|
|
|
-
Hand meting
Hoi,
Heeft iemand er praktische ervaring mee om de ontwikkelcategorie te schatten, niet door de scene zelf te meten, maar het verschil tussen licht en schaduw op bijvoorbeeld je hand?
Gilbert
-
Bij gebrek aan een spotmeter heb ik wel met een opvallend lichtmeter gemeten in de schaduw en in het volle licht. Het verschil + 5 geeft ook de contrastomvang (en dus je ontwikkelcategorie).
Groet, Jan
-
Gilbert,
Zie Phil Davis: Beyond the zone system. Al uw vragen worden daarin beantwoord. Als je het komt ophalen in Limburg mag je het wel een tijdje lenen. Na lezing wordt je of knettergek of je ziet het licht :-)
-
Heb jij dat boek? Ik ben nooit verder gekomen dan zijn website en ik moet je zeggen dat ik daar al een behoorlijke psychose van voelde opkomen :-)
Ik heb altijd het idee (vooroordeel, want ik heb zijn boek nooit gelezen) dat het gewoon het zone systeem is met een heleboel computer hocus pocus er om heen. Oftewel: ik verdenk de man er ernstig van een handige manier te hebben gevonden om programmaatjes en parafernalia te verkopen. Ik zeg het een nogal cynisch, maar als jij zijn boek hebt gelezen: is dat zo? Of voegt hij echt iets toe? Zo ja, wat? Licht mij eens in als je wilt.
Groet, Jan
-
Jan,
pfew, daar vraag je wat, dit is, en dat zie je niet, al de 10de poging een antwoord te schrijven.
Feitelijk beschrijft het boek een methode die heel veel op het ZS lijkt: het brengt enkele verfijningen aan (ontwikkeltijd beinvloed de effectieve snelheid van een film) maar wijkt op bepaalde punten ook af (opvallend licht meten ipv spotmeting!). Het beschrijft hoe je e.e.a. moet 'intesten' en hoe je in de praktijk dan licht moet meten, wat de valkuilen zijn, etc etc. Over computers en software wordt niet gesproken. Het boek staat stijf van theorie, grafiekjes, diagrammen en curves....
Sinds ik voor alles wat ik fotografeer opvallend licht meet heb ik nooit meer een opname verloren door slecht belichte film, in de doka print ik gewoon wat harder of zachter en voor de rest vertrouw ik op de flexibiliteit/capaciteit van de film. En als ik inschat dat het contrast gewoon veel te gortig is maak ik gewoon weg geen opname.
Eigenlijk ben ik een techneut van huis uit, techniek vind ik heel interessant, maar bij fotografie heb ik voor mijzelf de conclusie getrokken dat ZS, BTZS en de rest aan mij niet besteed is, veel te lui voor, leid allemaal te zeer van het fotograferen zelf af, ik ga geen avonden in de doka zitten en talloze stroken film nameten met een densitometer, brrr, hou op zeg :-)
Ik wil het hier niet hardop roepen, maar als je het mij vraagt: dat hele sensiometrie gedoe is flauwekul.
Huib
-
Sponsored Ad. (Subscribers to APUG have the option to remove this ad.)
-
Aanvulling:
BZTS staat tot fotograferen als het examineren op de onderhoudsmanual van een auto voor het behalen van een rijbewijs.
-
Hmm, en ik maar denken dat die man hoofdzakelijk programma's verkocht...! Best komisch eigenlijk, zoveel onwetendheid. Bedankt voor je info.
Ik geloof dat ik het houd op mijn nogal losse manier van zone systeem. Het enige boek dat ik over dat onderwerp heb is dat boek van Adams (het negatief) en dat heb ik altijd erg helder gevonden.
Ik ben verder net als jij geen meetfraek. Ik heb geen densitometer en ik zal zo'n ding ook wel nooit aanschaffen. Inderdaad nergens voor nodig. Je hebt toch ogen?
Groet, Jan
-
Beste Jan,
Zonder twijfel, het beeld blijft veruit het belangrijkste natuurlijk.
Calibratie van de workflow "kan" voor sommigen een hulp zijn op hun creativiteit te ondersteunen, voor evenveel anderen zal het wellicht eerder hun creativiteit inhiberen.
btw: Way Beyond Monochrome van Ralph W. Lambrecht en Chris Woodhouse is een boek dat aangenaam leest.
Ik ben hier van mening toegedaan, dat éénmaal na de opname, het werken zo makkelijk mogelijk moet gemaakt worden om tot de uiteindelijk afdruk te komen.
Vóór de opname alles in het werk stellen om een perfect negatief te bekomen, zonder te kijken op een inspanning. IMHO, daar hoort ook wat metingswerk bij, denk ik.
Wat denk je over Ansel Adams zijn stelling 'Begin met een goed negatief' ?
mvrgr
Fred
-
Daar wil ik even over denken Fred. Ik geloof in ieder geval niet in een dualistische benadering (dichotomiën, tweedelingen). Ik moet echt even denken over hoe ik dat moet formuleren. Ik werk op een bepaalde manier, maar heb dat nooit opgeschreven.
Groet, Jan
-
Ik wil tittel noch jota afdoen aan het werk en de publicaties van Ansel Adams maar er is in de jaren die verstreken zijn tussen de formulering van het Zone Systeem (jaren veertig) en nu toch wel het een en ander veranderd. Moderne Z/W films zijn veel toleranter v.w.b. een tikje verkeerde belichting en ontwikkeling. Bovendien kan een niet geheel perfect negatief uitstekend worden afgedrukt op de huidige, zeer goede, variabel contrast papieren. En gelukkig maar want het toepassen van het Zone Systeem kan eigenlijk alleen maar bij gebruik van grootformaat camera's waarbij elk negatief apart ontwikkeld kan worden. Met rolfilm/kleinbeeldfilm is dit een stuk lastiger.
Laten we het goede van Adams'systeem gebruiken (het visualiseren bijv.) maar van het ZS een cultus te maken gaat me toch een tikkie te ver.
Gegroet
Hans
Digital is best taken with a grain of silver.
|
|