Switch to English Language Passer en langue franšaise Omschakelen naar Nederlandse Taal Wechseln Sie zu deutschen Sprache Passa alla lingua italiana
Members: 71,872   Posts: 1,583,482   Online: 1060
      
Page 2 of 4 FirstFirst 1234 LastLast
Results 11 to 20 of 37
  1. #11
    Merlin's Avatar
    Join Date
    Aug 2004
    Location
    +52░ 15' 43.00", +6░ 13' 12.60"
    Shooter
    4x5 Format
    Posts
    1,007
    @jelke en van eynde ludo
    Dat is nu precies andersom van wat ik wil. Natuurlijk laat je je be´nvloeden door je omgeving en het licht, zeg maar het beeld wat je kan maken. De vraag was echter hoe je vanuit je binnenste invloed kan uitoefenen op je uiteindelijke beeld. Een subtiel maar essentieel verschil. De meeste fotografen herkennen de eerste situatie, slechts weinigen kunnen hun gevoel vertalen in een beeld. Ach, was ik maar schilder geworden.
    Groeten uit Deventer,
    Jaap

    "Ik ben de ideale man:
    Ik ben verlicht, net als mijn onderwerp,
    ik ben gevoelig, net als mijn platen,
    ik ben goed ontwikkeld, net als mijn papier,
    volgens mijn vrouw ben ik alleen iets te veel gefixeerd,
    ze vindt dat ik beter kan stoppen..."

  2. #12

    Join Date
    Nov 2006
    Shooter
    4x5 Format
    Posts
    971
    Ik zie het verschil niet tussen het kiezen van specifieke muziek in de doka om in een bepaalde stemming te komen en kiezen van het licht tijdens de opname of het kiezen van je onderwerp. En om je eerlijk te zeggen denk ik dat de laatste 2 een grotere invloed op het beeld kunnen hebben dan de eerste..
    Als ik in een sombere stemming ben gaat het mij niet lukken om leuke carnavals plaatjes te maken maar zal ik eerder zoeken naar onderwerpen waar ik me op dat moment verwant mee voel.

  3. #13
    Merlin's Avatar
    Join Date
    Aug 2004
    Location
    +52░ 15' 43.00", +6░ 13' 12.60"
    Shooter
    4x5 Format
    Posts
    1,007
    Quote Originally Posted by gary mulder View Post
    Ik zie het verschil niet tussen het kiezen van specifieke muziek in de doka om in een bepaalde stemming te komen en kiezen van het licht tijdens de opname of het kiezen van je onderwerp. En om je eerlijk te zeggen denk ik dat de laatste 2 een grotere invloed op het beeld kunnen hebben dan de eerste..
    Als ik in een sombere stemming ben gaat het mij niet lukken om leuke carnavals plaatjes te maken maar zal ik eerder zoeken naar onderwerpen waar ik me op dat moment verwant mee voel.
    Ik werd me pas later bewust dat de muziek die ik opzet ÚÚn van de factoren is die me be´nvloed in het maken van een plaat. Dat staat niet in boeken over fotografie of afdruktechnieken, terwijl het licht en het onderwerp wat je noemt dat wel staan.
    Je emotionele status be´nvloedt jouw beeld bij opname, zoals jij beschrijft. Mijn vraag is of je je emoties BEWUST kan inzetten voor een beeld wat je voor ogen staat. Stel dat je die opname van carnaval maakt, terwijl je bewust in een grafstemming bent. Waar uit zich dat dan in?

    Ik moet steeds meer denken aan de connotatie van een beeld en wat dit doet op de betekenis en emotionele staat. Elke letter, elk woord dat geschreven, uitgesproken en gedacht is, elk beeld wat gezien wordt en gemaakt wordt heeft een emotionele aard en betekenis, die buiten de directe betekenis van het woord of beeld ligt. Wat is de eigenlijke betekenis van een beeld? Stel je sandwicht een neutraal beeld tussen twee opnamen van carnaval. De kijker zal het beeld interpreteren als een vrolijk beeld. Voeg je het neutrale beeld tussen beelden van een begrafenis, dan is het een droef beeld. Zet je een heel normale kunstzinnig foto van Rineke Dijkstra (de best verkopende Nederlandse fotograaf) tussen kinderporno, dan wordt het erg verdacht. Kun je beelden maken van iets vrolijks waar je depressief van wordt? (en andersom) Hoe dan?

