PDA

View Full Version : De gevoelige plaat



Pages : 1 [2]

kraker
02-12-2010, 06:56 AM
Verwacht van deze post geen erg constructieve bijdrage, maar weet dat ik deze draad met grote interesse volg.


Als je een landschap met snel voortdrijvende wolken hebt, verandert de lichtverdeling zo razendsnel en dat hele gebeuren moet je in alle snelheid bijhouden. En als er dan nog wind of bewegend water is, dan wordt het nog complexer. ik beschouw het landschap als het meest dynamische onderwerp dat er is.


Ik vind dit wel geweldig mooi gezegd, Jed. Het landschap is het meest dynamische onderwerp dat er is.

Ik ben de laatste maanden wat afgedwaald van landschappen naar andere onderwerpen om (pas op, misschien wordt het toch nog on-topic) eens te onderzoeken of ik daar meer "van mezelf" in kwijt kan. Of het meer (op korte termijn) mijn gemoedstoestand uitdrukt, of er beter in is te zien (op langere termijn) wie ik ben. Mijn *veel te simpele* gedachte is: een landschap vastleggen, dat kan toch iedereen? Daar ben ik toch niet bijzonder in? Daar kan ik toch niet iets van mezelf in laten zien? (Totdat ik dan werk van anderen zie, en daar echt wel een signatuur in herken... ook landschappen kunnen dus tekenend zijn voor een bepaald persoon.)

Ik ben er nog niet achter of mijn pogingen met andere onderwerpen ergens toe gaan leiden, maar de uitspraak die je hierboven doet is voor mij wel een boodschap om ook het landschap weer op te gaan zoeken. En ondertussen ook de andere onderwerpen te blijven uitproberen. Dat is sowieso wel verfrissend.

Willie Jan
02-12-2010, 08:06 AM
Mijn *veel te simpele* gedachte is: een landschap vastleggen, dat kan toch iedereen? Daar ben ik toch niet bijzonder in? Daar kan ik toch niet iets van mezelf in laten zien?

Landschap is misschien wel het meest moeilijke onderwerp om vast te leggen

http://www.apug.org/gallery1/files/2/0/6/6/photo12.jpg
Het koste mij 3 jaar om een 'goede' foto te maken van een groep berken.
Ik widle de sfeer vastleggen en dat is nog bere moeilijk ook...

Alle problemen die er zijn kom je ongeveer tegen in landschappen. Alle grote jongens zoals bv adams kunnen dit beamen

Merlin
02-12-2010, 08:11 AM
Je hebt nou wel de kans dat fotograferen een vermoeiende bezigheid wordt. Je moet je bezig houden met het licht, de compositie, keuzen in sluitertijd/diafragma, keuzen in film/asa, keuzen in objectieven/filmformaat, het weer, het tijdstip, het onderwerp, het verhaal wat je wilt vertellen, en dan ook nog eens je emoties. Het is maar goed dat je veel van de keuzen onbewust neemt. De keuzen die je neemt per situatie en jouw 'oog' maken het idd dat je een handtekening krijgt. Of zoals kraker het formuleert:
Mijn *veel te simpele* gedachte is: een landschap vastleggen, dat kan toch iedereen? Daar ben ik toch niet bijzonder in? Daar kan ik toch niet iets van mezelf in laten zien? (Totdat ik dan werk van anderen zie, en daar echt wel een signatuur in herken... ook landschappen kunnen dus tekenend zijn voor een bepaald persoon.)Dat de ÚÚn een perfect beeld heeft en de ander van de zelfde plek een rotplaat, ligt niet persÚ aan de gebruikte materialen en technieken, afdruktechniek of visie. Dat heb ik wel gezien met de bijeenkomsten in het veld.

Jed Freudenthal
02-12-2010, 08:58 AM
Je hebt nou wel de kans dat fotograferen een vermoeiende bezigheid wordt. .

Ik vraag mij wel eens af of voetballen niet erg vermoeiend is. Ik wordt er al vermoeid van door er naar te kijken.

