Negatieven beoordelen

[Marc Leest]

PS: kan zo'n "filmafstrijktang" veel kwaad doen in principe?
Ik had die nochtans met water afgespoeld om zeker geen vuil erop te hebben, maar toch zit ik met een aantal fijne, maar wel heel lange krassen op het negatief (over een heel groot stuk van de lengte van het rolletje).

Smijt dat ding zo snel mogelijk in de vuilbak. Gebruik een, zeemvel, dat alleen voor dit doel gebruikt wordt. -m-

[argentic]

Inderdaad, gooi die afstrijktang zo snel mogelijk in de vuilnisbak. Als hij niet perfect schoon is loop je het risico dat je een prachtige telefoonkabel over al je negatieven krast.

Ik gebruik keukenpapier.

Enkele keren in de hoogte dubbel vouwen. Een keer in de breedte vouwen en tussen je vingers, met lichte druk, van boven naar onder over je hangende natte film trekken. Je hebt dus zowel aan de achter als de voorkant van je film keukenpapier. Nog een keer hetzelfde doen met een vers vel. Dan is je film al 90 % droog. Nog een half uurtje laten drogen tot de film over de gehele lengte andersom krult.

Ik krijg hiermee altijd perfecte negatieven. En omdat elk vel vers is heb ik nooit last van chemieresten, stof, vlekken of krassen. Gebruik de middenkwaliteit keukenrol. De goedkoopste kwaliteit laat papierresten na op het negatief. (Hetzelfde geldt voor WC-papier.) De duurste kwaliteit keukenrol met meerdere laagjes droogt je film niet egaal.

[gary mulder]

@ Gary: Ik ben van aard een eeuwige twijfelaar en heb intussen de negatieven al veel vastgehad om opnieuw te kijken en te kijken of het nu wel of niet ok is.
De meting interesseert me wel, al begrijp ik niet helemaal hoe die meting in mekaar zit, wat de achtergrond is. Ik besef ook ineens dat de meeste boeken die ik lees gaan over het printen, maar dat ik eigenlijk bijzonder weinig achtergrond heb over negatief ontwikkelen. Dus dat van die meting ben ik nog niet tegengekomen. Heb je eventueel een link of een referentie naar een boek waar ik meer info uit kan halen (de enige titel die ik ken en specifiek over negatief gaat is die van Ansel Adems, maar die heb ik nog niet gelezen want die hadden ze niet in de bib in Hasselt, is dit boek interessant)?
Sowieso ben ik aan het bekijken of er een mogelijkheid is om al eerder zelf prints te maken, want blijkbaar "is the proof of the negative in the printing".
Maar kan ik, in geval van, eventueel terugkomen op je vriendelijk aanbod?
En jij bent ook alvast bedankt!

Het AA boek is een prima boek. Zelf vind ik het alleen vrij moeilijk leesbaar. Waar het hier over gaat is sensiometrie. Een vrij algemeen aanvaarde uitwerking van sensiometrie in een voor fotografen praktisch te hanteren methode, is het zone systeem. AA wordt verondersteld een van de grondleggers van het zone systeem te zijn. Vandaar het belang van The Negative. Als je googled op zone systeem kom je een zee van info tegen.

Uit deze theorie komt voort dat de 3 belichtingen die ik voorstel te maken als je die meet met een densito meter er bepaalde waardes uit moeten komen om een goed afdrukbaar negatiefen te hebben. Het aanbod om deze metingen voor jou te verrichten blijft open.

Wees er van bewust dat dit één methode is. Die overigens de laatste 40 jaar de dominante methode is. Omdat er op dit forum deelnemers zijn die keer op keer hun deviante methode als enige en superieure wensen te propageren heeft het weinig zin om uitgebreid op te theorie hiervan in te gaan. In het verleden heb ik dit opgeschreven.

http://www.apug.org/forums/viewpost.php?p=637888

[Marc Leest]

Way Beyond monochrome is opnieuw in druk. Niet voor de absolute beginner maar geeft als boek het meest complete plaatje van analoge Zw/W fotografie.

gr. Marc

NB. Ben je van Hasselt ?

[Jed Freudenthal]

paar dingen in mijn achterhoofd zitten om eens uit te proberen, waarvoor dank.

@ Jed Staat die pdf-file ergens op internet (op site van kodak ergens ver weg verstopt)? Ik heb een aantal handleidingen van kodak (die over andere dingen gaan), maar ik vind nu niet meer terug waar ik die op het internet toen gevonden heb. Het zou me niet verbazen moest jouw pdf daar ook bij staan.
Anders ben ik er wel in geïnteresseerd. Kan dat via een attachment via de mailbox van dit forum, of moet ik je mijn mailadres via pm doorsturen?

).

Het kodak document heb ik als een fotokopie van de kodak-mensen gekregen toen ik daar een keer was ( plus achtergrondinformatie). Ik beschouw het hoofrdstuk negatiefkwaliteit in dit document als het beste startpunt voor beginners als je met moderne fotografische optiek werkt. Het document geeft inzicht en is praktisch. Ik heb bepaalde delen, al dan niet gewijzigd, van het document wel in papieren publikaties teruggezien.
Ik verwacht niet dat het op internet te vinden is. Als dat wel het geval zou zijn, zouden de kodakmensen het up-to-date moeten maken met de huidige stand in de fotografie. En dat wordt niet gedaan.
In ieder geval zet ik jou Tink op de mailing-list. Ik moet het nog even bekijken, maar ik denk dat een papieren fotokopie de betere optie is. De kwaliteit van een scan van een fotokopie is ook maar matig. Bovendien leest een papieren versie makkelijker.

