pda toepassingen

[obelix]

Jed,

Maar na het ontwikkelen hoe weet je dan welke film bij welke cassette hoorde?

[gary mulder]

Ik geloof dat 't idee is dat je een aantal v vormige 'hapjes' in de rand van 't negatief ziet. Zodat als je 2 maal de zelfde opname gemaakt hebt je nog steeds de negatieven van elkaar kunt onderschijden. Met 8 mogelijke posities op de rand kun je 256 nummers aan je cassettes toebedelen (2 tot de macht 8). Ook kun je zo een lekkende cassette trasseren, ook als zou je niets noteren. Immers elke cassette heeft zijn unieke nummer.

[hka]

Het idee erachter is inderdaad om eenvoudig te kunnen achterhalen welke filmhouder problemen geeft (lekkage of stof o.i.d. dus). Daarnaast weet ik welke opname hoort bij mijn opnamegegevens en dat gecombineerd met de datum geeft mij de mogelijkheid om het negatief snel terug te vinden. Voor het overige kan ik aan de inkepingen zien (voelen) welke film het is. Dan is voor mij de cirkel weer rond...

[Jed Freudenthal]

Jed,

Maar na het ontwikkelen hoe weet je dan welke film bij welke cassette hoorde?

Op iedere cassette zit een strip, die met potlood beschreven kan worden. Hierop kun je de nummering aanbrengen. [ bij oudere cassettes is dat al gedaan; soms zelfs binnen in de cassettes dmv een genummerd masker].
Vervolgens berg je de opnamen in volgorde op in je doos 'niet ontwikkelde' opnamen. In welke doos mijn niet ontwikkelde opnamen verdwijnen noteer ik op de PDA.
Bij het ontwikkelen van de film, zorg ik dat de volgorde behouden blijft.
Het is gewoon administreren. Het belang van deze methode is ook dat je defecten aan cassettes, zo als lekkages, kunt opsporen. In de praktijk is het belangrijkste dat ik merk dat ik vergeten ben om de schuif na een opname om te draaien en op 'belicht' te zetten. Dat doe ik dan later alsnog. Zo voorkom ik dat er 'dubbel belicht' wordt. Een foutieve belichting geef ik ook in mijn administratie aan. Die ontwikkel ik gewoon niet. Dat is dan wat materiaalverlies, maar ja. Zo kan het bij bepaalde sluiters gebeuren dat de schuif geopend wordt, terwijl de lens nog open staat.
De administratie kost mij tegenwoordig erg weinig tijd tijdens de opnames nu ik de plaats, datum en tijd er via een GPS in op neem.
Samengevat: op de cassette staat een nummer en filmsoort in potlood en verder heb ik een spreadsheet op de PDA, waar ik alleen maar de lens, diafragma, Evt filter en waypoint heb in te vullen. Als ik mijn lens en diafragma niet verander, komt het er op neer dat ik alleen het waypoint invul voor een bepaalde locatie. Dus je zit niet eindeloos te administreren.
Het voordeel van de PDA ten opzichte van de voice recorder is, dat je steeds het overzicht blijft behouden.

Jed

[gary mulder]

Ik geloof dat 't idee hoe de cassettes te merken niet helemaal is overgekomen. Uit de binnenste rand van de cassette, dus die waar de film onder gaat niet die waar de schuif achter vast gehouden wordt, worden kleine v vormige hapjes gesneden met b.v. een stanleymes. Na de ontwikkeling kun je deze terugvinden aan de rand van je negatief als extra belicht stukje.

Die hapjes hebben een bepaald patroon. neem nu aan dat je die met een spatie van 1 cm zet. Waarbij een hap staat voor 1 en ongebruikte plek voor 0. De telling gaat dan als volgt

00000 = eerste cassete kant = nul = geen hapje dus.....
00001 = 2e = 1
00010 = 3e = 2
00011 = 3
00100 = 4
00101 = 5
00110 = 6
00111 = 7
01000 = 8
01001 = 9 enz enz tot
11111 = 31

[Breunes]

Maar da's toch digitaal, mag dat wel op Apug?

Ben

PS het werkt wel goed.

[Jed Freudenthal]

[QUOTE=gary mulder;604996]Ik geloof dat 't idee hoe de cassettes te merken niet helemaal is overgekomen. Uit de binnenste rand van de cassette, dus die waar de film onder gaat niet die waar de schuif achter vast gehouden wordt, worden kleine v vormige hapjes gesneden met b.v. een stanleymes. Na de ontwikkeling kun je deze terugvinden aan de rand van je negatief als extra belicht stukje.

Die hapjes hebben een bepaald patroon. neem nu aan dat je die met een spatie van 1 cm zet. Waarbij een hap staat voor 1 en ongebruikte plek voor 0. De telling gaat dan als volgt

Met dit systeem merk je de cassette, vergelijkbaar met het vroegere genummerde masker. Hetzelfde kun je bereiken door een v vormig hapje te snijden op verschillende plaatsen in de rand. Hierdoor kun je een lekkende cassette opsporen. Of dat de moeite waard is, weet ik niet. Als ik dat perse wil weten, vind ik hem wel. Geen cassette is exact hetzelfde als een ander, dus pak de schuifmaat, als het niet uit de administratie zou blijken.
Het merken van de cassettes komt overigens niet in de plaats van de administratie.

Jed

[Breunes]

Meestal heb je z'n 10 cassettes, dat zijn 20 negatieven of positieven. Om je aantekeningen dan terug te koppelen aan de film is dit binaire systeem mi onontbeerlijk.
Ben

[Jed Freudenthal]

Meestal heb je z'n 10 cassettes, dat zijn 20 negatieven of positieven. Om je aantekeningen dan terug te koppelen aan de film is dit binaire systeem mi onontbeerlijk.
Ben

Ik krijg het idee dat de binaire markering slechts dient om een koppeling met de cassette te krijgen. [ ivm lekkages etc]. Over aantekeningen wordt niet gesproken. Dus, wat is er dan terug te koppelen?
Het is natuurlijk nuttig om te weten welk negatief in welke (lekkende) cassette heeft gezeten. Maar als je bedenkt dat ik in de laatste 25 jaar eenmaal een lekkende cassette heb gehad, [ en die werd ontdekt doordat een deel van de cassette afbrak], dan denk ik: waar is dat allemaal goed voor.

Jed

[Breunes]

Jed

De koppeling is met de film, daar per cassette twee films geladen zijn.Dat van de lekkages is meegenomen.

Ben