|
|
|
-
 Originally Posted by Mudar
Wat betreft houdbaarheden van materialen kijk maar eens op:
http://www.wilhelm-research.com/
Een authoriteit op dit gebied! Alleen na zijn bevindingen niet meer geliefd door zijn oud werkgever Kodak!
Jeroen
Kodak pretendeert geen autoriteit op dit gebied te zijn. Kodak is een producent. Het zijn de normalisatie instituten en IPI, die zich in de standaarden uitspreken. Het Eastman House levert zijn informatie toe aan deze normalisatie instituten, omdat zij veel praktische ervaring hebben op grond van hun enorme foto collectie. Als Nederlandse musea fotos uit deze collectie tonen, conformeren zij zich aan de eisen zoals die daar gesteld worden.
Een andere zaak is de interpretatie van de gegevens. En daar wordt nog al eens raar mee omgesprongen. Zo zal het Eastman House een foto die voor de eeuwigheid bewaard moet worden bij een zeer lage vochtigheidsgraad bewaren. Voor fotos, die van tijd tot tijd geexposeerd moeten worden liggen de normen anders. Wat ik wil aangeven is, dat je de houdbaarheidsgegevens naar de situatie moet beoordelen.
Ik heb gekeken naar de relatie van de firma Wilhelm en Kodak. Er blijkt dat Wilhelm een beoordeling van Kodak digitale printers heeft gemaakt. Een beoordeling, die door Wilhelm is teruggetrokken (althans op internet). Over barietpapieren is weinig te vinden.
Ik heb ook nog even gekeken naar de procedure van Wilhelm mbt de Epson zaken. Hier bleek dat zij de fotochemische aspecten hebben beschouwd. Het is inderdaad een eenvoudige benadering, die weinig zegt. Ik weet niet wat de controverse tussen Wilhelm en Kodak is. Maar als Wilhelm de zaken zo onderzoekt, kan ik mij de bezwaren van Kodak voorstellen. In het bijzonder omdat Kodak kapitalen steekt in de chemische houdbaarheid ( net zo als Fuji trouwens).
Jed
Last edited by Jed Freudenthal; 02-27-2008 at 03:29 PM. Click to view previous post history.
-
De enige juiste test is 100 jaar wachten....
Alle tests die 100 jaar simuleren in 1 maand tijd die geloof ik niet.
En iemand die beweerd dat het 75 jaar houdbaar is, is of failliet of overgenomen. Dus dat interesseert ze toch niet.
Het enige dat ze willen is mensen produkten aansmeren en overal Ja op antwoorden zoals het verkopers is geleerd.
-
Dat van een witte rand en dan pas het passepartout is ook een optie....
Ga ik eens uitproberen wat of het effect is.
-
Originally Posted by hka
Er is een plaatmateriaal in de handel met een zuurvrije zelfklevende laag. Meestal is het 1 mm dik.
Te verkrijgen bij een lijstenmakerij o.i.d..
Er zijn twee soorten waarvan er een 'n kartonnen drager heeft en de ander heeft een polycarbonaat drager.
Is die versie met die polycarbonaat drager hetzelfde als wat ook wel als "Dibont" ondergrond wordt aangeboden bij b.v. Kleurgamma?
-
Originally Posted by Jed Freudenthal
Bij de computerprints is de archiveerbaarheid veel lager dan voor het kleurenpapier. Dus veel minder dan 15 jaar. Het probleem lijkt de chemische instabiliteit van de pigmenten te zijn. Omdat temperatuur een belangrijke chemische parameter is, zou ik het alleen om die reden niet in een dry mount pers stoppen. Jed
Jed, je info loopt wat achter. Ja, tot pakweg 3 a 4 jaar geleden was het diep triest gesteld met de houdbaarheid van de kleuren van digitale (inktjet) prints. Echter, als eerste Epson en nu ook de andere fabrikanten zijn voor de duurdere fotoprinters, zoals mijn Epson R2400, overgestapt op veel stabielere "pigment" inkten, of vergelijkbaar stabiele - moderne - "dye inks". De houdbaarheidclaims daarvan zijn uiteraard nog niet te staven met praktijkervaring, zoals b.v. die slechthoudbare analoge kleurenprints uit de jaren 60-90 (ook daar verbetering, met name geclaimd door Fuji met zijn Crystal Archive paper), maar Epson claimt voor zijn K3 inktsets toch echt houdbaarheden van boven de 100 jaar. Dat is langer of op zijn minst vergelijkbaar met die CIBA en Ilfochrome, die volgens mij trouwens met vrijwel vergelijkbare "pigment" of "dye inks" gebaseerde kleurstoffen werken.
