De meeste vergroters werken zo dat wanneer je b.v. M100 instelt er niet meer magenta licht komt maar minder van de andere keuren ! Uitzonderingen daargelaten (philips vergroters) Dus een hoge Y waarde zorgt er voor dat er weinig blauw (=M+C) door komt en een hoge M waarde weinig groen (=Y+C) . Ergo een hoge M en Y waarde komt er behoorlijk weinig licht om je papier te belichten.
Klopt dit wel?
Ik dacht dat variabel contrast papier uit twee, voor verschillende lichtsoorten, gevoelige lagen bestond. Door te variėren met de kleur van je lichtbron, in dit geval door toevoegen van geel of magenta filters, je de specifiek daarvoor gevoelige laag belicht. Met andere woorden de lagen zijn resp. blauw en groen licht gevoelig. Dat de filters de onhebbelijkheid hebben dat ze ook nog wat lichtintensiteit tegenhouden moeten we helaas op de koop toe nemen. Wil je dat niet dan was het helaas een vroege dood gestorven Philips systeem een uitkomst.
Alle in de fotografie gebruikte kleur filters werken op basis van absorptie. Niet op fluorescentie. Dus om van mijn 'witte' lamp licht licht te krijgen met een groter aandeel van een bepaalde kleur wordt de complementaire kleur geabsorbeerd. Dus van licht met 33%M,33%Y,33%C kan magenta licht gemaakt worden d.m.v. een filter. Dan hou je over 33%M,10%Y,10%C. Ga je dit licht weer met een geelfilter te lijf hou je over 10%M,10Y,3%C. Dus M en Y in de zelfde verhouding als waarmee je begonnen bent alleen veel minder.
Gary,
ik snap je lichtverhaal van de absorptie wel maar ik probeerde uit te leggen hoe dit zijn uitwerking heeft op het variabele papier.
Maar dit is wel een goede toelichting op de reeds voorgaande geschreven verhalen.
voor wie er wat aan heeft de waardes die ik zelf gebruik bij foma 131 barietpapier. De eerste kolom geeft 't negatief contrast Dmax-Dmin de 2e kolom de filtering, de derde de gevoeligheid van 't papier in te compenseren densitijd.
[quote=Willie Jan;527503]Op gradatie 2 druk je af met 0M
Eingelijk zou het zo moeten zijn dat je met 0M (0 magenta) een perfecte afdruk kan maken. Dan is namelijk je negatief optimaal belicht/ontwikkeld.
Moet je op gradatie 3 afdrukken dan is je scene onderbelichting en/of de film ontwikkeling te kort. probeer om een zo optimaal mogelijk negatief te creeeren. dit voorkomt veel ergernis in de doka....
Door nu nog de final touch aan te brengen kan je wat magenta toevoegen om de print helemaal te maken zoals je wilt qua contrast.
Ik werk eigenlijk ook volgens die methode. Ik maak dat mijn filmontwikkeling net een tikkeltje te zacht is. Dan hoef ik alleen maar een klein beetje magenta toe te voegen. Een ander filter gebruik ik niet.
Jed
Sponsored Ad. (Subscribers to APUG
have the option to remove this ad.)
Ik maak dat mijn filmontwikkeling net een tikkeltje te zacht is.
Ruud, te zacht is nooit een probleem, te hard dan verlies je informatie indien de scene rond de 4 stops of meer is...
ontwikkel zo dat de schaduw partij die je in zone III zet, doortekend is, Of je nu 10 of 20 min ontwikkeld, dat heeft heel weinig invloed op deze zone III.
(ik heb een test gedaan waarbij ik 10min en 45 min heb ontwikkeld, voor zone III zie je wel iets meer detail, maar dat komt er met een druk niet eens uit... Een stop meer licht geven heeft meer effect!)
Belichten op de schaduwen en ontwikkelen op de hoge lichten.
Vertaalt naar de fotopraktijk;
- als je schaduwen niet doortekend zijn dan heb je te kort belicht,
- als de hoge lichten onvoldoende tekening hebben dan heb je te lang ontwikkeld.
Het spelen met deze twee variabelen stellen je in staat om de juiste balans te vinden voor een negatief dat te printen is op gradatie #2.
Linear Mode
