PDA

View Full Version : HCB en Paul Huf



argentic
08-08-2004, 08:02 AM
Enkele gedachten bij het werk van de onlangs overleden Henri Cartier-Bresson. De opmerkingen die ik nu ga maken zijn waarschijnlijk heiligschennis. Maar so be it.

Enige tijd geleden is er op nl.foto een lange discussie geweest over de werkelijke waarde van Paul Huf foto's. En ik moet toegeven dat ik ook tijdens zijn leven menigmaal gedacht heb: "Is dat nou zo bijzonder?" Helemaal toen ik zijn laatste serie zag: in de voetsporen van v Gogh. Gewone landschapkiekjes. Echt niks bijzonders als je niet weet wie ze gemaakt heeft. Elke tiener met een redelijk toestel maakt dezelfde nietszeggende plaatjes.

En ik herinner me hoe Eva Besnyo enkele maanden voor haar dood van haar eerste foto's uit het interbellum zei dat dit het beste werk was wat ze ooit gemaakt had. Alle jaren daarna die ze als fotografe gewerkt heeft en waarmee ze beroemd geworden is veegde ze met één zin van tafel. Volgens mij was dat geen valse bescheidenheid maar gewoon de nuchtere waarheid.

In mijn boekenkast staat de HCB catalogus die vorig jaar uitkwam ter gelegenheid zijn grote overzichtstentoonstelling in Parijs. Een pil van meerdere kilos en ettelijke eurootjes. En ik heb er helemaal geen spijt van. Maar...

Veel van zijn foto's inspireren bij mij hetzelfde gevoel als bij Paul Huf. Bijvoorbeeld de laan populieren die in de verte wegloopt. Ik herinner mij dat ik praktisch dezelfde foto maakte toen ik 15 was en nog nooit van HCB gehoord had. Natuurlijk is zijn foto technisch beter (ik had een compactje van mijn moeder met een goedkoop kleurenrolletje). Maar de visie was hetzelfde.

Ook veel van zijn journalistieke foto's vind ik niet uitzonderlijk. Vaak denk ik: "Op dezelfde plek en hetzelfde moment had ik dezelfde foto gemaakt." M.a.w. de visie die eruit spreekt is vaak helemaal niet zo origineel. En zijn zogenaamd geweldige composities wekken bij mij soms gaapneigingen op.

Let wel, ik doe helemaal niets af aan het belang van HCB voor de fotografiegeschiedenis. En sommige van zijn foto's zijn ronduit geweldig (Het jongetje met de wijnflessen bijv.). Maar vaak denk ik ook dat mensen foto's geweldig vinden uitsluitend vanwege de naam die eronder staat. En iedereen papagaait elkaar vervolgens na.

Gisteren heb ik de tentoonstelling "J'aime la France" bezocht in het gemeentemuseum van Helmond. (Nog tot einde van de maand een echte aanrader!) Een aantal grote namen van de franse fotografiegeschiedenis bij elkaar gebracht. Veel prachtige barietafdrukken. Geweldig.

Toch valt me ook hier op hoeveel foto's alleen beroemd zijn omdat er een beroemde naam onder staat, of omdat hij de eerste was die dat deed. (Lartigue, Atget e.d.) Als ik ze gemaakt had zou niemand er een stuiver voor geven, omdat de foto op zichzelf uitdrukkingskracht mist.

Wel heb ik bij foto's van de broers Seeberger en Willy Ronis minstens 20 minuten met open mond staan kijken.