Ik denk trouwens dat die "pigment" inkten in veel gevallen gebaseerd zijn op vergelijkbare pigmenten en chemische stoffen die door olieverffabrikanten voor hun hoogstabiele verven worden gebruikt, maar zeker weet ik dat niet... Ook op dat laatste vlak (olieverf), zijn de afgelopen 10-20 jaar via wetenschappelijk onderzoek, grote sprongen voorwaarts gemaakt, met nieuwe moderne en stabiele pigmenten, die voorheen niet beschikbaar waren, b.v. de zogenaamde "azopigmenten" en "antrachinopigmenten". Dit zijn synthetisch gefabriceerde niet organische pigmenten met over het algemeen zeer hoge stabiliteit en kleurechtheid. Ik kan mij dus voorstellen, dat de printerfabrikanten eens goed bij de verffabrikanten zijn gaan "shoppen" om te kijken hoe het moet...
Een aardig boekje over olieverf(pigmenten) is het "Het Kunstschildershandboek" van Kraaijpoel en Herenius, dat recent is uitgekomen.
Als laatste: je kunt je natuurlijk afvragen hoe het zit met al die claims over "houdbaarheid" en "zuurvrijheid" e.d. van fabrikanten. Echter, ik denk wel dat de situatie heden ten dage toch behoorlijk anders is dan die van b.v. 20-30 jaar geleden. Het steeds gedegener wetenschappelijk onderzoek en het gebruik van nieuwe technieken in b.v. musea leidt er volgens mij wel toe dat de druk op fabrikanten van inkten / verven / papieren om met echt deugdelijke producten en reele claims over houdbaarheid te komen, veel groter is.
Je kunt het je als fabrikant tegenwoordig niet meer permitteren om een inkt op de markt te gooien die "100 jaar" houdbaar zou zijn, als die in de praktijk de 10 jaar nog niet haalt. Dan wordt je volgens mij heden ten dage afgemaakt als fabrikant... dat was wel eens anders...
Last edited by Marco B; 02-28-2008 at 07:53 AM. Click to view previous post history.
-
Sponsored Ad. (Subscribers to APUG have the option to remove this ad.)
-
Originally Posted by Marco B
Jed, je info loopt wat achter. Ja, tot pakweg 3 a 4 jaar geleden was het diep triest gesteld met de houdbaarheid van de kleuren van digitale (inktjet) prints. Echter, als eerste Epson en nu ook de andere fabrikanten zijn voor de duurdere fotoprinters, zoals mijn Epson R2400, overgestapt op veel stabielere "pigment" inkten, of vergelijkbaar stabiele - moderne - "dye inks". De houdbaarheidclaims daarvan zijn uiteraard nog niet te staven met praktijkervaring, zoals b.v. die slechthoudbare analoge kleurenprints uit de jaren 60-90 (ook daar verbetering, met name geclaimd door Fuji met zijn Crystal Archive paper), maar Epson claimt voor zijn K3 inktsets toch echt houdbaarheden van boven de 100 jaar. Dat is langer of op zijn minst vergelijkbaar met die CIBA en Ilfochrome, die volgens mij trouwens met vrijwel vergelijkbare "pigment" of "dye inks" gebaseerde kleurstoffen werken.
Ik denk trouwens dat die "pigment" inkten in veel gevallen gebaseerd zijn op vergelijkbare pigmenten en chemische stoffen die door olieverffabrikanten voor hun hoogstabiele verven worden gebruikt, maar zeker weet ik dat niet... Ook op dat laatste vlak (olieverf), zijn de afgelopen 10-20 jaar via wetenschappelijk onderzoek, grote sprongen voorwaarts gemaakt, met nieuwe moderne en stabiele pigmenten, die voorheen niet beschikbaar waren, b.v. de zogenaamde "azopigmenten" en "antrachinopigmenten". Dit zijn synthetisch gefabriceerde niet organische pigmenten met over het algemeen zeer hoge stabiliteit en kleurechtheid. Ik kan mij dus voorstellen, dat de printerfabrikanten eens goed bij de verffabrikanten zijn gaan "shoppen" om te kijken hoe het moet...
