|
|
|
-
In het maandblad M van NRC-Handelsblad van november stond een interessant interview met de schilder Jan Andriesse die over het schilderij De Muziekles van Johannes Vermeer opmerkte dat deze 17e eeuwse collega zeer goed doorhad dat kleuren in het zonlicht en de in de schaduw een totaal andere indruk maken. Terwijl kunstkenners en kunsthistorici dit schilderij door de eeuwen heen hebben stukgeanalyseerd heeft geen van deze experts hier ooit iets over geschreven. Alleen de Tjechische natuurkundige Purkinje heeft hier aandacht aan geschonken. Het "Purkinje"-effect heeft te maken met staafjes en kegeltjes in het oog.
Ook wordt verwezen naar "De Natuurkunde van het Vrije Veld"van de- eveneens- natuurkundige M.G.J. Minnaert.
Hans
Last edited by clogz; 11-13-2006 at 09:05 AM. Click to view previous post history.
Digital is best taken with a grain of silver.
-
 Originally Posted by Huib
Zegt dit iets specifiek over jouw gasten, over de wijze waarop je destijds die foto's gepresenteerd hebt, kan het zijn omdat zwartwit werk minder voorkomt dan kleurwerk en dat dit de kijkers opviel waardoor men aandachtiger is gaan kijken en het beter heeft opgenomen?
:-)
De mensen waarover ik het heb, zijn leden van een fotoclub. De presentatie doet er niet toe. Het was meestal op een avond, maar de wijze van presentatie verschilde daar sterk. Soms was de presentatie op een tentoonstelling. Licht ( zwart-wit) blijft in je geheugen hangen; uiteraard moet de foto verder van kwaliteit zijn. En in de wereld van de film zie je hetzelfde verschijnsel. De grote films zijn zwart-wit films. Dat kleurwerk meer voorkomt dan zwart-wit is mogelijk van de laatste tijd. Bij exposities heeft zwart-wit werk zeer lang gedomineerd. Hoe het nu is, weet ik niet.
Jed
-
-
Originally Posted by Jed Freudenthal
De mensen waarover ik het heb, zijn leden van een fotoclub. De presentatie doet er niet toe. Het was meestal op een avond, maar de wijze van presentatie verschilde daar sterk. Soms was de presentatie op een tentoonstelling. Licht ( zwart-wit) blijft in je geheugen hangen; uiteraard moet de foto verder van kwaliteit zijn. En in de wereld van de film zie je hetzelfde verschijnsel. De grote films zijn zwart-wit films. Dat kleurwerk meer voorkomt dan zwart-wit is mogelijk van de laatste tijd. Bij exposities heeft zwart-wit werk zeer lang gedomineerd. Hoe het nu is, weet ik niet.
Jed
Het is zeker nog fifty-fity...
-
Originally Posted by clogz
In het maandblad M van NRC-Handelsblad van november stond een interessant interview met de schilder Jan Andriesse die over het schilderij De Muziekles van Johannes Vermeer opmerkte dat deze 17e eeuwse collega zeer goed doorhad dat kleuren in het zonlicht en de in de schaduw een totaal andere indruk maken. Terwijl kunstkenners en kunsthistorici dit schilderij door de eeuwen heen hebben stukgeananlyseerd heeft geen van deze experts hier ooit iets over geschreven. Alleen de Tjechische natuurkundige Purkinje heeft hier aandacht aan geschonken. Het "Purkinje"-effect heeft te maken met staafjes en kegeltjes in het oog.
Ook wordt verwezen naar "De Natuurkunde van het Vrije Veld"van de- eveneens- natuurkundige M.G.J. Minnaert.
Hans
Zelf ben ik een natuurkundige en eens was ik de assistent van Minnaert, vandaar! Dat er eeuwenlang niet over geschreven is kan ik begrijpen. Leonardo da Vinci heeft een voortreffelijk handboek geschreven en dit handboek is in ver schillende talen vertaald ( en bewerkt). De schilders stonden met chiaroscuro op en gingen er mee naar bed. Mijn vrouw heeft een schildersopleiding gehad en 50 jaar geleden was het nog 'in'. Maar in de tweede helft van 20 e eeuw (pop-art) kwam de klad er in. Nu lijkt een en ander op zijn retour. De tsjechische natuurkundige heeft het probleem als een schilder weer opgevat. Dat de afstand tussen schilders en natuurkundigen niet groot is wordt door E.H. Gombrich in Art and illusion. A study in the psychology of pictorial representation; aangegeven door de engelse schilder Constable te citeren: Painting is a science, and should be pursued as an inquiry into the laws of nature. Why then, may not landscape painting be considered as a branch of natural philosophy, of which pictures are but the experiment?. En Gombrich geeft aan dat deze science tegenwoordig fysica is.
