|
|
|
-
Last edited by razz; 11-13-2009 at 05:10 PM.
-
 Originally Posted by gary mulder
Maar voor iemand die van zichzelf vind dat hij het talent ontbeert om kunstschilder te worden en daarom maar is gaan fotograferen is zo'n mening wel te verwachten....
op wie heeft je post precies betrekking ?
-
Originally Posted by razz
op wie heeft je post precies betrekking ?
Slaat gewoon op de zin er voor.
Zo i zo vind ik dat fotografen te weinig kijken naar wat de schilderkunst in het verleden voor ons al uitgewerkt heeft.
Dus op mij zelf. 
Veel plezier met je nieuwe vergroter. En hopelijk horen we nog meer van je.
-
Originally Posted by gary mulder
Zo i zo vind ik dat fotografen te weinig kijken naar wat de schilderkunst in het verleden voor ons al uitgewerkt heeft.
Helemaal mee eens. Er zijn maar weinig fotografen die weten wat chiaroscuro is, of in mindere mate clair-obscur, terwijl we er altijd mee bezig kunnen zijn.
Groeten uit Deventer,
Jaap
"Ik ben de ideale man:
Ik ben verlicht, net als mijn onderwerp,
ik ben gevoelig, net als mijn platen,
ik ben goed ontwikkeld, net als mijn papier,
volgens mijn vrouw ben ik alleen iets te veel gefixeerd,
ze vindt dat ik beter kan stoppen..."
-
Originally Posted by AgX
In de literatuur word he dynamisch bereik van het menseklijk oog me zo'n 1/20.000 aangegeven.
Dat zijn zo'n 13 stops.
En hier heb ik het allen maar over het kleurenzien.
Als ik het over het totaal dynamisch bereik heb, is dat een log. omvang van 14. Reken dat maar om in stops.
Wel vergelijken we hier luminantie met belichting, omdat film en sensoren integrerend werken.
Het dynamisch bereik (van 100% diffuse reflectie tot net doortekende schaduwen) is 7-8 stops. Je kunt het met een lichtmeter zo nameten. Het absolute bereik van het menselijk oog is veel groter, maar voor fotografie niet zo relevant.
Voor kleuren is het 5 stops (2,3 stop van 100% diffuse reflectie tot middengrijs en 2,7 stops van middengrijs tot diepe schaduw).
Boven de 100% diffuse reflectie heb je spiegeling, die wel wordt waargenomen, maar waarbinnnen niet meer wordt gedifferentieerd in de uiteindelijke normale druk. Al in de dertiger jaren is aangetoond dat men in de fotografie ver van het normale pad kan gaan met een foto van een brandende gloeidraadlamp, waarachter je de tekst van een krant kunt lezen(Hans Windisch). Over enige tijd, als we geen gloeidraadlampen meer hebben, zal dit een slecht voorbeeld zijn. Maar dan hebben we nog de astronomie, waar de extremen nog groter zijn.
Jed
-
Sponsored Ad. (Subscribers to APUG have the option to remove this ad.)
-
Originally Posted by gary mulder
Niet voor niets heeft hij de naam om de schilder van het licht te zijn. Terwijl als je gaat meten hij denk ik een kleiner contrast omvang ter beschikking had dan wij met onze fotopapieren. Zo i zo vind ik dat fotografen te weinig kijken naar wat de schilderkunst in het verleden voor ons al uitgewerkt heeft. Maar voor iemand die van zichzelf vind dat hij het talent ontbeert om kunstschilder te worden en daarom maar is gaan fotograferen is zo'n mening wel te verwachten....
De 'painters of light', waartoe Rembrandt behoort, hebben bij hun onderschildering (dat is waar het licht zit) veel gemeen met de zwart-wit fotograaf. Hier kun je eindeloos van leren, zowel in technische als creatieve ziin. Omgekeerd hebben veel schilders de camera obscura gebruikt ter ondersteuning van hun werk.
H.P. Robinson was zowel swchilder als fotograaaf. (1860). Zijn fotografisch manual kun je nog zo gebruiken.