Een aardig boekje over olieverf(pigmenten) is het "Het Kunstschildershandboek" van Kraaijpoel en Herenius, dat recent is uitgekomen.
Als laatste: je kunt je natuurlijk afvragen hoe het zit met al die claims over "houdbaarheid" en "zuurvrijheid" e.d. van fabrikanten. Echter, ik denk wel dat de situatie heden ten dage toch behoorlijk anders is dan die van b.v. 20-30 jaar geleden. Het steeds gedegener wetenschappelijk onderzoek en het gebruik van nieuwe technieken in b.v. musea leidt er volgens mij wel toe dat de druk op fabrikanten van inkten / verven / papieren om met echt deugdelijke producten en reele claims over houdbaarheid te komen, veel groter is.
Je kunt het je als fabrikant tegenwoordig niet meer permitteren om een inkt op de markt te gooien die "100 jaar" houdbaar zou zijn, als die in de praktijk de 10 jaar nog niet haalt. Dan wordt je volgens mij heden ten dage afgemaakt als fabrikant... dat was wel eens anders...
Als er wetenschappelijke rapporten naar aanleiding van de chemische stabiliteit zouden zijn, dan kun je er naar verwijzen. Ze zijn er niet. En dat zegt genoeg. De betreffende organisaties ( normalisatie instituten bijv. ) hebben de dry mount zaken uitvoerig behandeld. En verder gaat het niet. Met dry mount is nu een 100 jaar ervaring en is bewezen. Daar kun je van op aan.
Willie Jan drukt het goed: de ervaring is de beste leermeester. Die fabrikanten bestaan er echt niet meer over honderd jaar. En met een claim hoef je ook niet aan te komen als de foto verkleurd of verschoten is. En als de foto over 5 jaar ook niet meer om aan te zien is, dan zegt de fabrikant dat de environmental omstandigheden slecht waren. En daarvoor is geen garantie gegeven.
Jed
-
Als er wetenschappelijke rapporten naar aanleiding van de chemische stabiliteit zouden zijn, dan kun je er naar verwijzen. Ze zijn er niet. En dat zegt genoeg. De betreffende organisaties ( normalisatie instituten bijv. ) hebben de dry mount zaken uitvoerig behandeld. En verder gaat het niet. Met dry mount is nu een 100 jaar ervaring en is bewezen. Daar kun je van op aan.
Willie Jan drukt het goed: de ervaring is de beste leermeester. Die fabrikanten bestaan er echt niet meer over honderd jaar. En met een claim hoef je ook niet aan te komen als de foto verkleurd of verschoten is. En als de foto over 5 jaar ook niet meer om aan te zien is, dan zegt de fabrikant dat de environmental omstandigheden slecht waren. En daarvoor is geen garantie gegeven.
dit lijkt op een discussie die over D-prints gaat, wat mij betreft is dat geheel buiten 't bestek van dit forum, HET BOEIT ME NIET !
voor de goede verstander ;Ludwig Wittgenstein schreef "Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen."
-
Originally Posted by gary mulder
dit lijkt op een discussie die over D-prints gaat, wat mij betreft is dat geheel buiten 't bestek van dit forum, HET BOEIT ME NIET !
voor de goede verstander ;Ludwig Wittgenstein schreef "Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen."
Hier sluit ik mij volledig bij aan.
Jed
-
Originally Posted by Jed Freudenthal
Hier sluit ik mij volledig bij aan.
Jed
OK, back to topic, wat is "dry mounting" eigenlijk precies??? Het wordt mij uit jouw postings niet helemaal duidelijk, en ben de term al eerder tegengekomen, maar nooit eens goed behandeld.
Heb je wellicht een goede bron op het web voor mij waar een en ander wordt uitgelegd?
-
Dry mounting gebuurt met een verwarmde pers. Tussen de foto en opzetkarton wordt een dun papier gelegd wat is behandeld met lijm die door verhitting smelt . Dit wordt zo in de pers gedaan en aangedrukt + verhit voor een paar minuten waardoor de foto op de ondergrond vast zit.
|
|
Adv Reply