    Groeten uit Deventer,
    Jaap

    "Ik ben de ideale man:
    Ik ben verlicht, net als mijn onderwerp,
    ik ben gevoelig, net als mijn platen,
    ik ben goed ontwikkeld, net als mijn papier,
    volgens mijn vrouw ben ik alleen iets te veel gefixeerd,
    ze vindt dat ik beter kan stoppen..."

  4. #14

    Join Date
    Nov 2004
    Location
    Bilthoven, The Netherlands
    Shooter
    4x5 Format
    Posts
    1,858
    Quote Originally Posted by gary mulder View Post
    Ik zie het verschil niet tussen het kiezen van specifieke muziek in de doka om in een bepaalde stemming te komen en kiezen van het licht tijdens de opname of het kiezen van je onderwerp. En om je eerlijk te zeggen denk ik dat de laatste 2 een grotere invloed op het beeld kunnen hebben dan de eerste..
    Als ik in een sombere stemming ben gaat het mij niet lukken om leuke carnavals plaatjes te maken maar zal ik eerder zoeken naar onderwerpen waar ik me op dat moment verwant mee voel.
    Ik kies specifieke muziek omdat die op mijn stemming aansluit. Overigens zal ik nooit muziek in de doka aanzetten. De doka is voor mij een plaats waar ik mij concentreer op technische handelingen. De proefstrook wordt gedroogd en beoordeeld buiten de doka onder normaal licht. 95% of meer van de doka-tijd heeft plaats bij gewoon licht, helemaal niet in de doka-ruimte. Die beoordeling omvat de keuze van papier, ontwikkelaar of ontwikkelaarcombinaties., zwaarte van de druk, uitsnede foto etc. Het is het werken met licht. Het resultaat van de beoordeling is erg afhankelijk van mijn stemming. De beeldkwaliteit is een spiegel van mijn stemming.

    En nu het licht. Of liever gezegd de lichtverdeling in de wereld om ons heen. Dit licht verandert razendsnel. (Wel heel anders dan het muziekstuk dat je al honderd keer hebt gehoord). Iedere seconde is het licht weer anders. Als ik de sluiter afdruk kan ik niet zeggen dat het een bewuste keuze is. Het is een reactie die door het gevoel gestuurd wordt.

    In de portret fotografie heb je het licht onder controle, maar het model niet. Ik heb een Rolleiflex met een motordrive . Ik gebruik die motordrive nooit. Die drive zit er altijd naast. Portretfotografie luistert op de honderdste seconde. Ook niet echt een bewuste keuze. Het gevoel stuurt hier.

    Bij de fotografische opname is snelheid essentieel. Als er iets is dat je snel kunt overzien, dan is het een beeld. Hier ligt de kracht van de fotografie in vergelijking met bijv. de schilderkunst. En door de vereiste snelheid is manipulatie van je gevoel uitgesloten. Als je emoties hebt bij de opname kun je ze niet ontwijken.

    Jed
    Last edited by Jed Freudenthal; 02-06-2010 at 09:26 AM. Click to view previous post history.

  5. #15
    jelke's Avatar
    Join Date
    Nov 2002
    Posts
    192
    Quote Originally Posted by Merlin View Post
    @jelke en van eynde ludo
    Dat is nu precies andersom van wat ik wil. Natuurlijk laat je je be´nvloeden door je omgeving en het licht, zeg maar het beeld wat je kan maken. De vraag was echter hoe je vanuit je binnenste invloed kan uitoefenen op je uiteindelijke beeld. Een subtiel maar essentieel verschil. De meeste fotografen herkennen de eerste situatie, slechts weinigen kunnen hun gevoel vertalen in een beeld. Ach, was ik maar schilder geworden.
    sally mann brengt het heel mooi onder woorden;

    until you actually set up the camera it's so funny you don't see the picture, until you commit the camera to it and then suddenly that was just a feeling turns into a photograph, it's the oddest phenomenon

    het is een manier van beleven die je moeilijk onder woorden kunt brengen, als ik mijn hoofd onder mijn cameradoek stop vergeet ik alles om mij heen en gebeurd er van alles op het matglas, dat gevoel en ervaring probeer ik vast te leggen in het uiteindelijke beeld, het mooie van fotografie is de vrijheid die ik ervaar en het loslaten van de dingen i.p.v. daar ook nog controle over te hebben

