|
|
|
-
 Originally Posted by hka
...vraag ik me af waarom je deze opnamen hebt gemaakt... 
Harry,
da's een zeer harde opmerking die me wel in het verkeerde keelgat schiet, ondanks de smiley. 
Waarom maak jij foto's?
Ben jij ervan overtuigd dat anderen jouw onderwerpen appreciëren?
Ik zie van jou trouwens nooit iets in je gallery verschijnen...
Reacties die het waarom van het fotograferen in vraag stellen, ontnemen me de zin om mijn beelden nog met anderen te delen. Als ik dat moet uitleggen, dan snap ik niet waarom JIJ foto's maakt.
slu en de kost.
G
-
Even relativeren Geert...
Het fotografiebestaan is idd keihard!
Beelden delen met anderen...het is altijd wat... 
Ofwel zijn ze niet goed... of wel zijn ze "te" goed.
Als troost: als je moest weten hoeveel er strugglen om goeie beelden te maken...ondergetekende inclusief.
En ook, als je moest weten Geert, hoe dikwijls ik (nadien) mezelf afvraag: "maar waarom heb je die beelden gemaakt, pseudo fotograafje"... lol
Maar toch is het echt geen domme vraag van Harry.
Hoogstens wat brutaal gesteld.
Eigenlijk moeten we bij elk beeld ons afvragen: "waarom heb ik dit gemaakt, wat wou ik er mee uitdrukken, laten zien, laten voelen?". Mijn inziens een zeer goede "selectievraag".
ps: ik zou graag eens mee op pad gaan om zo'n stoombeest in beeld te brengen.
-
-
Beste Geert,
Laat ik voorop stellen dat het niet mijn bedoeling is geweest om je op energerlei wijze te kwetsen. Als het zodanig is overgekomen, dan bied ik je daarvoor mijn excuses aan. Mijn insteek om naar foto's te kijken, zowel mijn eigen als van anderen, is mij in eerste instantie afvragen wat heeft de maker ermee bedoeld en wat wil hij mij laten zien. Als het dan fraaie plaatjes zijn dan zij het zo, maar als er iets in de foto is dat mijn bijzondere aandacht trekt dan kijk ik er langer naar en ga de foto interessant vinden. Als dat niet het geval is dan kan de foto op zich technisch prima zijn maar daar houdt het voor mij dan ook op. Kunst in al zijn vormen is emotie. Hoe meer emotie een beeld oproept hoe beter de discussie op gang komt en uiteindelijk steken we er allemaal wat van op. Ik denk dat het ook geen zin heeft, indien iemand zijn werk plaatst, dat we dan met z'n allen om de hete brei heen draaien. Eigenlijk zouden we eens een tentoonstelling moeten houden waarbij bij elke foto of kunstobject een microfoontje hangt die registreert wat de kijkers te zeggen hebben over de beelden. De commentaren zullen heel sterk uiteenlopen.
Als laatste kan ik je zeggen dat ik de foto's die ik maak alleen door mezelf mooi gevonden hoeven te worden. Wat anderen er van vinden is niet zo belangrijk voor mij hetgeen niet wegneemt dat ik er wel naar wil luisteren. Natuurlijk is het leuker als iederen je werk prachtig vindt. Gekker nog het komt ook voor dat ik nadat het bezonken is ga kijken of dat commentaar hout snijdt en na de uitwerking ervan mijn foto inderdaad zal verbeteren. Zoniet dan blijft alles bij het oude en dan vind ik hem allèèn mooi. Prima toch!!!
harry
Release, the best you can do...
-
Ik had hetzelfde gevoel als Harry bij jou beeldjes, enkel durf en wou ik het ook niet verwoorden - gewoonweg omdat ikzelf zeker geen referentie ben.
Het is een moeilijk onderwerp om interessant in beeld te brengen! (naar mij toe dan toch)
Als ik nu eerlijk kijk naar mijn beeldjes van Noorwegen, heb ik slechts drie beelden die een wauw gevoel oproepen. Van de 86 die ik al bekeken heb.
Moet ik daarvoor zo ver op reis gaan.... Twee beelden zijn dan zelfs nog niet meteen gerelateerd aan het land zelf... en min of meer toeval (na experimenteren weliswaar, ook de reden waarom ik nog wel een tijdje op KB zal werken!)
Moet ik daarom teleurgesteld zijn? Verre van! Blijven proberen denk ik.... en als het dan toch even 'uit' is, dan valt er nog genoeg dokawerk te doen, want daar valt nog veel leuks te verkennen...
(hopelijk klinkt dit niet te 'lerend')
Wat ik ook nog even wou herhalen: rechtstreekse conversaties maken een knipoog veel duidelijker.... Als je ziet hoe men soms reageert op elkaar op it-nieuws-sites en eigenlijk overal: men lijkt dan wel de kunst van het communiceren verloren te hebben.
Het postten van foto's kan ik eigenlijk alleen maar toejuichen... wordt tijd dat ik dat nog eens doe...
Last edited by PieterB; 09-25-2006 at 02:26 PM.
"The camera can be the most deadly weapon since the assassin's bullet. Or it can be the lotion of the heart - Norman Parkinson".
-
Sponsored Ad. (Subscribers to APUG have the option to remove this ad.)
-
 Originally Posted by PieterB
Ik had hetzelfde gevoel als Harry bij jou beeldjes, enkel durf en wou ik het ook niet verwoorden - gewoonweg omdat ikzelf zeker geen referentie ben.
Het is een moeilijk onderwerp om interessant in beeld te brengen! (naar mij toe dan toch)
Als ik nu eerlijk kijk naar mijn beeldjes van Noorwegen, heb ik slechts drie beelden die een wauw gevoel oproepen. Van de 86 die ik al bekeken heb.
Moet ik daarvoor zo ver op reis gaan.... Twee beelden zijn dan zelfs nog niet meteen gerelateerd aan het land zelf... en min of meer toeval (na experimenteren weliswaar, ook de reden waarom ik nog wel een tijdje op KB zal werken!)
Geert kiest inderdaad de moeilijkste weg...
Direct op grootformaat...
Waar je weinig kans hebt op herkansingen... 
Waar je heel goed hoort te previsualiseren...
inderdaad niet de gemakkelijkste weg!
Maar het kan werken als kruisbestuiving. Als Geert nu opnames gaat maken met KB gaat hij véél zorgvuldiger te werk gaan bij de compositie van de beeld.
mvrgr
Fred
-
 Originally Posted by hka
een microfoontje hangt die registreert wat de kijkers te zeggen hebben over de beelden. De commentaren zullen heel sterk uiteenlopen.
Idd, maar de echte toppers, zullen van schat ik 80% tot 90% van het publiek (uitgaande van geinteresseerden, bvb bezoekers van fotomuseum charleroi ) sterk gewaardeerd worden hoor.
Last edited by PieterB; 09-25-2006 at 12:25 PM.
"The camera can be the most deadly weapon since the assassin's bullet. Or it can be the lotion of the heart - Norman Parkinson".
|
|