Gilbert

clogz
08-08-2004, 09:54 AM
Leve de knuppel in het hoenderhok!
Fotografie is een gewone menselijke bezigheid en als zodanig is het ook het voorwerp van soms niet al te prettige emoties en verlangens.
Mensen hebben helden nodig en een held dient perfect zo niet half-goddelijk te zijn. We zien dit in de wereld van de muziek, de sport, de politiek enz, enz. Iedere kritiek wordt door de gelovigen/fans/supporters onmiddellijk afgedaan als een soort heiligschennis. Ieder welkdenkend mens weet dat halfgoden niet bestaan maar jammer genoeg zijn er niet zoveel nuchterdenkende lieden op deze aardkloot. Dit neemt natuurlijk niet weg dat je geen grote waardering kunt hebben voor iemand die veel presteert. Edoch, iedere pilaarheilige staat in beginsel wat wankel en hem c.q. haarzelf is enige hoogtevrees vaak niet vreemd.
Iets anders is dat teveel van het goede in de kunst, sport enz een zekere verveling met zich meebrengt. Teveel Adams foto's bekijken heeft bij mij dit effect. Veel platen van hem gezien in druk en in het echt en nu .....effies niet meer.
Nog iets: de mens en ook de halfgoden in de kunst, sport enz hebben de neiging tot zelfoverschatting door te denken dat ze op hun gebied álles kunnen. Is iedere goeie voetballer ook een begenadigd trainer? Het sierde Eva Besnyö op het eind van haar leven dat ze haar werk zo eerlijk beoordeelde. Haar foto's in de jaren dertig zijn zéér goed en vernieuwend, haar werk voor het Dolle Mina-gedoe letterlijk plichtmatig.
Adams heeft zich tijdens zijn leven gelukkig wat meer beperkt tot zijn Z/W landschappen omdat hij wist dat zijn portret- en kleurenfotografie niet zo heel bijzonder was.
Alleskunners bestaan niet echt; alleen in de geest van lieden die hun leegte wensen op te vullen met met de gedroomde levens van helden. Er is niets nieuws onder zon zei de Prediker reeds.
Hans

paulmat
08-10-2004, 03:28 PM
[knip, HCB]Ook veel van zijn journalistieke foto's vind ik niet uitzonderlijk. Vaak denk ik: "Op dezelfde plek en hetzelfde moment had ik dezelfde foto gemaakt."
De logische tegenvraag luidt dus: waarom stond jij dan niet op dat moment op die plek, en waarom HCB wel? Dat is om te beginnen al een verschil tussen jou en hem.


M.a.w. de visie die eruit spreekt is vaak helemaal niet zo origineel. En zijn zogenaamd geweldige composities wekken bij mij soms gaapneigingen op.
Sorry, kan het niet helemaal met je eens zijn op dit punt. HCB heeft een aantal foto's gemaakt, dat tot de iconen van de 21-ste eeuw behoort. Zijn werk was onder meer vernieuwend, doordat het een visuele esthetiek aan een politieke visie koppelde.


Let wel, ik doe helemaal niets af aan het belang van HCB voor de fotografiegeschiedenis.
Volgens mij wel dus. Hij maakte gaapfoto's die door papagaaiende bewonderaars de hemel werden ingeprezen, maar die jij 1-op-1 ook zo gemaakt zou hebben, ware je toen-en-daar op dezelfde plek geweest...


["J'aime la France"] ... Toch valt me ook hier op hoeveel foto's alleen beroemd zijn omdat er een beroemde naam onder staat, of omdat hij de eerste was die dat deed. (Lartigue, Atget e.d.)
Hij - of zij - die in de fotografie voor het eerst iets doet, voor het eerst een nieuw kunstje vertoont, heeft nu eenmaal een stapje voor op zijn of haar navolgers. Dagelijks wordt in de fotografie - en overal elders - nog geprobeerd nieuwe kunstjes te vertonen. Wie het eerste maalt, het eerste in de 'medailles' valt. Tegenvraag: waarom zijn namen als Lartigue of Atget eigenlijk beroemd denk je? Door de commercie er omheen? Of om andere redenen?

Mijn mening hierover: Cartier-Bresson heeft een indrukwekkende hoeveelheid indringende foto's achtergelaten, waarvan vele op mijn netvlies gekleefd blijven. Dat is volgens mij niet alleen omdat hij zo beroemd is, maar ook omdat hij nu en dan aardige plaatjes wist te schieten. Ik wou dat ik één procent van zijn talent had...

Groet, Paul.

/* "Mijn eerste 100.000 foto's stelden niet zo veel voor..." - Henry Cartier-Bresson.

argentic
08-11-2004, 12:03 AM
Hoi Paul,


De logische tegenvraag luidt dus: waarom stond jij dan niet
op dat moment op die plek, en waarom HCB wel? Dat is om te beginnen al een verschil tussen jou en hem.

Dat is een dooddoener Paul, die aan mijn argument voorbij gaat. Ik kan daar heel flauw op antwoorden: "Omdat ik niet in 1908 in Chanteloupe geboren ben."



Sorry, kan het niet helemaal met je eens zijn op dit punt. HCB heeft een aantal foto's gemaakt, dat tot de iconen van de 21-ste eeuw behoort. Zijn werk was onder meer vernieuwend, doordat het een visuele esthetiek aan een politieke visie koppelde.