  6. #16
    WITZ's Avatar
    Join Date
    May 2006
    Location
    Ermelo, Netherlands
    Shooter
    Medium Format
    Posts
    109
    Wat ik hier merk is de aloude fout dat je je emoties niet kunt sturen. Net alsof je emoties je overkomen.
    Dat laatste is niet waar; je kunt baas zijn over je gevoel. In de psychiatrie is dit een bekend gegeven.
    (Wees maar blij dat mensen dat kunnen, anders waren er nog veel meer vechtpartijen en zo.)
    wat ik ermee wil zeggen is dus dat je je emoties ook kunt inzetten voor het doel wat je beoogt. Het vereist wat training, maar het zorgt er wel voor dat je soms iets anders kunt doen dan wat er verwacht wordt.
    Ergens in dit draadje had iemand het over carnaval, het lijkt me wel leuk bijvoorbeeld om iets sombers te doen met carnaval (je hebt dan ineens een heel andere benadering van het onderwerp), wat veel meerwaarde kan geven voor je onderwerp.
    Eigenlijk hebben we het hier gewoon over het verschil tussen impressionisme en expressionisme.

    Misschien is dit iets om de discussie op een ander plan te brengen:
    de situatie (waar je de foto van maakt) heeft een bepaalde sfeer (min of meer een objectief gegeven) door de lichtval, de opstelling van de objecten, etcetera.
    Daarnaast heb je de emotie die die sfeer opwekt bij de toeschouwers (of de verschillende fotografen) dat is subjectief, omdat iedereen alles wat hij ziet op zijn eigen manier waarneemt en interpreteert. Vanuit die interpretatie ontstaan bepaalde emoties, die je al dan niet toelaat. Dat laatste is een bewuste keuze, die je volgens mijn bescheiden mening, zelf kunt maken. Je kunt je laten drijven op de emoties van dat moment, soms kun je ervoor kiezen om dat niet te doen, ook als fotograaf. (kijk maar naar nieuwsfotografen, die soms in heel spannende of bijzondere situaties zitten, maar daar toch redelijk "objectieve" foto's kunnen maken.

    Ik sta open voor correcties en aanvullingen op mijn mening.

    aDieu,
    Johan

  7. #17
    Willie Jan's Avatar
    Join Date
    Jun 2004
    Location
    Best/The Netherlands
    Shooter
    4x5 Format
    Posts
    1,911
    Images
    49
    Bij mij zal de emotie niet tot gevolg hebben dat ik andere onderwerp keuzes maak. Als ik me $%^^&*! voel, dan maak ik geen foto's.

    In de doka heb ik ook muziek aan, meestal een Belgische zender omdat ik vind dat men in Belgie beter z/w foto's maakt dan in Nederland en ik heb zo'n idee dat het komt doordat de Belgen de radio in de doka aan hebben staan!

    Op dit moment ben ik behoorlijk ziek van de politiek met al hun geklooi. Milieu, afghanistan,irak commissie en ga zo maar door. Dat heeft tot gevolg gehad dat ik maatschappelijke problemen ga uitbeelden in stillevens. Dit is tevens de opdracht voor een opleiding/cursus die ik volg.

    Ik weet niet of je hier iets mee kan,
    Maar we hebben allemaal een periode dat het effe nie gaat.