Jed

Jed Freudenthal
02-12-2010, 09:14 AM
J. Je moet je bezig houden met het licht, de compositie, keuzen in sluitertijd/diafragma, keuzen in film/asa, keuzen in objectieven/filmformaat, het weer, het tijdstip, het onderwerp, het verhaal wat je wilt vertellen, en dan ook nog eens je emoties. Het is maar goed dat je veel van de keuzen onbewust neemt. De keuzen die je neemt per situatie en jouw 'oog' maken het idd dat je een handtekening krijgt. Of zoals kraker het formuleert: Dat de ÚÚn een perfect beeld heeft en de ander van de zelfde plek een rotplaat, ligt niet persÚ aan de gebruikte materialen en technieken, afdruktechniek of visie. Dat heb ik wel gezien met de bijeenkomsten in het veld.

Fotografie is deels gebaseerd op technisch handelen. Wat dit deel betreft kun je een technische ervaring opbouwen. De keuzen worden dan op basis van die ervaring genomen. En ervaring wordt meestal niet in korte tijd opgebouwd.
De totaliteit van het technisch kunnen bepaalt weer wat en hoe je je gevoelens in een beeld kunt omzetten. Als iemand zegt: ik had toch wat anders van die foto verwacht, ontbreekt het hem aan genoeg technisch kunnen. Of, het technisch kunnen bij de opname is onjuist ingeschat.

Jed

Willie Jan
02-13-2010, 03:45 AM
Ik vraag mij wel eens af of voetballen niet erg vermoeiend is. Ik wordt er al vermoeid van door er naar te kijken.

Jed

politiek debat volgen op tv.

Dat is pas vermoeiend!!!!

gary mulder
02-14-2010, 04:46 AM
Landschap is misschien wel het meest moeilijke onderwerp om vast te leggen

http://www.apug.org/gallery1/files/2/0/6/6/photo12.jpg
Het koste mij 3 jaar om een 'goede' foto te maken van een groep berken.
Ik widle de sfeer vastleggen en dat is nog bere moeilijk ook...

Alle problemen die er zijn kom je ongeveer tegen in landschappen. Alle grote jongens zoals bv adams kunnen dit beamen

Mooi plaatje !

gary mulder
02-14-2010, 05:14 AM
Voor mij is fotograferen een samengaan van veel oefenen en vertrouwen op intu´tie. Een musicus moet ook eindeloos repeteren en mee kunnen gaan met het "stuk" voordat er sprake is van muziek. Waarom zou dat voor het maken van foto's anders zijn ? Het zou voor mij ook een stuk minder interessant zijn als het een puur beredeneerd proces was.

Willie Jan
02-15-2010, 03:19 AM
Voor mij is fotograferen een samengaan van veel oefenen en vertrouwen op intu´tie. Een musicus moet ook eindeloos repeteren en mee kunnen gaan met het "stuk" voordat er sprake is van muziek. Waarom zou dat voor het maken van foto's anders zijn ? Het zou voor mij ook een stuk minder interessant zijn als het een puur beredeneerd proces was.

Klopt.
Zo voel ik het ook.

Jed Freudenthal
02-15-2010, 05:29 AM
Voor mij is fotograferen een samengaan van veel oefenen en vertrouwen op intu´tie. Een musicus moet ook eindeloos repeteren en mee kunnen gaan met het "stuk" voordat er sprake is van muziek. Waarom zou dat voor het maken van foto's anders zijn ? Het zou voor mij ook een stuk minder interessant zijn als het een puur beredeneerd proces was.

Gary, hier roer je verschillende onderwerpen aan. Het eerste onderwerp is de musicus en de fotograaf. UIteraard is er al veel over gezegd; dus mijn opmerkingen zijn niet direct als een origineel idee te zien.

Er zijn vele verschillen zo lijkt mij. Het meest fundamentele verschil is al door Leonardo de Vinci aangegeven. In de twee dimensionale kunst (schilderkunst of fotografie) ligt alles vast voor honderden jaren ((het licht, de ruimtelijkheid, het gevoel van de kunstenaar, etc) . Het is een vereeuwiging. In de muziek heb je geen idee wat de componist dreef; alles is ieder moment anders bij hetzelfde muziekstuk.