Dat heb ik ook nooit ontkend. Ik vind een aantal van zijn foto's geweldig. Waar ik me aan erger is de verering van foto's enkel en alleen omdat er HCB onder staat. Dan is ineens de kritische blik verdwenen die we allemaal wel gebruiken voor andere foto's of fotografen. Een aantal foto's in de Helmond tentoonstelling zouden in de eerste de beste fotoclub afgekeurd zijn omdat ze bewogen waren of onscherp. Nu hangen ze (soms terecht) heel duur in een lijst aan de muur. Maar het geeft aan dat we vaak met twee maten meten omdat er een beroemde naam onder staat, niet omdat de foto op zich zo goed is.



Hij - of zij - die in de fotografie voor het eerst iets doet, voor het eerst een nieuw kunstje vertoont, heeft nu eenmaal een stapje voor op zijn of haar navolgers. Dagelijks wordt in de fotografie - en overal elders - nog geprobeerd nieuwe kunstjes te vertonen. Wie het eerste maalt, het eerste in de 'medailles' valt. Tegenvraag: waarom zijn namen als Lartigue of Atget eigenlijk beroemd denk je? Door de commercie er omheen? Of om andere redenen?

Dat bedoel ik precies. Met een eeuw afstand tussen hen en ons wordt het tijd om foto's niet meer te beoordelen omdat het de eerste keer was dat een truukje uitgevoerd werd, maar omdat een foto op zichzelf staand wel of geen uitstraling heeft. Soms zijn foto's van Artigue of Atget volkomen terecht beroemd. En soms allen uit historisch oogpunt of omdat er een handtekening op staat.

Edward Weston is ooit heel boos geworden tegen een klant die niet wilde dat hij met zijn initialen signeerde, maar met zijn hele naam. Hij viel toen uit en zei: "Wil je mijn handtekening kopen of mijn foto?" Vervolgens weigerde hij om die klant de foto te verkopen. Hij heeft zijn foto's ook nooit voor hele hoge prijzen willen verkopen omdat hij vond dat iedereen die van zijn werk hield een van zijn foto's moest kunnen betalen. Volgens mij had hij groot gelijk. Nu worden ze voor honderdduizenden euro's geveild. Dat is de wereld op zijn kop.


Mijn mening hierover: Cartier-Bresson heeft een indrukwekkende hoeveelheid indringende foto's achtergelaten, waarvan vele op mijn netvlies gekleefd blijven. Dat is volgens mij niet alleen omdat hij zo beroemd is, maar ook omdat hij nu en dan aardige plaatjes wist te schieten. Ik wou dat ik één procent van zijn talent had...

Helemaal mee eens.


"Mijn eerste 100.000 foto's stelden niet zo veel voor..." - Henry Cartier-Bresson.

Van dit soort uitspraken hou ik. Hijzelf ziet blijkbaar de op-zichzelf-staande kwaliteit wel, en relativeert de hype. Ik ben het overigens niet met hem eens. Sommige van zijn beste foto's zitten wel degelijk tussen die eerste 100.000.

Gilbert

Annemarieke
08-11-2004, 02:24 PM
Gilbert,

Ik ga me niet mengen in deze discussie, maar ik wil toch even reageren op jouw 'maatstaf' dat bepaalde foto's op de eerste en beste fotoclub zouden zijn afgekeurd.

Er is heel veel dat in een fotoclub wordt afgekeurd omdat men het niet begrijpt of omdat het niet voldoet aan de standaard-criteria (zoals gulden snede, scherp, niet scheef, horizon niet in het midden, onderwerp niet in het midden enz...).

Vind jij dat nou écht een maatstaf?

Anne Marieke

clogz
08-11-2004, 05:04 PM
Ja en bovendien moet het onderwerp van de foto nog naadloos aansluiten bij de algemene smaak. Zet maar eens een foto in de galerij hier op APUG die niet past in de canon - landschap, het leuke ouwe gebouwtje, kleine kinderen en puppies - en je kunt een reactie wel vergeten. Safety first zal ik maar zeggen.
Gegroet
Hans

argentic
08-12-2004, 02:22 AM
Gilbert,

Ik ga me niet mengen in deze discussie, maar ik wil toch even reageren op jouw 'maatstaf' dat bepaalde foto's op de eerste en beste fotoclub zouden zijn afgekeurd.

Er is heel veel dat in een fotoclub wordt afgekeurd omdat men het niet begrijpt of omdat het niet voldoet aan de standaard-criteria (zoals gulden snede, scherp, niet scheef, horizon niet in het midden, onderwerp niet in het midden enz...).

