die echt serieus door willen,maar dat heb je met iedere hobby,ieder beroep,met alles.
Je moet natuurlijk ook weer niet denken dat na 3-4 jaar,er enkele rijdende doka,s erbij besteld moeten worden,dat is de arrogantie ten top.
Maar ik denk dat er heus wel jeugdigen zijn die hier belangstelling voor hebben,alleen niet weten hoe te handelen,want in de detailhandel zullen ze niet gestimuleerd worden voor het analoge gebeuren.

Ruud.

[Jed Freudenthal]

Met alle respect Jed, maar dit is klinkklare onzin. Zo'n uitspraak was vijf jaar geleden (misschien) nog waar. Maar vandaag de dag heeft digitaal analoog in de professionele wereld overal compleet vervangen. De technische camera heeft tegenwoordig een digitale achterwand. En zelfs in de astronomie waar ze tot voor kort nog glasnegatieven gebruikten is alles nu digitaal. Ik ken geen enkele beroepsfotograaf die nog analoog fotografeert uit commerciële gronden (en daar gaat het woord "beroeps" toch over). Analoog is t.o.v. digitaal simpelweg niet rendabel of snel genoeg.

.

Ik heb mijn informatie lijkt mij van betrouwbare zijde. Het laatste onderzoek is door Kodak gedaan en zal nu 2 jaar oud zijn. In de US was 75 % van de professionele weer op analoog. In Europa was dat percentage eerder bereikt. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze louter analoog werken.

En hoe zou je het enorme analoog aanbod verklaren? Klik in de US zaken als adorarama , B&H etc aan en er komen honderden analoge films tevoorschijn. En dan hebben die zaken nog niet eens europese merken als adox etc. De keus uit analoge films is nu veel groter dan zeg 30 jaar terug. Maar dat komt ook door de aanwezigheid van internet.
En als je kijkt wat er omgaat in de wereld van de speelfilms is de kwantiteit helemaal enorm.

Kodak heeft Kodachrome er uit gehaald omdat er vele nieuwe alternatieven zijn. En die nieuwe films worden ontwikkeld in research laboratoria.
Laatst wilde ik een velvia kopen. De keus was inmiddels tot drie uitgegroeid.

Jed

[Merlin]

De technische camera heeft tegenwoordig een digitale achterwand.Enig idee hoe duur die dingen zijn? Je kunt van dat geld ook een nieuwe stationwagen kopen. Ik denk dat die investering zelfs zakelijk onverstandig is. Of je moet wel heel veel met een technische camera werken. Het verklaard wellicht waarom er in Amerika nog betrekkelijk veel film wordt omgezet. Het is tot nu toe het land van onbegrensde filmformaten. Het lijkt soms wel alsof 8 x 10" een standaard formaat is (geweest).

[argentic]

Enig idee hoe duur die dingen zijn? Je kunt van dat geld ook een nieuwe stationwagen kopen. Ik denk dat die investering zelfs zakelijk onverstandig is.

Jawel, ik weet wat die dingen kosten. En je schaft zoiets alleen aan als je omzet erom vraagt. Maar ik herinner me een collega in Drachten 7 jaar geleden, die alles onder de 1 m3 fotografeerde met de technische camera. Ik heb hem ontmoet omdat ik zijn analoge dokaspullen overkocht. Want hij werkte destijds al met een digitale achterwand, omdat zo'n ding zich in de packshot-industrie binnen een jaar terugverdiende. En toen waren ze toch echt nog een stuk mindere kwaliteit en een stuk duurder.

Natuurlijk is een individuele 4x5'' film veel goedkoper dan een achterwand. Maar het hangt maar net af van wat de klant vraagt (en betaalt).

[Jed Freudenthal]

Enig idee hoe duur die dingen zijn? Je kunt van dat geld ook een nieuwe stationwagen kopen. Ik denk dat die investering zelfs zakelijk onverstandig is. Of je moet wel heel veel met een technische camera werken. Het verklaard wellicht waarom er in Amerika nog betrekkelijk veel film wordt omgezet. Het is tot nu toe het land van onbegrensde filmformaten. Het lijkt soms wel alsof 8 x 10" een standaard formaat is (geweest).

Nog afgezien van de prijs. Je kunt alles achter een technische camera hangen, Maar 4x5 " is volgens mij alleen maar door de NASA gemaakt. En niet in de handel. Het ding heeft miljoenen dollars gekost en is in een exemplaar gemaakt. Wel zijn er kleine formaten dan 4x5"voor een technische camera gemaakt en in de handel gebracht voor zeer hoge prijs en slechte kwaliteit. Ik heb in mijn wetenschappelijke loopbaan veel met die sensoren gewerkt, maar als de afmetingen toenemen, neemt de prijs snel toe en de kwaliteit snel af.
Als wetenschapper kijk je naar de specificaties. Afhankelijk van de toepassing kies je voor analoog of digitaal. Zo heeft elk zijn voorkeur, afhankelijk van het doel. En ik denk dat dat in de fotografie ook van toepassing is.

