Film testen

[Jed Freudenthal]

Harry,

Zo ingewikkeld is Jed zijn methode niet. Je maakt 2 test foto's, die je laat zien. Op basis van voorkeur doe je, of diegene waar je de prints aan laat zien (mondelinge toelichting), een educated guess in welke richting je je proces moet aanpassen.

Deze methode is zo oud als de meester, knecht relatie in de ambachts vakken.

Het grote nadeel is natuurlijk dat je maar met grote moeite een eigen stijl zult ontwikkelen. Het wordt een kopie van de stijl van je meester.

Juist, dat is precies wat het is. In het begin is het misschien zo dat je de meester volgt. Maar, zo leert de ervaring, na verloop van tijd neemt de ervaring toe, en ga je je eigen weg. Het grote voordeel van deze methode is dat je door een leerproces gaat. Je leert kijken, je wordt je bewust van je voorkeuren. Is het niet zo, dat je op de academies niet ook steeds door je meester op de vingers wordt getikt? Na de academie vind je je eigen weg wel. En als een ander het niet ziet, kijk je ook nog eens kritisch tegen je eigen beelden aan.

Jed

[Jed Freudenthal]

Jed, waaruit concludeer jij dat de FVS iets anders zou beweren?

De FVS beweert niet iets anders dan de kodak publicatie. Maar, voor zover ik het kan bekijken, worden de beperkingen en achtergronden beter in de kodak publikatie gegeven. De kodak publikatie geeft de traps aan. Nu praat ik wel over de 2nd edition van 1976. Ik ben andere edities van deze uitgave tegengekomen, die minder waren. Ik geef dus de voorkeur aan de kodak publikatie (als je toch een keukenrecept volgt).

Jed

[Jed Freudenthal]

Een ander groot nadeel zit in de "educated guess". Geef mij maar een methode met tastbare herhaalbare resultaten. Dat "educates" mijn "guess". . .

Wilbert, wil jij herhaalbare resultaten hebben? Dan moet je de camenbert snel voor unie-kaas verwisselen. Mijn educated guess kan morgen heel anders zijn dan die van vandaag.

Jed

[argentic]

Mijn educated guess kan morgen heel anders zijn dan die van vandaag.

Jed

Precies.

[hka]

Juist, dat is precies wat het is. In het begin is het misschien zo dat je de meester volgt. Maar, zo leert de ervaring, na verloop van tijd neemt de ervaring toe, en ga je je eigen weg.

Maar de meester begint bij het begin en niet aan het eind en dat is nu precies wat er aan de hand is.
Daardoor verliest de leerling het "contact" met de "meester".

[Jed Freudenthal]

Ik geloof dat het doel van de optimalisatiemethode nog niet echt duidelijk is. En omdat het een belangwekkend onderwerp is, ga ik er nog verder op in.

De fotovakschoolmethode FVS, maakt een ring around en optimaliseert voor een bepaalde film ontwikkelaar, onderwerp, optiek etc. Perfect voor vakfotografen, die zich met één onderwerp, zoals productfotografie, portretfotografie etc. bezig houden. Wat je nodig hebt is herhaalbare kwaliteit.
Ik ken een productfotograaf (met fotovakschool), die deed zijn werk geweldig. Totdat die fotograaf op een goede dag een baby kreeg, en toen bleek dat hij nog geen behoorlijke babyfoto kon nemen. Herhaalbaarheid van kwaliteit deed er niet toe. het is de juiste kwaliteit als je je met verschillende onderwerpen en omstandigheden bezighoudt. [ Ditzelfde wordt door Kodak overigens ook in andere bewoordingen gezegd].