Anderen zijn in een paar woorden klaar: een musicus is een vertolker, een schilder of fotograaf is een schepper.

Wat het onderwerp intuitie betreft, daar kom ik nog op terug.

Jed

Jed Freudenthal
02-15-2010, 06:12 AM
V Het zou voor mij ook een stuk minder interessant zijn als het een puur beredeneerd proces was.


Zoals ik eerder aangaf is fotograferen voor mij het samengaan van veel oefenen (ervaring) en het gevoel. Het is dus niet het directe gevolg van een puur beredeneerd proces. Het gevoel, zo wordt het gezien, is het gevolg van het lange termijn geheugen in de hersenen. Nu kun je het lange termijn geheugen gaan voeden met allerlei cerebrale informatie, die in de fotografie ( of schilderkunst) interessant is. In handboeken over schilderkunst kom je dat soort informatie tegen. Eigenlijk heeft het niets te maken met fotografie of schilderkunst, maar met de relatie tussen onze waarneming (kijken) en ons gevoel. Maar ja, is fotografie eigenlijk niets anders dan kijken?

Maar goed: het gevoel is een afspiegeling van een enorme hoop (o.a. Cerebrale) informatie, die je in je leven opdoet. En is een foto-acdemie (geen fotovakschool) niet een plek om dat te leren?

Het is hier goed de schilder Constabl te citeren uit een van zijn Hampstead lectures voor de Royal Acadamy: Painting is a science, and should be pursued as an inquiry into the laws of nature. Why,then, may not landscape painting be considered as a branch of natural philosophy, of which pictures are but the experiments?

[ natural philosophy was fysica in die tijd].

Wanneer we het gevoel volgen bij de fotografie, dan volg je in wezen een hoop gevoelsmatig verwerkte informatie. Je zou dit als een soort ervaring kunnen beschouwen. Bij het feitelijke fotograferen put je bewust of onbewust uit al die opgeslagen informatie als je je gevoel de vrije loop laat. Het opname-proces is zo snel, dat het onbewuste prevaleert. Bij het druk-proces komt bij het bewuste deel naar voren. Als je niet fotografeert; alleen maar kijkt, kun je het bewuste deel laten prevaleren. Je vraagt je af wat je ziet en waarom je het ziet zoals je het ziet.

Jed

Merlin
02-15-2010, 09:43 AM
Voor mij is fotograferen een samengaan van veel oefenen en vertrouwen op intu´tie. Een musicus moet ook eindeloos repeteren en mee kunnen gaan met het "stuk" voordat er sprake is van muziek. Waarom zou dat voor het maken van foto's anders zijn ? Het zou voor mij ook een stuk minder interessant zijn als het een puur beredeneerd proces was.De fotograaf is de componist van het beeld, de printer is de musicus van de uitvoering. Heeft AA ook niet zoiets gezegd? Voor het afdrukken van een negatief kan de printer heel veel repeteren. Maar bij het maken van een foto door de fotograaf is dit minder het geval - uitgaande van landschapsfotografie en niet studio gebruik.
Mijn idee is dat ik, naar mate ik meer bewust fotografeer, een stuk minder vaar op mijn intu´tie. Intu´tie is IMHO een ander woord voor onbewuste afwegingen maken. Ik wil bewuster met mijn emoties een beeld creŰren, wat betekent dat ik minder op mijn intu´tie vaar, wellicht er tegenin ga.

gary mulder
02-16-2010, 04:48 AM
Voor het afdrukken van een negatief kan de printer heel veel repeteren. Maar bij het maken van een foto door de fotograaf is dit minder het geval - uitgaande van landschapsfotografie en niet studio gebruik.


