Dag Merlin ... Ben je nog steeds fan van die Shen Hao? Heb je al postieve en negatieve punten gevonden?
Ik ben ten eerste fan van grootformaat. De manier van fotograferen is uniek. Ik kom dan in een soort van tijdsloze rust, terwijl het soms ook hard werken is. Met middenformaat neem ik een foto en loop weer weg. Met grootformaat wordt je gedwongen om rustig te werken. De beelden zijn meer afgewogen, maar wellicht minder spontaan.
En de camera is maar gereedschap. Je moet je gereedschap beheersen om er bijna gedachtenloos mee kunnen doen, dat wat je wilt. Een beetje net zo als autorijden, je bedenkt niet steeds welke pedaal in te trappen, het moet gewoonte worden. Ten tweede is goed gereedschap de helft van het werk. Een goede grootformaat camera is vooral rigide. Je staat met de balg nog wel eens in de wind, dan wil je niet dat het geheel beweegt. De Shen-Hao kan je heel stevig vastdraaien, samen met een stevig statief met een rigide kop er op, voldoe je aan de randvoorwaarden. Verder zijn de knoppen op de plaatsen die je verwacht. Als je met je hoofd onder je zwarte doek staat, wil je niet te veel heen en weer om te kijken waar die knop is die je nodig hebt. Kleine reparaties kan je zelf, omdat het een houten camera is. Ik heb er bijvoorbeeld zelf een compendium-aansluiting op gemaakt, dat kan dus.
Qua verstellingen heb je niet meer nodig dan de Shen-Hao biedt. Ik heb nooit iets niet kunnen doen, wat ik wel wou. Ofwel: alles kon ik ermee schieten. Ook door met de meest vreemde verstellingen in een deuk te liggen.
Het objectief neemt de foto, maakt de doortekening en een standaard objectief (150mm) hoeft niet duur te zijn en er zijn bijna geen slechte verkrijgbaar.
Je vraagt nog naar negatieve punten. Misschien dat hij iets zwaarder is dan een lichte grootformaat? Ik vind het niet zo'n probleem, je moet sowieso veel sjouwen met zo'n camera. Ik ben blij met een zwaar statief. Maar dat ligt er misschien ook aan hoe je gebouwd bent...
__________________
Groeten uit Deventer,
Jaap
"Ik ben de ideale man: Ik ben verlicht, net als mijn onderwerp, ik ben gevoelig, net als mijn platen, ik ben goed ontwikkeld, net als mijn papier, volgens mijn vrouw ben ik alleen iets te veel gefixeerd, ze vindt dat ik beter kan stoppen..."
Voor landschapfotografie heb je trouwens geen camera nodig met alle mogelijke verstellingen.
Ik werk sinds een paar maanden zeer veel met mijn Speed Graphic. Beetje zwaar, geen verstellingen op de achterwand - de voorste standaard heb ik omgebouwd naar voorwaarts tilten ipv. achterwaarts.
Staat als een dijk bij een paar beaufort, zeker met een 120mm lens die nauwelijks uit de body steekt. Neem daarbij het voordeel van de 'viewing hood', waardoor je geen zwarte doek meer nodig hebt, en de wind maakt weeral minder kans.
Mijn statief is misschien aan de lichte kant (Manfrotto 190B met ballhead) maar ondersteunt de camera meer dan voldoende.
Het gewicht van de camera is misschien wat hoog (pakweg 3 kilo) maar dat compenseer ik met een paar grafmatics (spaart flink wat ruimte) en rolfilmhouders van 6x7 en 6x9cm. Door als extra rolfilmhouders mee te nemen, wordt een 210mm een ferme telelens t.o.v. 4x5" formaat.
Ik heb vorige maand op reis - en voor het eerste sinds een paar jaar - zelfs belichtingstrapjes gemaakt op rolfilm omdat de omstandigheden soms wel wat extreem waren. (zie gallery)
Bijna vergeten: de gordijnsluiter in de camera is perfect om mee uit de hand te schieten (straatfotografie) of lenzen zonder sluiter te gebruiken.
Gewicht is, voor mij althans, ook geen doorslaggevende factor bij het kiezen van gear. Stabiliteit en soliditeit daarentegen wel.
In het veld maak je slechts kleine verstellingen zeker met een 120 of 210 maar met de 72 moet je soms wel iets extremer verstellen en dan is dat ietsje extra wel lekker.