Jed
-
Originally Posted by Jed Freudenthal
H.P. Robinson was zowel swchilder als fotograaaf. (1860).
Je hoeft niet eens ver van huis, de Haagse school bevatte schilders die eerst fotografeerden en de foto's naschilderden. Goed voorbeeld is George Hendrik Breitner (1857 - 1923). Hij was een Nederlands kunstschilder, beroemd om zijn kijk op het Amsterdamse stadsleven. Vooral het vastleggen van beweging en belichting in de stad interesseerde hem en hij was een meester op dit gebied.
De uitsnede en weergave van de mensen in de stad was in die tijd helemaal nieuw. Je zet mensen er toch helemaal op? Maar wij kennen dat van snapshots en straatfotografie. Zie hier De Singelbrug bij de Paleisstraat (ca. 1897):
Groeten uit Deventer,
Jaap
"Ik ben de ideale man:
Ik ben verlicht, net als mijn onderwerp,
ik ben gevoelig, net als mijn platen,
ik ben goed ontwikkeld, net als mijn papier,
volgens mijn vrouw ben ik alleen iets te veel gefixeerd,
ze vindt dat ik beter kan stoppen..."
-
H.P. Robinson
Het aparte bij Robinson was, dat hij de fotografie ontwikkelde vanuit de schilderkunst. Omgekeerd, dat de schilder de camera (obscura) als hulpmiddel gebruikt komt veel voor.
Soms is ei en kip niet goed te onderscheiden. Op een Breitner tentoonstelling een paar jaar terug, prefereerde ik de fotografie, maar dat kan voor een ander anders zijn.
Jed
-
Ik vind het een heel interessant onderwerp, maar misschien is het beter een nieuw draadje?
Ik lees dat Robinson beïnvloed was door de schilderijen van JMW Turner. Zijn foto's waren in scene gezet. Maar ik zie nog niet hoe hij van de schilderkunst naar de fotografie komt, anders dan die beïnvloeding, de lichtwerking, chiaroscuro. Hij heeft zijn eigen beelden gemaakt, anders dan bijvoorbeeld Het Laatste Avondmaal van Raoef Mamedov. Hier is de inspiratie een specifiek schilderij. Kan je meer vertellen of bronnen geven over Robinson's werkwijze?
    
Groeten uit Deventer,
Jaap
"Ik ben de ideale man:
Ik ben verlicht, net als mijn onderwerp,
ik ben gevoelig, net als mijn platen,
ik ben goed ontwikkeld, net als mijn papier,
volgens mijn vrouw ben ik alleen iets te veel gefixeerd,
ze vindt dat ik beter kan stoppen..."
-
Originally Posted by Merlin
Ik vind het een heel interessant onderwerp, maar misschien is het beter een nieuw draadje?
Ik lees dat Robinson beïnvloed was door de schilderijen van JMW Turner. Zijn foto's waren in scene gezet. Maar ik zie nog niet hoe hij van de schilderkunst naar de fotografie komt, anders dan die beïnvloeding, de lichtwerking, chiaroscuro. Hij heeft zijn eigen beelden gemaakt, anders dan bijvoorbeeld Het Laatste Avondmaal van Raoef Mamedov. Hier is de inspiratie een specifiek schilderij. Kan je meer vertellen of bronnen geven over Robinson's werkwijze?
Het beste kan ik verwijzen naar het manual van Robinson uit de 60-er jaren van de 19 e eeuw. Een manual dat de nodige herdrukken heeft beleefd. Zo heeft het Eastman House het omstreeks 1971 weer herdrukt. De referentie zal ik in een nieuw draadje ' Schilderen en fotografie' geven.
Jed
Last edited by argentic; 11-16-2009 at 10:03 AM.
Reason: schrijffoutje weggehaald
|
|
tja zonder eigen doka is betalen voor zw afdrukken van het vaklab een aderlating
daarom dat ik het zolang heb laten liggen. De negatieven inscannen deed ik wel (ontwikkelen kost nog weinig) echter doet dit geen recht aan het negatief, prima voor internet maar niet om af te drukken.
Adv Reply