Jed
-
Sponsored Ad. (Subscribers to APUG have the option to remove this ad.)
-
Originally Posted by Breunes
In kleur krijg je een zone systeem in meerdere dimensies. Behalve dat je let op licht, donker, structuren, etc, moet je ook nog eens letten op kleur, waarbij de ene kleur de andere beinvloedt. Bij het afdrukken krijg je zoveel extra variabelen, dat je veel meer compromissen moet maken dan bij zwart/wit afdrukken. En een compromis betekent dat je nooit tevreden bent.
Daarnaast is het zo dat ik na tientallen jaren zwart/wit fotograferen alles als zodanig ook beoordeel. Je let dan automatisch op licht, structuur, schaduw, etc.
Kleur schiet ik met het digitaaltje van mijn vrouw. (niet tegen Fred vertellen) ;-)
Ik denk dat als ik mijn vraag zelf zou beantwoorden, dan zou het met andere woorden zijn, maar het komt op hetzelfde neer. Ik bekijk het als wetenschapper en weet dat het technisch onmogelijk is om een goede ( natuurgetrouwe) druk te verkrijgen. Overigens herinner ik mij nu dat John Ruskin, 19 e eeuwse kunstcriticus in Modern Painters hetzelfde heeft gezegd over schilders, die licht proberen te imiteren door uitsluitend kleur te gebruiken.
Jed
-
Bovendien boeit kleur me maar "als" monochromie overheerst.
Met kleur durf je tevreden zijn met goeie registratie. De tijd doorprikt dat natuurlijk.
Met zwart-wit bedoel ik monochrome. Ik weet dat Salvador Dali zijn onderschildering in zwart-wit uitvoerde, maar geel-bruin was wel zo gewoon. Trouwens op een warmtoonpapier kun je ook niet echt van zwart spreken.
Inderdaad, in kleur ben je blij met een goede registratie. Als er maar geen kleurzweem is, dan is het allang goed. Maar, dan ben je wel ver van een uitspraak verwijderd.
Jed
-
Het evolutionaire nut van kleur ontdekt: Het vinden van rijpe vruchten. Volgens mij is daar de narigheid met de mensheid begonnen'-)
Gegenfurtner, K. R. and J. Rieger (2000). "Sensory and cognitive contributions of color to the recognition of natural scenes." Curr Biol 10(13): 805-8.
Although color plays a prominent part in our subjective experience of the visual world, the evolutionary advantage of color vision is still unclear [1] [2], with most current answers pointing towards specialized uses, for example to detect ripe fruit amongst foliage [3] [4] [5] [6]. We investigated whether color has a more general role in visual recognition by looking at the contribution of color to the encoding and retrieval processes involved in pattern recognition [7] [8] [9]. Recognition accuracy was higher for color images of natural scenes than for luminance-matched black and white images, and color information contributed to both components of the recognition process. Initially, color leads to an image-coding advantage at the very early stages of sensory processing, most probably by easing the image-segmentation task. Later, color leads to an advantage in retrieval, presumably as the result of an enhanced image representation in memory due to the additional attribute. Our results ascribe color vision a general role in the processing of visual form, starting at the very earliest stages of analysis: color helps us to recognize things faster and to remember them better.
Das Licht macht dem Denker und Forscher die meiste Freude. (from Swiss farmhouse)
-
Uh, kwam die narigheid niet door verboden vruchten?
Hans
Digital is best taken with a grain of silver.
-
Maar om ze te zien heb je klaarblijkelijk kleur nodig.Zeker met onze rudimentaire reuk.
Ben
Das Licht macht dem Denker und Forscher die meiste Freude. (from Swiss farmhouse)
|
|
Adv Reply