Vind jij dat nou écht een maatstaf?

Anne Marieke

Ik ben het helemaal met je eens. De fotoclub maatstaven zijn geen referentie. Met regelmaat zie ik mensen heel creatief beginnen, en na enkele jaren fotoclub perfect gecomponeerde maar doodsaaie foto's maken.

Wat ik bedoelde te zeggen was dat we vaak met twee maten meten omdat er een naam onder de foto staat.

.

paulmat
08-12-2004, 02:56 PM
Dat is een dooddoener Paul, die aan mijn argument voorbij gaat. Ik kan daar heel flauw op antwoorden: "Omdat ik niet in 1908 in Chanteloupe geboren ben."
Gilbert,
waar het mij om gaat (natuurlijk), is dat je de vernieuwing van het werk van HCB deels lijkt te ontkennen. Wat we (jij) nu afdoen als saai of inhoudsloos of ethetisch slaapverwekkend, was dat vijftig jaar geleden misschien niet... Vergeet de historische dimensie niet. Daarom mag je foto's van klassieke/beroemde fotografen ook nooit beoordelen volgens de huidige maatstaven zoals die bv. bij een fotoclub worden gebezigd. Deze laatste worden heel erg bepaald door de nu heersende smaak, dus mode. En die is weer aan verandering onderhevig.

[knip]

>> Waar ik me aan erger is de verering van foto's enkel en alleen omdat er HCB onder staat. Dan is ineens de kritische blik verdwenen die we allemaal wel gebruiken voor andere foto's of fotografen.

Ik snap wel enigszins wat je bedoelt, verering op grond van een bekende/beroemde naam alleen is inderdaad een beetje dwaas. Maar in het geval van HCB... gisteren heb ik op de site van Magnum nog eens een grote hoeveelheid foto's van hem bekeken (39 webpagina's met elk ik meen elf of veertien foto's). Ik kan dan maar één conclusie trekken: die gast had werkelijk een bijzonder oog voor compositie en voor foto-inhoud. Jij noemt dat misschien een maniertje, of maniërisme of een truc - in elk geval slaapverwekkend in sommige gevallen - ik noem dat toch fotografie van een bijzondere kwaliteit. Onder andere (en misschien wel vooral) zijn foto's hebben me geleerd dat het vaak een goede zaak is als 'er wat gebeurt' op een foto. Maniertje of niet...

>> Een aantal foto's in de Helmond tentoonstelling zouden in de eerste de beste fotoclub afgekeurd zijn omdat ze bewogen waren of onscherp.

Hmm, de foto's die ikzelf heb gemaakt en die ik tot mijn betere of zelfs beste acht, zijn opmerkelijk vaak onscherp of bewogen. En nogal wat foto's van anderen (veelal beroemdheden) zijn ook vaak bewogen of onscherp of anderszins 'niet goed'. Misschien klopt er iets niet helemaal aan 'de regeltjes'...

Groet, Paul.

Annemarieke
08-12-2004, 03:00 PM
Ja en bovendien moet het onderwerp van de foto nog naadloos aansluiten bij de algemene smaak. Zet maar eens een foto in de galerij hier op APUG die niet past in de canon - landschap, het leuke ouwe gebouwtje, kleine kinderen en puppies - en je kunt een reactie wel vergeten. Safety first zal ik maar zeggen.
Gegroet
Hans

Moet je net zoals ik gek zijn van het fotograferen van zandpatronen (zandpatronen? JA, zandpatronen!) en die vervolgens lithprinten. Men vindt het meestal erg mooi, maar de allereerste vraag is toch: "Wat is het?". Mijn standaard-antwoord is dan: "Maakt dat wat uit dan?"

Ik bedoel maar...
Anne Marieke

Annemarieke
08-12-2004, 03:05 PM
Ik ben het helemaal met je eens. De fotoclub maatstaven zijn geen referentie. Met regelmaat zie ik mensen heel creatief beginnen, en na enkele jaren fotoclub perfect gecomponeerde maar doodsaaie foto's maken.

Wat ik bedoelde te zeggen was dat we vaak met twee maten meten omdat er een naam onder de foto staat.

.

Gilbert,
Ik ben wel lid van (een hele goede) fotoclub, maar blijf zeer koppig mijn eigen 'ding' doen. Het maakt mij niet zoveel uit of het aan de regels voldoet, of niet. Inmiddels ben ik in de hele fotoclub (±25 leden) nog de enige met een eigen DoKa. Dat wil nog niet zeggen dat ik die ga opgeven! (echt NIET!)

