nogmaals,ik lees hier dus over splitgrade,ik weet nog iets van vroeger,en ik weet niet of dat nog weleens gedaan word,namelijk,"cascade",wat inhoud,dat je een vel papier eerst in de ontwikkelaar vol laat zuigen,en vervolgens onder de vergroter legt,en dan belichten,ik heb dat vroeger nog wel gedaan,maar ik zeg het,ik ben er zo,n tijd uit geweest,dat veel dingen mij ontgaan zijn,of gewoon niet opgepikt.
Splitgrade printen is vooral zeer handig voor het veranderen van lokaal contrast middels tegenhouden en doordrukken.
Ik heb er de laatste maanden mijn handen mee vol gehad bij het afdrukken van mijn serie contrastrijke foto's uit de bergen! (en ik ben er nog niet mee rond, lees: heb te weinig in de doka gestaan)
Eigenlijk zijn het twee lagen, die elk meer gevoelig zijn voor een andere frequentie van het licht.
Ben
Volgens mij gaat het om een emulsie, waarin twee verschillende kleur (en licht) gevoelige moleculen zijn opgelost. Overigens maakt het natuurlijk niet veel uit.
Jed
Last edited by Jed Freudenthal; 01-14-2008 at 07:55 AM.
nogmaals,ik lees hier dus over splitgrade,ik weet nog iets van vroeger,en ik weet niet of dat nog weleens gedaan word,namelijk,"cascade",wat inhoud,dat je een vel papier eerst in de ontwikkelaar vol laat zuigen,en vervolgens onder de vergroter legt,en dan belichten,ik heb dat vroeger nog wel gedaan,maar ik zeg het,ik ben er zo,n tijd uit geweest,dat veel dingen mij ontgaan zijn,of gewoon niet opgepikt.
Cascade printen is iets anders. Splitgrade maakt gebruik van specifieke eigenschappen van multigradepapier. Zoals je inmiddels gelezen hebt in de link van geert. Cascade is een vorm van maskerprinten.
Kijk voor een uitgebreide uiteenzetting over SplitGrade printing maar eens op de engelse APUG en zoek op Splitgrade. Een berg aan informatie zul je dan aantreffen.
Split grade is voor veel mensen soms een oplossing, het is veel een oplossing voor sommigen...
__________________
Groeten uit Deventer,
Jaap
"Ik ben de ideale man: Ik ben verlicht, net als mijn onderwerp, ik ben gevoelig, net als mijn platen, ik ben goed ontwikkeld, net als mijn papier, volgens mijn vrouw ben ik alleen iets te veel gefixeerd, ze vindt dat ik beter kan stoppen..."
Hoi Iedereen,
Wat ik vooral makkelijk vind aan split grade is dat ik minder proefstrookjes hoe te maken. Ik kies een stukje lucht dat ik doortekend wil, doe een teststrookje met Yellow, doe hetzelfde voor een stukje schaduw dat ik doortekend wil maar dan met Magenta. Dan belicht ik mijn groot papier 2* en een aanvaardbare startafdruk is klaar.
Fine tuning gaat makkelijk appart voor lichten en schaduwen zonder dat ze mekaar zwaar gaan beinvloeden.
Vroeger was het eerst de tijd zoeken met F2, dan een stukje zoeken waar ik zowel licht als donker had, dan versch filters versteken F1 F3 F4 om teststrookjes te krijgen (waar ik ook wantrouwig werd als ik naar filter 4 of meer moest gaan) dan misch nog niet helemaal tevreden en opnieuw teststrookje van F2.5 en F3.5 en dan pas een mooie startafdruk.
Natuurlijk als je een goeie analyzer hebt kan je al een pak juister starten denk ik maar in mijn “volledig manuele” doka is het echt een pak makkelijker om mee te werken.
En voor de rest moet je zoals bij alles je gezond verstand erbij houden. 5sec Yellow en 5sec Magenta is F2 als je ineens naar 5 sec Yellow en 40sec Magenta hebt zit je aan F5 denk dan maar eens aan een andere filmontwikkelmethode of een lesje filmbelichting voor dummies ;-) of kies makkelijker onderwerpen :-)
Voor mij werkt het dus ik gebruik het, het resultaat telt.
Tom
Linear Mode