Een van mijn eisen voor mijn fotografie is dat het levendig moet blijven. Dat is een eigenschap van analoog; het is steeds veranderlijk. Als je een digitale sensor gebruikt is er altijd een beeld met een uitstraling die altijd hetzelfde is. Die eentonigheid is voor een krantenfoto, documentaire of wetenschappelijke opname geen probleem. Maar er zijn situaties dat je kunt er ook anders tegen aan kan kijken. Zo is een landschap geen eenheidsworst.

Gelukkig voel ik mij hier niet alleen in. Zo was ik in de Provence (Frankrijk) aan het fotograferen en daar stopt een brandweerauto. Het hele spul komt naar buiten en het wordt een drukke conversatie over de deugden en suprematie van de analoge fotografie. (Je ziet, er kan best wat afbranden. De fotografie is nummer een, tenminste in Frankrijk. Nu begrijp je waarom Wilbert daarheen gegaan is)
Diezelfde dag sta ik ook nog eens onder de zwarte lap en daar komt een boer naar mij toe, die de deugden van het ambacht naar voren brengt.
In Italie gaat het weer anders. Daar stond ik bij het Lago Maggiore bij een zingend koor dat door een non werd geleid. Deze non verbrak het zingen en ging over om de zegeningen van de zwart-wit fotografie (analoog) uit te dragen. Dit onder vermelding dat enkele italiaanse cineasten een internationale priijs hadden gekregen voor een zwart-wit film.

Jed

Het zijn dus niet alleen fotografen, die weten wat analoge fotografie is en daar waardering voor hebben.

[Willie Jan]

Een vriend van mij was in een amerikaans park voor een zonsopkomst op een ansel adams plek. Hij was de enige met een digi, de rest had 4x5 of groter bij. Zijn bek viel op de grond.

Het gaat niet om de apparatuur maar om het plezier en het uiteindelijke beeld dat aan de muur hangt. De een wil de analoge weg nemen, en de ander de digitale.
Het gaat erom dat je nadenkt bij je beeld dat je wil maken. En de een denkt niet na en de ander denkt diep na.
Het gaat er ook om dat je je verdiept in het begrip fotografie. kijken naar werk van fotografen, bestuderen van het verleden van fotografie, tenminste als je meer wil dan een plaatje vastleggen.

Misschien is het ook een gevolg van leeftijd. Jong en onbezonnen klik je alles wat beweegt of wat de fotobond als mooi kenmerkt. Op latere leeftijd denk je meer na en word je selectiever. Als ik mijn beelden zie van de eerste expositie van een fotogroep waar ik destijds bij was, denk ik bij mijzelf "heb ik dat laten zien?".

[hka]

Als professional is analoog een gepasseerd station om nog geld mee te verdienen.
Analoog is alleen voor geambitioneerde amateurs of "kunstfotografen" interessant.
In het bovenstaande kan ik me dus wel vinden.

[argentic]

Nog afgezien van de prijs. Je kunt alles achter een technische camera hangen, Maar 4x5 " is volgens mij alleen maar door de NASA gemaakt. En niet in de handel. Het ding heeft miljoenen dollars gekost en is in een exemplaar gemaakt. Wel zijn er kleine formaten dan 4x5"voor een technische camera gemaakt en in de handel gebracht voor zeer hoge prijs en slechte kwaliteit. Ik heb in mijn wetenschappelijke loopbaan veel met die sensoren gewerkt, maar als de afmetingen toenemen, neemt de prijs snel toe en de kwaliteit snel af.

Jij bent al een poosje uit de praktijk weg, en de ontwikkelingen hebben bepaald niet stil gestaan. Inmiddels is die kwaliteit meer dan voldoende, en is de prijs voor professionals haalbaar geworden. Natuurlijk is een MF achterwand niet hetzelfde als een 8x10 negatief. Maar ik kan probleemloos 30x40 afdrukken met mijn 12 Mp Nikon. Dan is de grens volgens mijn smaak ook wel bereikt. Maar voor de doorsnee toeschouwer ligt dat anders.

Natuurlijk geeft een midden of grootformaat negatief op die maat theoretisch betere resultaten. Maar wie ziet dat behalve de fotograaf? Een beetje MF achterwand van tegenwoordig is 40 Mp. En dat is voor professioneel gebruik in 99 % van de gevallen overkill. De klanten voor wie een Oneshot op een Linhof 6x7 niet genoeg is, zijn uiterst zeldzaam.