Wat mij betreft is juist de repetitie van het opnemen van de foto van groot belang. En dit valt uiteen in 2 aspecten. Ten eerst het technische; zonder al te veel hoeven nadenken belichting, scherpstelling, als het een TC betreft andere verstellingen, gebruik van filters en nog een legio andere zaken moeten een 2e natuur worden. Waarbij de uitkomst geen verrassingen meer vormen. Ten tweede; Zien moet geoefend worden. Heel vaak hoor ik achteraf bij het tonen van mijn foto's, "waarom heb ik dat niet gezien". Onbewust zal iedereen het echt wel gezien hebben. Maar zorgen dat je onderbewustzijn het prijs geeft is het gevolg van veel repeteren.

Willie Jan
02-16-2010, 05:50 AM
Hoe vaak ik in het begin vergat om de balg uittrek mee te nemen in de lichtmeting....
"Ubung macht den meister"

mhulsman
02-16-2010, 06:02 AM
Ten tweede; Zien moet geoefend worden. Heel vaak hoor ik achteraf bij het tonen van mijn foto's, "waarom heb ik dat niet gezien". Onbewust zal iedereen het echt wel gezien hebben. Maar zorgen dat je onderbewustzijn het prijs geeft is het gevolg van veel repeteren.

Dat klinkt heel bekend. Die vraag stel ik ook heel vaak.
Ik zal het wel gezien hebben, maar op dat moment dringt het niet tot je door.
En als je dan prints van anderen terugziet dan denk je "waarom heb ik dat niet gezien"
Misschien komt het omdat ik net begonnen ben en onderwerpen kies die in mijn ogen er indrukwekkend uitzien.

silverprinter_49
02-16-2010, 06:06 AM
Het licht zien dat er haast niet is: dat is vakmanschap!

Jed Freudenthal
02-16-2010, 06:27 AM
Wat mij betreft is juist de repetitie van het opnemen van de foto van groot belang. En dit valt uiteen in 2 aspecten. Ten eerst het technische; zonder al te veel hoeven nadenken belichting, scherpstelling, als het een TC betreft andere verstellingen, gebruik van filters en nog een legio andere zaken moeten een 2e natuur worden. Waarbij de uitkomst geen verrassingen meer vormen. Ten tweede; Zien moet geoefend worden. Heel vaak hoor ik achteraf bij het tonen van mijn foto's, "waarom heb ik dat niet gezien". Onbewust zal iedereen het echt wel gezien hebben. Maar zorgen dat je onderbewustzijn het prijs geeft is het gevolg van veel repeteren.

De opgebouwde ervaring is van belang bij de opname. Een deel van die ervaring wordt bij mij bewust toegepast. Bij landschapfotografie is de keuze film/ontwikkelaar is een bewuste keus, evenals de keus van het objectief. Het soort licht is ook een dergelijke bewuste keus.
Vervolgens komt de keuze van het motief. Dit is een kwestie van kijken. Hierbij vraag ik mij ook af hoe het motief er vanuit een andere locatie er uit zal zien, zonder er direct heen te gaan . Ik ga de ideeen controleren op het matglas. Hier wordt de compositie, scherpteverloop, scherptediepte, ruimteweergave bestudeerd. Bovendien wordt de doortekening van de hoge lichten en schaduwen bestudeerd. Aan de hand hiervan wordt de lichtmeting uitgevoerd. Tot nu toe een rij van voorbereidende handelingen, waarvan de kwaliteit af zal hangen van eerder opgedane ervaring.
Dan komt het moment van de werkelijke opname. Een honderdste seconde, waarin alles goed moet zitten. De keuze van dat moment zou je onbewust kunnen noemen, maar ik ken situaties, dat ik afwacht tot een schaduw of zonnestraal precies is daar waar ik hem wil hebben.

Als ik door dit proces heenga, dan is het het resultaat van een complex van ervaringen, dat ik met het woord gevoel aangeef. In hoeverre die ervaringen bewust, onbewust of automatisch verwerkt worden is moeilijk aan te geven. Ze treden wisselend op.

In het geval van emoties, verloopt het proces niet meer zo als boven beschreven. Het resultaat wordt door een verward gevoel gedreven. Maar het resultaat hoeft er niet minder om te zijn. Analyse van dergelijke fotos is best de moeite waard.

Jed