Quote:
Originally Posted by hka  G,
In beide gevallen heb je volgens mij gelijk. Bij de opnamen op film is het resultaat meteen ook het eindresultaat. In dat geval, einde oefening voor de fotograaf, rekening kan de deur uit. Dus knoeien kan hier dus niet. Bij de andere methode moet hij/zij of zijn PS-boy/girl nog enige tijd knutselen om alles zo te krijgen als hij het wenst. Aangezien hij liever fotograaf is dan een pixelvirtuoos trekt dit werk hem dan ook minder. Daar komt nog bij dat hij met het fotograferen meer kan verdienen dan achter een computerscherm nog allerlei noodzakelijke correcties te moeten doorvoeren terwijl zijn kostbare studio dan stil ligt. Het is niet alleen de lust die hem ontbreekt met daarnaast het gebrek aan kwaliteit maar ook de efficiency van zijn bedrijf spreekt een behoorlijk woordje mee in deze. Natuurlijk geldt dit niet voor al het werk. Er blijft een markt om snel even een opnametje te hebben of waar andere eisen aan gesteld worden. |
Dit is nou precies wat mijn achterbuurman (vakfotograaf) bedoelt. Trouwreportages doet hij gewoon op film. Bij het vaklab een contactprint laten maken. Lijstje maken welke opname voor welk formaat moet worden vergroot. de hele boel weer opsturen naar het vaklab. bij terugkomst het fotoboek maken. Klaar.
Hij vind dat in al die gevallen het digitale werk veel te veel tijd kost, waar geen extra inkomsten voor staat.
Verdere dingen doet hij wel digitaal, maar wat ik hier in de buurt van Ermelo allemaal zie; ik wordt helemaal moe van alle computergefriemel waarmee foto's moeten worden opgeleukt
(stom rotwoord, wat past bij het onfotgrafisch behandelen van digitale beelden.)
áDieu,
Johan.
Linear Mode