Het doel is tegenwoordig (helaas) niet meer om de hoogst haalbare kwaliteit te bereiken. Doel is om díe kwaliteit te leveren waarmee de klant tevreden is. En misschien is dat altijd wel zo geweest. Welke Jan-met-de-pet-klant zag vroeger het verschil in afdruk tussen MF en GF zolang je de zaak niet naast elkaar legde (en zelfs dan...) ? Hoe vaak was perfectie vooral een zaak van de fotograaf i.p.v. de klant?

Bovendien is men de laatste tien jaar gewend geraakt aan miserabele digitale kwaliteit. Wij zouden mensen op moeten voeden tot herkennen van goede beeldkwaliteit. Zowel qua onderwerp als qua afdruk. De MobiLabo probeert in elk geval om kinderen kritisch te leren kijken naar foto's. En dat is al grote winst.

[Jed Freudenthal]

Bovendien is men de laatste tien jaar gewend geraakt aan miserabele digitale kwaliteit. Wij zouden mensen op moeten voeden tot herkennen van goede beeldkwaliteit. Zowel qua onderwerp als qua afdruk. De MobiLabo probeert in elk geval om kinderen kritisch te leren kijken naar foto's. En dat is al grote winst.

Mensen hoeven niet opgevoed tot het herkennen van goede beeldkwaliteit. De mensen bepalen zelf welke beeldkwaliteit zij als goed ervaren. Dat is het uitgangspunt van elk gebied waar 'image-quality' een rol speelt (waaronder de fotografie). Wat de mensen als goede beeldkwaliteit ervaren wordt vastgesteld via panelonderzoekingen. Zo is 'goede beeldkwaliteit' o.a. onderwerpafhankelijk. De (fotografische) industrie richt hun ontwerpen en productie op deze panel-resultaten.
Op grond van deze panel-gegevens heb ik nog maar enkele weken terug nagegaan waar je digitale dan wel analoge procedes zou kunnen inzetten. En welke objectieven het meest in aanmerking komen. De fotografische industrie geeft de (image quality) specificaties zodat men tot een verantwoorde keus kan komen.
Of je de variatie in image quality als gevolg van verschillende films/ontwikkelaars wil hebben, of dat een kleurensensor voldoende is, is een andere vraag, die ieder voor zichzelf moet bepalen.
Persoonlijk prefereer ik de mogelijkheid om steeds verschillende films/ontwikkelaars in zwart-wit dan wel kleur. Als ik maar een kleurensensor zou hebben, zou mij dat erg vervelen, al was de beeldkwaliteit nog zo goed. En ik ben niet de enige die gaapneigingen krijgt bij een stapel van 50 digitale artis-drukken. Ik heb het in de fotoclub heel wat gezien. Daarom worden de analoge drukken op het eind van de avond gezet.

Jed

P.S. Een tijdje terug is een bespreking van het onderwerp 'image quality' in petit comite te berde gebracht. Petit comite, omdat niet iedereen in dit onderwerp is geinteresseerd. Jaap en Guus hebben, zo dacht ik, interesse getoond. Het lijkt mij een interessant onderwerp voor komende winter. Meer geinteresseerden?

[hka]

Bovendien is men de laatste tien jaar gewend geraakt aan miserabele digitale kwaliteit. Wij zouden mensen op moeten voeden tot herkennen van goede beeldkwaliteit. Zowel qua onderwerp als qua afdruk. De MobiLabo probeert in elk geval om kinderen kritisch te leren kijken naar foto's. En dat is al grote winst.
Helaas is dit maar al te waar. Ik trek altijd de vergelijking met het zgn junkfood. Als je dat maar lang genoeg ge(vr)geten hebt begin je het zelfs nog lekker te vinden ook!
Smaakvervlakking noemen ze dat.
Ditzelfde fenomeen is er ook gaande op het fotografie toneel. De digitale beelden zien er wel goed uit maar duidelijk verschil is er wel aanwezig als je weet (geleerd hebt) waar je naar moet kijken. Kunnen we dat 'beeldvervlakking' noemen of toch liever kwaliteitsverschil.
De professionele drukwerk inkoper en de bladmanager kan en kon heel goed beoordelen of hij een kwaliteitsopname voor zich heeft liggen of dat het broddelwerk was. De meest gehanteerde kreet was 'garbadge in garbadge out' en dat geldt mijns inziens nog steeds zo. Meestal sluit de onmogelijk korte levertijd waarmee het beeld geleverd dient te worden een andere optie dan digitaal uit. Eieren voor je geld kiezen heet dat anders ben je binnen niet afzienbare tijd naar de filisteijnen. Prettige vakantie gewenst...