  8. #18

    Join Date
    Nov 2004
    Location
    Bilthoven, The Netherlands
    Shooter
    4x5 Format
    Posts
    1,858
    Quote Originally Posted by WITZ View Post
    Wat ik hier merk is de aloude fout dat je je emoties niet kunt sturen. Net alsof je emoties je overkomen.
    Dat laatste is niet waar; je kunt baas zijn over je gevoel. In de psychiatrie is dit een bekend gegeven.
    (Wees maar blij dat mensen dat kunnen, anders waren er nog veel meer vechtpartijen en zo.)
    wat ik ermee wil zeggen is dus dat je je emoties ook kunt inzetten voor het doel wat je beoogt. Het vereist wat training, maar het zorgt er wel voor dat je soms iets anders kunt doen dan wat er verwacht wordt.

    Ik sta open voor correcties en aanvullingen op mijn mening.

    aDieu,
    Johan
    Ik geloof niet dat hier ergens staat dat je emoties niet zou kunnen sturen. Het gaat er hier om in hoeverre je gevoel (emoties) weerspiegeld worden in je foto.

    De opname van een foto voltrekt zich in zo korte tijd, dat een praktische sturing van het gevoel onmogelijk is.
    Het afdrukken van de foto, daarentegen vindt op een heel ander moment plaats en je kunt er alle tijd voor nemen. Ik zou mij kunnen voorstellen dat iemand het druk-procede gebruikt om emoties onder controle te krijgen, even aangenomen dat hij het druk-procede daarvoor wil gebruiken.
    Persoonlijk zie ik de (vrije) fotografie als een middel om jezelf te ontmoeten, en niet als een therapeutisch middel.

    Jed

  9. #19
    WITZ's Avatar
    Join Date
    May 2006
    Location
    Ermelo, Netherlands
    Shooter
    Medium Format
    Posts
    109
    Quote Originally Posted by Jed Freudenthal View Post
    De opname van een foto voltrekt zich in zo korte tijd, dat een praktische sturing van het gevoel onmogelijk is.
    Het afdrukken van de foto, daarentegen vindt op een heel ander moment plaats en je kunt er alle tijd voor nemen. Ik zou mij kunnen voorstellen dat iemand het druk-procede gebruikt om emoties onder controle te krijgen, even aangenomen dat hij het druk-procede daarvoor wil gebruiken.
    Persoonlijk zie ik de (vrije) fotografie als een middel om jezelf te ontmoeten, en niet als een therapeutisch middel.

    Jed
    Als je uit gaat van de tijd dat je sluiter open staat dan heb je gelijk. Voor zover ik weet gebeurt het ook nogal eens dat je alle tijd hebt om je foto te maken. Zeker de mensen van het grote formaat zijn lang bezig met die ene opname.
    Een candid foto voltrekt zich in een veel groter tempo, dan moet je meer ÚÚn zijn met de situatie en de emotie van dat moment.
    Als ik naar mezelf kijk dan merk ik dat ik, zeker wanneer ik een statief gebruik, veel meer bezig ben met wat ik nu eigenlijk precies weer wil geven, of anders gezegd wat ik over wil brengen. Dat kan gewoon een mooi beeld zijn, maar ook emotie. Ik heb me hevig beziggehouden met een strandfoto met een enorme wolkenbank. Uiteindelijk gekozen voor groothoek, veel lucht en wolken erop, een bandenspoor van een trekker vanuit de hoek naar het oneindige en een roodfilter voor de dramatiek, zonlicht van opzij.
    (ik moet hem nog eens inscannen en hier weergeven, dan weet je wat ik bedoel).
    Mijn doel was inderdaad een foto maken met vel dramatiek en spanning, een beetje beangstigend beeld.
    Op dat moment was ik zeker niet bang, het was gewoon mooi zomerweer en ik had vakantie, wat wil je nog meer....

    Overigens als ik kijk naar de foto's van Cartier Bresson, of Ansel Adams dan geloof ik dat ze meer bezig waren om te zoeken naar de emotie die bij de situatie past, dan dat ze zich lieten leiden door hun emotie.