Mijn stijl is mijn eigen stijl, niet een stijl zoals men vindt dat ik zou moeten fotograferen.

Groetjes,
Anne Marieke

p.s. ik werd trouwens erg triest van het bericht op Engelstalig APUG dat Kodak per december 2004 stopt met het produceren van Technical Pan. Dat is één van mijn favoriete films! Stel dat ik een grote partij zou kunnen invriezen, hoe lang houd ik dat dan goed? Enne, Technidol, hoe lang zou ik dat (op één of andere manier) goed kunnen houden? Iemand ideeën?

clogz
08-12-2004, 04:02 PM
Groot gelijk, het is toch al allemaal conformisme wat de klok slaat.

Invriezen? Blijft heel lang goed op die manier. Maar wat dacht je van Efke 25 als alternatief?
Gegroet
Hans

Huib
08-13-2004, 01:24 AM
Invriezen? Blijf heel lang goed op die manier.
Annemarieke, Hans,

Onder invloed van warmte en de natuurlijke straling van de aarde en de straling die ons uit de ruimte bereikt veroudert film. Verouderen betekend doorgaans dat de 'fog' toeneemt en snelheid/contrast iets afnemen. Invriezen beschermt je grotendeels tegen veroudering door warmte. De straling blijft echter op de film inwerken. Desondanks kun je film lang bewaren, termijn van tien jaar is zeker haalbaar. Smith/Chamlee zijn daar een voorbeeld van.

Is enig fog erg? nee, denk zelf van niet, krijg je hooguit wat langere belichtingstijden bij het maken van een afdruk, misschiens dat je over de jaren heen je ontwikkeltijden iets moet aanpassen e.d.

Dus, Annemarieke, ik zou zeggen huur een koelcel, sluit een hypotheek af en koop van Kodak de laatste produktie run van TP op. :-) :-) :-)

groeten,

Huib

argentic
08-13-2004, 04:17 AM
Gilbert,
Ik ben wel lid van (een hele goede) fotoclub,


Welke?

Annemarieke
08-13-2004, 05:20 PM
Fotokring Uithoorn.

Zie ook: http://home.wanadoo.nl/fotokring.uithoorn/

Groetjes, Anne Marieke

argentic
08-14-2004, 04:37 AM
Iets op tegen als ik een link naar deze club op photocrack plaats? Voorkeuren voor een bepaalde omschrijving?

G.

Annemarieke
08-14-2004, 02:58 PM
Gilbert, ik vraag dat even na bij het bestuur.

Je hoort.
Anne Marieke

fred
08-16-2004, 03:00 PM
Even je beelden gaan bekijken Anne Marieke.
Zou kleur en zwart-wit duidelijk scheiden.
Beeld 2,3,4 en 7 en 8 en 11 springen eruit. Mooi!
Kleur spreekt me minder aan, maar dat zal wel aan mij liggen.

Opvallend nog (en het gevaar van een fotoklub): de onderlinge kruisbestuiving tussen Hans Vanderpol en zijn naaste kompanen.

Het pleit voor jou dat je niet onder die oa IR invloed zit.

Met vriedelijke groeten
Fred

Annemarieke
08-16-2004, 05:13 PM
Fred, de portfolio's worden binnenkort verniewd en dan staat er alleen nog maar (nieuw) zwartwit op van mij. Ik vond achteraf kleur en zwartwit ook niet zo'n mooie combinatie, maar toen had ik die 12 al ingeleverd.

Groeten,
Anne Marieke

Daan72
10-24-2004, 10:55 AM
Gilbert,
Ik ben wel lid van (een hele goede) fotoclub, maar blijf zeer koppig mijn eigen 'ding' doen. Het maakt mij niet zoveel uit of het aan de regels voldoet, of niet. Inmiddels ben ik in de hele fotoclub (±25 leden) nog de enige met een eigen DoKa. Dat wil nog niet zeggen dat ik die ga opgeven! (echt NIET!)


Hallo Annemarieke,

Maar Marcel van Balken heeft toch nog wel een eigen doka?
ik weet dat ie ook digitaal bezig is, maar als je zulke goeie resultaten in de doka kunt bereiken, van wat ik gezien heb bij een precentatie op mijn fotoclub van hem, dan stap je toch niet over? Zijn argument was dat je op ieder tijd stip in je proces kunt stoppen en weer opstarten en dat kan in de doka niet.

groetjes van Daniël (fotogroep Spectrum Zaandam)