Met welk apparaat dat je dat doet maakt niet veel uit. Hout, metaal, kunststof of prachtige carbon oplossingen als 't maar doet wat 't doen moet. Daarbij heeft Jaap één punt.
Hier ben ik dan weer. Heb net een uurtje geëxperimenteerd met de Tachihara, zonder maar één negatief te belichten. (leg dat maar eens uit aan een digifotograaf ;-) )
Noteer al maar bij de lijst van standaard uitrusting een lichtgewicht zitje, een goed T-shirt en een lichte broek. Zweten onder dat zwart laken! Maar wee o wee wat een rust, je bent ogenblikkelijk afgesloten van de wereld en bezig met het beeld. Onmiddellijke inleving. Ik heb van alles geprobeerd maar vooral dichtbij "opnames". Wat ik nog steeds minder vind aan de Tachihara is dat je de voorste standaard los moet zetten met 2 span hendeltjes. Wanneer je de standaard terug wilt zetten staat hij gegarandeerd scheef. Die verstelling kan niet van onder het doek. Is dat met de Shen Hao ook zo? Of werk ik al mis van in het begin...
Tja een gedetailleerde uiteenzetting zal ik wel appreciëren wanneer het zo ver is. Die starter pack van de Shen Hao is zeer interessant.
Inderdaad, aan zo'n houten camera kan er zelf gewerkt worden. Ik hoop dat mijn statief voldoet. Die heeft een X Y Z kop en is redelijk stabiel.
Zo'n Viewing hood is zeer verleidelijk hoor want ik heb het meest van alles gesukkeld met het zwarte doek... Desondanks dat gesukkel ben ik meer en meer gebeten door die 4x5", nu maar sparen tot ik er één kan aanschaffen!
Nog een belangrijke vraag, welke lenzen, naast de 150mm, zijn de meest courante voor landschappen?
Alvast bedankt voor al deze zeer hulpzame reacties op mijn vraag!
Tom
Sponsored Ad. (Subscribers to APUG
have the option to remove this ad.)
Wat ik nog steeds minder vind aan de Tachihara is dat je de voorste standaard los moet zetten met 2 span hendeltjes. Wanneer je de standaard terug wilt zetten staat hij gegarandeerd scheef. Die verstelling kan niet van onder het doek. Is dat met de Shen Hao ook zo? Of werk ik al mis van in het begin...
Ja, die twee spanknopjes en het scheef gaan staan van de voor standaard, is ook mijn grootste ergernis met mijn Tachihara. Voor de rest kan ik er zeer goed mee leven, hoewel een volgende camera, als ik het geld heb, waarschijnlijk wel eentje wordt met staal ipv messing werk, gewoon voor de stevigheid.
Voor de rest heb ik weinig klachten over mijn Tachi, heb er prachtige foto's meegemaakt, en de reacties van mensen op die "gouden" camera zijn "goud" waard
Nog een belangrijke vraag, welke lenzen, naast de 150mm, zijn de meest courante voor landschappen?
Dat hangt er een beetje vanaf of je een voorkeur hebt voor groothoeken of juist de langere brandpunten. Ik zelf hoor bij die laatste groep en gebruik naast mijn 150 mm vooral een 240 en een 360 mm. Qua groothoek is de 90 mm zo'n beetje de meest gebruikte brandpunt.
Vergeet de 72mm niet. Erg mooi voor landschappen. Je moet er wel mee leren werken heb ik ondervonden. Als je 't eenmaal door hebt geeft dat verrassende resultaten.
75mm super angulon.
90mm
150mm Sironar-N
250mm imagon
360mm Fujinon-T
Voordeel van de 360T is dat de benodigde uittrek rond de 250mm is, dus deze kan ik op mijn shen hao gebruiken.
een 75mm is leuk, maar meestal heb je veel te veel lucht op je foto. Ik gebruik deze meestal ism mijn 6x12 achterwand.
een 90mm is dan beter op 4x5.
Overigens maak ik de beste fotos met een langere lens. Bekende landschapsfotografen zoals shinzo maeda gebruiken meestal lenzen van 300mm - 600mm.
Nadeel van korte lenzen is dat wanneer je naar je onderwerp toeloopt om het toch beeldvullender te maken, het perspectief verandert en vaak ook het beeld dat je gezien hebt.
Linear Mode