Nu zijn wij in het algemeen geen professionele fotografen, die de hele dag hetzelfde doen. Onze landschappen, portretten, apparatuur, licht, alles wisselt continu. Je zou vele ring-arounds moeten maken. Zoveel dat je met niets anders meer bezig bent. Daarom heb ik al lang geleden gekozen voor een oude beproefde optimalisatiemethode. En ik heb door de jaren heen de waarde ervan leren schatten. Zo hoef je voor kleinbeeld maar één ronde te doen en dan kun je er verder wel mee toe. Maar ben je met grootbeeld bezig dan stel je de zaken steeds weer bij. De verklaring is eenvoudig: als de kwaliteit hoog is moet je bijstellen om een optimum te halen. Bij kleinbeeld is de beeldkwaliteit lager en is er niet veel te optimaliseren. Hetzelfde zie je in de kleurenfotografie, een dia op grootbeeld vereist een belichting op 0,1 stop. Bij kleinbeeld komt het niet zo nauw.
Eén van mijn argumenten om grootbeeld te doen is dat je tot die optimalisatie wordt gedwongen. En dit is een onschatbaar leerproces. Het leert je denken in beeldkwaliteit, dat moet functionneren in het grotere geheel van de totale compositie. Dat dwingt je tot bewust waarnemen.
Middenformaat zit tussen grootformaat en kleinbeeld in, wat betreft de optimalisatie. Ik merk dat de ervaring, die ik opdoe met grootbeeld onwillekeurig terugkomt in de opnamen in het middenformaat. Die ervaring wordt een deel van jezelf en wordt verkregen in het optimalisatieproces. Je hoeft geen meester-gezel verhouding te hebben. Je kunt het ook autodidactisch opdoen. In mijn geval is het zo verlopen. In de meester-gezel situatie zal het proces wel sneller verlopen.

Jed

[Jed Freudenthal]

Maar de meester begint bij het begin en niet aan het eind en dat is nu precies wat er aan de hand is.
Daardoor verliest de leerling het "contact" met de "meester".

Ik heb me wel eens afgevraagd hoe je de 'leerstof' zou moeten overdragen. Dan is het eerste wat je je afvraagt: waar begin je mee? Er zijn zoveel technische en niet-technische aspecten. Je hebt dan zo ongeveer een schildersopleriding, waarbij de technische aspecten verschillen.

Naar mijn mening moet je beginnen bij dat onderwerp, dat aansluit bij de leerling. Zoveel leerlingen, zoveel belangstellingen en capaciteiten. De meesters zullen de gezellen ook wel niet als een eenheidsworst hebben benaderd.

De huidige academies leiden, zo lijkt mij, meer voor basisvaardigheden op.

Jed

[hka]

De huidige academies leiden, zo lijkt mij, meer voor basisvaardigheden op.

Als ik bovenstaande verhalen allemaal lees heb ik de indruk dat je die fase hier overslagen hebt.

[gary mulder]

Ik heb me wel eens afgevraagd hoe je de 'leerstof' zou moeten overdragen. Dan is het eerste wat je je afvraagt: waar begin je mee? Er zijn zoveel technische en niet-technische aspecten. Je hebt dan zo ongeveer een schildersopleriding, waarbij de technische aspecten verschillen.

Naar mijn mening moet je beginnen bij dat onderwerp, dat aansluit bij de leerling. Zoveel leerlingen, zoveel belangstellingen en capaciteiten. De meesters zullen de gezellen ook wel niet als een eenheidsworst hebben benaderd.

De huidige academies leiden, zo lijkt mij, meer voor basisvaardigheden op.

Jed

Een goede leraar gaat nog een stap verder terug, en vraagt zich af wie en waar zijn leerling is.
Volgens mij zijn die allang af genokt, omdat ze helemaal geen interesse hebben in de discussie tussen leraren over welke lesmethode het beste zou zijn.
Hij kwam hier op school voor een lesmethode van de FVS. Als ik bij de bakker kom om een wit brood en de bakker probeert me een bruin brood aan te smeren zit ik daar ook niet op te wachten.

[Jed Freudenthal]

Als ik bovenstaande verhalen allemaal lees heb ik de indruk dat je die fase hier overslagen hebt.

We hebben het in deze thread over hoe je de 'optimalisatie van het film-ontwikkelproces' aanpakt. Dat reken ik niet meer tot de 'basis-kennis'.

Maar, dat beantwoord zo lijkt mij, niet het wezen van jouw opmerking. En het wezen is: 'hoe kom je nu tot een optimalisatie'. Wat de optmalisatie ook mag inhouden. Een praktische vraag. En dan stel ik voor om een meeting te houden met de kodakpublikatie als uitgangspunt. Hierbij moet je niet denken dat het puur praten wordt. Iedereen wordt dan verwacht een testserie, zoals beschreven door kodak, te maken van een representatief onderwerp. Dus iemand die in portret geinteresseerd is maakt een portret, en iemand die geinteresseerd is in landschap maakt een landschap etc. En vanuit deze start kun je verder werken.

Jed