Jed

[Tink]

Way Beyond monochrome is opnieuw in druk. Niet voor de absolute beginner maar geeft als boek het meest complete plaatje van analoge Zw/W fotografie.

gr. Marc

NB. Ben je van Hasselt ?

Nee, ik ben van Peer, maar in de Provinciale Bibliotheek van Hasselt vind je nog de meeste boeken specifiek over analoog ontwikkelen en afdrukken, en zo ver rijden is het niet.

Ik heb die way beyond monochrome ook op mijn lijstje staan, ben nu bezig in Handboek zwart-wit van Bartlett en nog eentje over zwart-wit afdruk dat uitgegeven is door Foto Art Brugge destijds (heel goed voor beginners).

PS: filmafstrijktang zal ik idd niet meer gebruiken.

[Tink]

@Gary: de term sensiometrie ben ik al wel tegengekomen, maar ben er nog niet verder op ingegaan omdat ik vermoedde dat voor een beginner andere dingen belangrijker waren. Idem voor het zonesysteem (waar ik de grote lijnen wel van ken), maar ook hier dacht ik dat dat iets was om me in te verdiepen wanneer ik wat verder stond (ik kan mis zijn, dus ik ga het eens effe bekijken). Maar sowieso moet ik ook nog veel ervaring op doen, met lezen alleen kom ik er duidelijk niet.

[gary mulder]

Het is ook helemaal niet noodzakelijk om je met of sensiometrie of zone systeem bezig te houden.
Als je gewoon aan de gebruiksaanwijzing van de fabrikant houdt komt alles over het algemeen goed. Het is net als autorijden, daarvoor is kennis van de werking van de motor,banden,remmen enzovoorts ook niet noodzakelijk. Sterker nog, daar ga je helemaal niet beter van autorijden. Zie ook mijn onderschrift.

[Jed Freudenthal]

Het is ook helemaal niet noodzakelijk om je met of sensiometrie of zone systeem bezig te houden.
Als je gewoon aan de gebruiksaanwijzing van de fabrikant houdt komt alles over het algemeen goed. Het is net als autorijden, daarvoor is kennis van de werking van de motor,banden,remmen enzovoorts ook niet noodzakelijk. Sterker nog, daar ga je helemaal niet beter van autorijden. Zie ook mijn onderschrift.

Dit kan ik helemaal onderschrijven. De betrouwbaarheid van tegenwoordige films is zo groot dat je gewoon de gebruiksaanwijzing van de fabrikant kan volgen. Sensitometrie is daardoor overbodig geworden.
Het is echter goed om een testserie te maken met 1+2 stop onderbelichting en 1 +2 stop overbelichting te maken. Hiervan maak je vergrotingen en je kijkt welke belichting het beste bevalt. Hiermee compenseer je voor afwijkingen van je sluiter en neem je een persoonlijke voorkeur mee. Gebleken is nu dat de persoonlijke voorkeur vaak is door 1 stop over te belichten. Dus dan stel je 50 ISO in op je belichtingsmeter als je een 100 ISO film hebt.
Zelf maak ik de procedure nog eenvoudiger. Ik maak de proefvergrotingen NIET. Ik leg de testserie op een lichtbak en kijk met een loupe hoe de de detaildoortekening van de schaduwen doorkomt. Dan kies ik die belichting waarbij de detaildoortekening het beste doorkomt. Op dezelfde manier vergelijk ik de kwaliteit van objectieven en de werking van filmontwikkelaars. Alles wat je nodig hebt zijn je ogen, een goede loupe en een lichtbak. En, voor degeen die geen loupe en lichtbak hebben; ga naar een fotolab; daar staan die spullen.

Jed

[hka]

Dit kan ik helemaal onderschrijven. De betrouwbaarheid van tegenwoordige films is zo groot dat je gewoon de gebruiksaanwijzing van de fabrikant kan volgen. Sensitometrie is daardoor overbodig geworden.

Dat is ook een lekker antwoord in deze bovenstaande alinea zeg je dat je vooral moet doen wat de fabrikant voorschrijft. Overigens waren wij het daar toch al een tijdje over eens, nietwaar.

Vervolgens beweer je weer in de onderstaande alinea dat je dat vooral niet moet doen en uitgebreide testen moet gaan doorvoeren.
Dure R&D onderzoeken met dito geavanceerde apparatuur schuif je aan de kant en roept dat je dat met het blote oog wel kunt. Klinkt niet erg wetenschappelijk en zet daar grote vraagtekens bij. Bij mij heet zoiets een "Jan boeren fluitjes methode".

Het is echter goed om een testserie te maken met 1+2 stop onderbelichting en 1 +2 stop overbelichting te maken. Hiervan maak je vergrotingen en je kijkt welke belichting het beste bevalt. Hiermee compenseer je voor afwijkingen van je sluiter en neem je een persoonlijke voorkeur mee. Gebleken is nu dat de persoonlijke voorkeur vaak is door 1 stop over te belichten. Dus dan stel je 50 ISO in op je belichtingsmeter als je een 100 ISO film hebt.
Zelf maak ik de procedure nog eenvoudiger. Ik maak de proefvergrotingen NIET. Ik leg de testserie op een lichtbak en kijk met een loupe hoe de de detaildoortekening van de schaduwen doorkomt. Dan kies ik die belichting waarbij de detaildoortekening het beste doorkomt. Op dezelfde manier vergelijk ik de kwaliteit van objectieven en de werking van filmontwikkelaars. Alles wat je nodig hebt zijn je ogen, een goede loupe en een lichtbak. En, voor degeen die geen loupe en lichtbak hebben; ga naar een fotolab; daar staan die spullen.

Wie het nu nog weet mag het zeggen maar ik haak helemaal af.