    Fotografie is een middel om jezelf uit te drukken. Jij noemt dat jezelf ontmoeten. dat kan wel; je kunt inderdaad iets ervaren wat je nog niet wist van jezelf, maar dan wordt het juist een therapeutisch middel.
    Misschien is dat een leuk onderwerp voor een ander draadje.

    aDieu,
    Johan

  10. #20

    Join Date
    Nov 2004
    Location
    Bilthoven, The Netherlands
    Shooter
    4x5 Format
    Posts
    1,858
    Quote Originally Posted by WITZ View Post
    Als je uit gaat van de tijd dat je sluiter open staat dan heb je gelijk. Voor zover ik weet gebeurt het ook nogal eens dat je alle tijd hebt om je foto te maken. Zeker de mensen van het grote formaat zijn lang bezig met die ene opname.
    Een candid foto voltrekt zich in een veel groter tempo, dan moet je meer ÚÚn zijn met de situatie en de emotie van dat moment.
    Als ik naar mezelf kijk dan merk ik dat ik, zeker wanneer ik een statief gebruik, veel meer bezig ben met wat ik nu eigenlijk precies weer wil geven, of anders gezegd wat ik over wil brengen. Dat kan gewoon een mooi beeld zijn, maar ook emotie. Ik heb me hevig beziggehouden met een strandfoto met een enorme wolkenbank. Uiteindelijk gekozen voor groothoek, veel lucht en wolken erop, een bandenspoor van een trekker vanuit de hoek naar het oneindige en een roodfilter voor de dramatiek, zonlicht van opzij.
    (ik moet hem nog eens inscannen en hier weergeven, dan weet je wat ik bedoel).
    Mijn doel was inderdaad een foto maken met vel dramatiek en spanning, een beetje beangstigend beeld.
    Op dat moment was ik zeker niet bang, het was gewoon mooi zomerweer en ik had vakantie, wat wil je nog meer....

    Overigens als ik kijk naar de foto's van Cartier Bresson, of Ansel Adams dan geloof ik dat ze meer bezig waren om te zoeken naar de emotie die bij de situatie past, dan dat ze zich lieten leiden door hun emotie.

    Fotografie is een middel om jezelf uit te drukken. Jij noemt dat jezelf ontmoeten. dat kan wel; je kunt inderdaad iets ervaren wat je nog niet wist van jezelf, maar dan wordt het juist een therapeutisch middel.
    Misschien is dat een leuk onderwerp voor een ander draadje.

    aDieu,
    Johan
    Inderdaad, in die honderdste seconde moet alles juist zijn. Als je een landschap met snel voortdrijvende wolken hebt, verandert de lichtverdeling zo razendsnel en dat hele gebeuren moet je in alle snelheid bijhouden. En als er dan nog wind of bewegend water is, dan wordt het nog complexer. ik beschouw het landschap als het meest dynamische onderwerp dat er is.
    Bij een studioportret is het licht onder controle. Maar je moet het model vervolgen in alle verandering.
    Bij candid reageer ik op een algemene impressie van een situatie. Daar is snelheid minder van belang.
    Als je ge-emotioneerd bent, en je wil je emoties onder controle houden, OK, doe dat, maar ga niet gelijk ook nog eens fotograferen.

    Bij AA kan ik dramatiek in zijn fotos ontdekken. Dit bereikte hij weloverwogen door een roodfilter in te zetten. In zijn verdere handelingen kan ik alleen maar weloverwogen handelingen vaststellen.
    HCB ken ik persoonlijk niet. Maar uit zijn fotos kan ik alleen het resultaat van snel overzien destilleren.

    Ik maak een onderscheid tussen analyse en therapie. Een therapie is in mijn ogen een behandeling die een ongewenste situatie moet wegwerken. Jezelf ontmoeten is een zelfanalyse.
    Als je een vergroting ( van jezelf) bekijkt, dan kun je zeggen: ik vind het mooi of lelijk. Basta. Je kunt je ook afvragen waarom je het mooi of lelijk vind. Dan ga je jezelf vragen stellen met als resultaat een zelfanalyse. En hiermee belanden we op een terrein waar boeken mee te vullen zijn.

    Jed

Page 2 of 4 FirstFirst 1234 LastLast


 

APUG PARTNERS EQUALLY FUNDING OUR COMMUNITY:



Contact Us  |  Support Us!  |  Advertise  |  Site Terms  |  Archive  Ś   Search  |  Mobile Device Access  |  RSS  |  Facebook  |  Linkedin