ik gebruik zelf ook een 3000.Het spotstuk gebruik ik eigenlijk nooit (ik werk alleen op zw).
Het spotstuk (4 of 6mm) gebruik je juist bij zw/w om het maximaal doortekende zwart en - wit te meten voor je densiteitbepaling en dus je gradatie.
Je kunt dan precies dat kleine stukje isoleren om de meting te doen.
Integraal of deel integraal metingen zijn veel te onnauwkeurig. Je refereert dan naar een gemiddeld grijsmeting.
Voor kleur is zo"n gemiddeld grijs meting eerder aan de orde omdat je dan een mengeling van kleuren en dergelijke moet vertalen.
Ook is het zo dat wanneer je een ijking gemaakt en opgeslagen hebt op bijv. huidskleur of groen gras o.i.d. je dat doet met spotmeting. Ben benieuwd hoe je die metingen dan doet!
Het spotstuk (4 of 6mm) gebruik je juist bij zw/w om het maximaal doortekende zwart en - wit te meten voor je densiteitbepaling en dus je gradatie.
Als je goed meet tijdens de opname en altijd gelijk ontwikkeld dan is de gradatie ook stabiel. Finetunen moet je toch op gevoel doen (gradatie 2,5 of 3). Als je meer dan 4.5 stops omvang hebt moet je toch gaan kiezen wat je op de foto wil....
Goed meten is helaas niet altijd mogelijk. Bijvoorbeeld in (candid) straatfotografie. Heel snel werken moet je dan. Als je goed meet, dan geen foto, dan situatie weg ;-)
Is het niet zo dat het op het vergroterbord meten met de analyser van verschillende cruciale plekken, eens goed geijkt, eigenlijk hetzelfde is als proefstrookjes maken van verschillende delen van je foto , maar dan sneller en met minder papier ?
Over dat intuitieve denk ik toch ook het mijne, dat gaat er eigenlijk over of men schat of meet.
Je kan je toch ook afvragen wat de toegevoegde waarde van het schatten is tegenover het meten of omgekeerd? Draagt dat iets bij aan de creativiteit of aan de kwaliteit van de afdruk ?
De ene meet het helderheidsverschil, de ander schat het. En beide nemen dan een beslissing. Het is IMHO in het nemen van die beslissing dat de creativiteit zit, niet in het feit of men nu schat of meet.
Als je bij de opname wél nauwkeurig het licht meet, waarom zou je dat bij de afdruk dan niet doen ?
Als je bij de opname wél nauwkeurig het licht meet, waarom zou je dat bij de afdruk dan niet doen ?
Omdat ik weet dat ik op a4 formaat tussen de 2.7-3.2 seconde uitkom met kentmere papier op mijn systeem. De meeste fotografen die ik ken hebben zo gewerkt.
Het dwingt je om constante negatieven te maken en als je een neg voor hebt liggen waar je foto afwijkt, dan weet je dat je een meetfout hebt gemaakt.
Ik heb ik het verleden veel theater fotografie gedaan z/w op kleinbeeld. Dan werk je heel anders dan wanneer je een kunstfoto voor je eigen collectie afdrukt.
Overal waar de electronika gaat ingrijpen op je analoge proces moet je uitkijken dat je niet laks wordt .
Wel, gisteren heb ik het in de praktijk eens uitgeprobeerd op een echte foto en ik moet zeggen dat het meten wel een hulp was, in combinatie met de afdrukjes van de transmission step wedge:
- een werkafdrukje op 13x18cm met filter 3 1/2 , spotmeting (nog steeds met naakte sensor) op een zwart stuk. bruikbaar om de foto te be-oordelen , maar niet het beste wat er uit het negatief te halen viel.
- ingesteld op 24x30cm
- contrast gemeten tussen een heel donker en een heel licht stukje van mijn hoofdonderwerp : 0.6 logd (= 4 steps)
- op de afdrukjes van de stepwedge gekeken bij welke tussen de gewenste grijstonen er 4 steps tussenzaten, dat bleek die van filter 1.5 te zijn.
- de tijd gemeten op een zwart stuk. is gecalibreerd op filter 3.5 , ik neem filter 1.5 = 2 filters zachter dus tijd één stop verhogen (per filter lager heb ik namelijk een step sneller totaal zwart)
Als je de gradatiemeting gedaan hebt kun je door de neertoets in te drukken de te gebruiken papiergradatie aflezen op de display. Let wel je moet dit wel nog in de analyse modus doen.
De reden dat ik het niet zo doe, maar liever op m'n wigafdrukjes ga kijken als het wat nauwer luistert, is dat de filter-nummer niet overeenstemt met de papier-gradatie nummer.
Gisteren afdruk met witte druiventrossen in middaglicht . Splitgrade gebruikt. Heel veel onderwerp en negatiefcontrast (middagzon), maar door de belichting met filter 0 heel nauwkeurig te bepalen prachtige tonen in de druiventros. Elk druifje met een mooi verloop, bijna allemaal een klein wit puntje waar de zon weerkaatste. Mooi, druifjes met een pretlichtje.
De reden dat ik het niet zo doe, maar liever op m'n wigafdrukjes ga kijken als het wat nauwer luistert, is dat de filter-nummer niet overeenstemt met de papier-gradatie nummer.
Kan ik me nauwelijks voorstellen als je de analyser goed ingeijkt hebt dan zitten de filterwaarden ook goed ook al mis je dan bij dat bepaalde papier de maximale gradatie. Met goed ijken bedoel ik de gehele combinatie van vergroter, papier tot en met de analyser. Voor elk papier ijk je een apart kanaal in. In WBM staat uitvoerig beschreven hoe je de papiergradaties in combinatie met de filterwaarden op je vergroter kunt verifieren.
.
)
Linear Mode
