|
|
|
-
Kwaliteitsvervlakking door digitale fotografie
Mensen die op film fotograferen (fotografeerden) waren volgens mij veel kritischer op de kwaliteit van hun foto's.
Korrel, scherpte, natuurgetrouwe kleuren waren noodzakelijk. En dan heb ik het nog niet over compositie, stilhouden van de camera enz. Er werd liever op middenformaat of zelfs 4x5 inch gewerkt, dan op kleinbeeld om zoveel mogelijk detail in het beeld te krijgen.
Digitale fotografen spreken vol lof over een cameraatje van 1000 euro of meer die vergrotingen aankan van maximum 30x40cm ...
Felle rode kleuren, uitgevreten hoge lichten, detailverlies. Niemand schijnt er zich nog iets van aan te trekken. Meegaan met de tijd lijkt belangrijker dan iets moois maken...
Bedankt voor dit forum...Het werd tijd ! Heren, dames : Uw reactie...
Groetjes,
Rolleike
-
Hallo Rolleike,
Welkom bij de club. Ik denk dat je opmerkingen ten aanzien van digitale fotografie door het merendeel van de forumleden wordt gedeeld. APUG is niet voor niets opgericht.
Het zal aangenaam toeven zijn hier.
Hans
-
Hallo Rolleike:
Digitaal is voor mij kwantiteit niet kwaliteit. (Zuiver gerekend is hi-end digitale fotografie duurder dan een een nieuwe Linhof Technika of een Alpa SW12) Persfotografen die op een voetbalmatch 50 rolletjes film gemiddeld verschoten zijn beter af met digitaal. De toerist die op Spaanse stranden de lokale topless schoonheden fotografeert is beter af met digitaal. Dit is voor mij niet fotografie maar registratie.
Voor mij is fotografie zorgvuldige compositie met weergave en interpretatie van het onderwerp. Dit is mogelijk maar moeilijk met digitale fotografie: het medium is te vluchtig.
Ik bekeek laatst in een fotoalbum een foto die gemaakt werd van de moordenaar van Abraham Lincoln (1866). Deze foto is zo levendig als was hij gisteren gemaakt. Volgens mij , zal over 100 jaar van de essentiele feiten in de (wat er NU gebeurd) wereldgeschiedenis, wat fotografie betreft, niks meer overschieten.
Ik blijf fotograferen op (ZW) film, en het archiveerbaar tonen. MIJN achterachterachterkleinkinderen zullen tenminste weten hoe ik eruit zag.
-
klopt wat je zegt.
ik maak foto's voor een theatergroep.
eergisteren heeft iemand van de krant een foto gemaakt. Het ziet er niet uit in de krant van vandaag. Hardstikke flets.
Over het algemeen vind ik de kwaliteit van de foto's in de kranten drastisch afnemen door gebruik van digi.
-
Hè, heerlijk, ik ben dus niet de allerlaatste diehard hier in Nederland (en Vlaanderen). Af en toe lijkt het wel alsof je heel stom bent als je nog de moeite doet om je DoKa in stand te houden.
Ik heb laatst getracht aan iemand uit te leggen wat ik mis in digitale foto's/prints, maar die persoon begreep er helemaal niets van!
Gelukkig kunnen we nog genoeg chemie, films en papier vinden, zo niet in Nederland, dan wel in de ons omringende landen. Ik hoop van harte dat dat lang zo mag blijven! Ik kan mijn DoKa echt niet missen.
Veel succes allemaal,
Anne Marieke
-
Sponsored Ad. (Subscribers to APUG have the option to remove this ad.)
-
Er is weinig zo mooi als een goede, grote barietdruk van eigen fabrikaat. Het is even klungelen in de doka, maar dan heb je ook wat mooi's. Ik heb zelden een digidruk gezien die kwaliteit zien benaderen.
JJ
P.S Heeft een van jullie het voorwoord in Tim Rudman's The Master Photographer's Printing Course gelezen? Says it all.....
-
Ik heb niet "zelden" maar nog nooit een digi-print gezien die ook maar in de buurt komt van een goede barietprint.
En dan heb ik het nog niet over het feit dat het veel leuker is om in de DoKa een mooie print te maken, dan uren in PhotoShop te werken. Want mij hoor je niet zeggen dat digi gemakkelijker is!
JJ, ik heb dat boek ook en ik ga straks meteen even lezen!
-
En, Annemarieke?
Geestig toch "darkroom palor"?
Nogmaals bedankt voor je opplak suggestie. Ik had die droogmethode altijd genegeerd omdat ik dacht formaat te verliezen. Eigenlijk een van de weinige omissies in Rudman's boek
-
Ik ben eerlijk gezegd nog niet toegekomen aan het lezen van dat verhaaltje.
Voor wat betreft de opplak-suggestie: graag gedaan. Ik doe het al zo'n 12 jaar op die manier, en het bevalt nog steeds prima!
Groeten, Anne Marieke
-
 Originally Posted by Rolleike
Felle rode kleuren, uitgevreten hoge lichten, detailverlies. Niemand schijnt er zich nog iets van aan te trekken. Meegaan met de tijd lijkt belangrijker dan iets moois maken...
Weet je wat ik zo ergerlijk vind? Al die foto's met van die biggetjes-roze gezichten. Iedereen heeft een mooie gladde huid. En ze hebben ook allemaal diezelfde biggetjes-kleur.
Het viel me vooral op nadat ik een serie analoog afgedrukte foto's een tweede keer af liet drukken in de nieuwe digitale machine van mijn lokale fotoboer. Alles was haarscherp (aangescherpt natuurlijk) maar iedereen had diezelfde huidskleur. Hij heeft me uitgelegd dat dat kwam omdat de digitale sensor de kleine verschillen uitvlakt. En de software (jpeg?) doet daar nog een schepje bovenop door gelijkende kleuren hals dezelfde kelur weer te geven. Hij was daar erg blij mee, want nu had iedereen een gave huid.
Gilbert
|
|
Adv Reply
