Dit weekeind naar zowel Huis Marseille als FOAM in Amsterdam geweest. Die zitten 200 huisnrs (resp 403 en 609) van elkaar af op de Keizersgracht in Amsterdam, hadden allebei collecties die zeer de moeite waard waren. Huis Marseille gaat binnenkort ook nog aanzienlijk uitbreiden.
Wat de slechte kwaliteit van digitale afdrukken betreft; dat zie je niet alleen bij fotoclubs. Ik erger me al geruime tijd aan de afdrukken met de raarste zwemen in een blad als 'Black and White', en die zouden toch beter moeten weten. Ik denk dat op de fotoclubs nog veel te doen is om de kwaliteit te verbeteren, er moet een minstens half professionele niveauverhoging komen zoals in de hoogtijaren van de zwartwitfilm. Denk aan het zonesysteem etc. Maar ja, als de leden de gebruiksaanwijzing van hun camera of printer zelfs niet lezen..... En de fotobladen helpen ook niet veel, er staat veel in over knopje dit of dat aan camera zus of zo, maar er is kennelijk geen publiek voor dieper gaande achtergronden van de digitale techniek. Er zijn wel veel mensen in de clubs die op de techniek af komen, hoe meer knopjes hoe beter. Overigens denk ik dat over niet al te lange tijd wel weer een schifting zal plaats vinden waarbij al die techneuten weer verdwijnen omdat al die knopjes toch niet zonder meer tot betere foto's leiden
Ben het ook eens met de opmerking over de beeldendiarree die als fotoserie met muziek via een beamer over je worden uitgestort. Meestal begeleid door New Age muzak die op onlogische momenten aanzwelt of stopt, onder foto's die geen van allen opzichzelf een goed beeld maken.
Tanden op elkaar dus en op naar de doka en de fotomusea!
ja,dat is mij ook opgevallen,maar de overgrote meerderheid van fotografisch Nederland,schijnt dat te accepteren,onbegrijpelijk,maar waar,en zolang dat maar gebeurt,denken de printservice,s ook van :het zal ons een worst zijn,daar kan je al uit opmaken hoe droevig het is,en niet alleen in de fotografie,ook in de audio,maar zeg dat eens,op je werk,bij familie en dergelijke,men wil er niet aan,dat het ouderwetse!!!!,ten alle tijde ,beter is dan die digitale ...............,ik kan er niets aan doen,men loopt als een kudde blinde figuren de detail handel en de loze kreten van de reclame achterna,ik begint er niet meer aan.
Ik had alle moed verzameld met een vriend en wij naar een expositie van een grote fotoclub expo in Eindhoven enkele weken geleden.
Bedroevend hoe slecht de kleuren waren afgedrukt. Daarnaast veel rare puntjes in donkere partijen (verkeerde belichting) en veel te donker afgedrukte platen. Er was een naaktportret waarbij de huid veel weg had van een zoab wegdek.
Dit is ook één van de redenen dat ik nog geen z/w-doka werk op mijn vereniging laat zien.
Wanneer ik nog niet tevreden ben dan zijn ook anderen dat zeer zeker niet.
Maar ik denk eerder dat getoonde werk ook iets te maken heeft met een referentiekader.
Die is een beetje zoek door het snelle digi tijdperk.
Een kleine kanttekening kan hier op zijn plaats zijn enwel deze; zoals de kop boven deze thread al aangeeft gaat het om amateur-fotografen tentoonstellingen. Dat je dan te maken kunt krijgen met rijpe en groen werk zal niemand verbazen (of toch ... enkelingen misschien). Dit soort exposities zijn vaak een uitlaatklep voor de betreffende fotoclub om te laten zien dat ze a. aktief zijn en b. om aan alle leden een platvorm te bieden hun werk te kunnen exposeren. Dat laatste is de oorzaak dat het soms behoorlijk tegenvalt. Maar de kenners halen er het mooie werk wel uit.
Hebben wij, toen we pas begonnen, ook meteen dat hoge niveau gehaald? Laten we eerlijk zijn nee toch...
Af en toe kijk ik wel eens terug naar mijn oude (eerste) werk als fotoamateur. Ik zou het niet meer durven tonen.
Mijn fotoclub is ook iets bijzonders. Ik had onlangs een mooie plaat op 8x10" ontwikkeld, vlak voor de avond van de club. Ik had geen tijd om het op bariet te zetten en ik ben een tovenaar met Photoshop, dus heb ik het negatief gescand. Mijn scan was erg slecht en de print na het tegenhouden en doorbranden in Photoshop was bar slecht.
Mijn all-in-one-printer loopt op z'n laatste benen en wordt zo langzamerhand een all-in-one-ellende. De print zat vol vlekjes en strepen. Als experiment heb ik hem toch laten zijn bij m'n club. Reaktie? Ze zouden een iets anders uitsnijding kiezen (dan is het mijn foto niet meer) maar verder heel goed en mooi. Dus in alle all-in-one-ellende ten spijt een heel positieve beoordeling.
Waarom zou ik die moeite nog doen om avonden achter elkaar een printje in de doka te maken? Dat is een retorische vraag, want ik weet het antwoord: voor mezelf. Ik hou van de doka en de rust die ik er heb. Ik hou van die fijne doortekeningen en details, dat je het onderwerp bijna kan aanraken en roest echt roest is, mos echt mos en steen steen. Heerlijk.
En ik kijk dus naar mezelf, ik ben mijn eigen maatstaf. Als je mooie beelden wilt maken, als je een kunstenaar wilt zijn, dan sta je helaas (bijna) alleen. Je moet je eigen weg gaan als je iets moois wil maken. Het vakmanschap wordt uniek. Helaas zien anderen het verschil niet. Doe het dan om de enige reden waarom je het zou maken: omdat je er razend veel plezier in hebt!
__________________
Groeten uit Deventer,
Jaap
"Ik ben de ideale man: Ik ben verlicht, net als mijn onderwerp, ik ben gevoelig, net als mijn platen, ik ben goed ontwikkeld, net als mijn papier, volgens mijn vrouw ben ik alleen iets te veel gefixeerd, ze vindt dat ik beter kan stoppen..."
De een is tevreden met een brood van de supermarkt en de andere neemt de moeite en gaat daarvoor naar de ambachtelijke bakker.
De eerste herkent door zijn afgevlakte smaak waarneming niet meer de fijne smaak van het echte brood en vind dat dus lekker... Het is maar waar je van houdt.
Toch is er wel licht aan de horizon aangezien stug volhouden met kwaliteit te presenteren wél loont. Af en toe hoor je dan opmerkingen die je ego wel strelen... Nou even dan...
Reaktie? Ze zouden een iets anders uitsnijding kiezen (dan is het mijn foto niet meer) maar verder heel goed en mooi.
Ze reageren zo omdat ze gewoonweg niets over de foto kunnen zeggen.
Dit is een gebrek aan kennis.
Of jou niveau is dermate hoog dat ze er niets meer over kunnen zeggen...
Wij zijn binnen onze club een tijd geleden gestart met een werkgroepje die proberen op zich op alle vlakken te verbeteren. Afdruktechniek,Compositie leer etc....
Linear Mode
