Voor Jan: foto's en fotografen

[Annemarieke]

Ik heb onze 'discussie' maar even hier naartoe verplaats, zodat Gilbert geen extra werk hoeft te verrichten.

Uiteraard heb ik geen hekel aan technisch perfect, Amerika of grootformaat. Wat ik bedoelde is dat het mij opvalt dat fotografen die op grootformaat fotograferen, en het valt mij het meeste op bij Amerikanen hier op APUG, weliswaar technisch perfect werken, maar dat het vaak erg saai is.

Techniek is erg belangrijk, maar het is een middel, geen doel.

Ik ga niet één fotograaf 'ophangen' zoals jij voorstelt, maar ik ga je er twee noemen van wie ik zo ongeveer iedere foto wel aan mijn muur wil hebben, liefst heel groot:

Michael Kenna: http://www.michaelkenna.net/html/index2.html

Hij fotografeert op middenformaat (ik geloof Hasselblad). Prachtig!

John Sexton (helaas is zijn website momenteel in aanbouw), en dan met name zijn boek 'Quiet Light'. Volgens mij fotografeert deze laatste op grootformaat (ik weet niet hoe groot), en is ook nog Amerikaan! ;o)

Groetjes, Anne Marieke

[Huib]

Ik ben Jan dan wel niet.....

Yep, Michael Kenna, heel apart, heel mooi. Ook zijn 'leerling' Rolf Horne (www.f45.com).

John Sexton, ja, veel 4x5 en 8x10 (lange tijd assistent van Ansel Adams geweest).

Huib

[argentic]

Sexton gebruikt een Linhof 4x5 inch camera met nikon objectieven.

Gilbert.

P.S. Dankjewel voor het verplaatsen van de discussie naar de geschikte categorie ;o)

[Annemarieke]

Graag gedaan, Gilbert :-)

Huib, je mocht uiteraard reageren, .... Het was alleen om even voor Jan duidelijk te maken waar ik 'onze' discussie had gelaten.

Quote Huib: John Sexton, ja, veel 4x5 en 8x10 (lange tijd assistent van Ansel Adams geweest).

Dan zal dat wel de reden zijn waarom ik hem zo goed vind! Van Ansel heb ik inmiddels afdrukken 'live' gezien; dat zou ik van John Sexton ook nog wel willen.

Groetjes, Anne Marieke

[Jan Nieuwenhuysen]

Anne Marieke,

Bedankt voor je prachtige antwoord! John Sexton, daar kan ik kort over zijn. Eén van mijn absolute favorieten.

Ik ben heel erg blij met je verwijzing naar Kenna. Ik kende zijn werk niet, maar ik ben heel erg onder de indruk van wat ik op het web zie. Zoals ik je al in mijn vlugge off-line berichtje schreef: Kippenvel! Weet jij of er prints van hem te zien zijn in Nederland te zien zijn?

Jij hebt niet echt een hekel aan goed belichte en technisch correcte prints...! Ik heb waarschijnlijk tot nu toe de indruk gewekt dat ik alleen maar geïnteresseerd ben in grootformaat en dan liefst contactprints op AZO. Dat heeft op het moment heel erg mijn belangstelling, omdat het zo goed aansluit bij mijn instelling. Mijn fotografische belangstelling is echter omnivoor.

Als ik op het moment twee favoriete fotografen zou moeten noemen (en ik zal Sexton dus maar even achterwege laten) dan zijn dat Ed van de Elsken en Atget.

Van der Elsken vanwege zijn tomeloze energie, passie, levensvreugde, ongebreidelde drang om vast te leggen, te kijken. Technisch vaak op het radje en ook had hij nog wel eens last van beschimmelde negatieven en zo, maar één van de beste ogen die er ooit geweest zijn. Technisch gezien spreken zijn direktheid en werken met bestaand licht mij enorm aan. Zijn continue vermogen zich niets aan te trekken van indelingen en grenzen. Hoe vreemd het ook klinkt voor iemand die met een mamiya 6x7 en een 4x5 inch monorail werkt: hij is één van mijn grootste voorbeelden. Dit is fotografie op zijn puurst.

Atget vanwege zijn onverbiddelijke uithoudingsvermogen en sublieme eenvoud. Dag in dag uit werken. Eén medium, een paar onderwerpen en gewoon doorgaan. Atget heeft een wereld gedocumenteerd. Hij lijkt in dat opzicht op Proust. Iedere bladzijde (foto) is o.k., soms erg goed, soms matig. Ze maken allebei bij tijd en wijle een behoorlijke fout. Proust voert her en der rustig een karakter op dat even eerder was overleden, Atget bekommert zich absoluut niet om de grenzen van zijn beeldcirkel of contrastomvang. Als er maar op die plaat staat wat hij hebben wil. Het genie zit hem in het oeuvre. Hij laat zien dat je met hele beperkte middelen en een continue focus bergen kunt verzetten.
Technisch gezien zijn heerlijke eenvoud. Onderwerp midden in beeld, plaat ontwikkelen op zicht in de glycine en afdrukken op albumine. Ik heb jaren geleden een tentoonstelling gezien van originele drukken van hem in Parijs. Wat mij is bijgebleven is de manier waarop hij het licht wist te vangen. Quiet light, dat was voor zijn werk ook een hele mooie titel geweest. Behalve dat vastleggen van zijn wereld heeft hij nog iets gedaan: hij is chroniqeur van het licht. In dat opzicht lijkt hij op Hans Andreus.
"Het blond grijs van mijn stad waar steen vervluchtigd tot blonde grijzen, parelzalen kan worden, eindeloze misten. Stad laag als water, vol en liefderijk als bomen..." (Amsterdam, uit: Luisteren met het lichaam, 1960).
Ook een hele goede bomenfotograaf trouwens, Atget. Dat is veel te weinig bekend en onterecht.

Jan

[Annemarieke]

Bedankt voor je prachtige antwoord! John Sexton, daar kan ik kort over zijn. Eén van mijn absolute favorieten.

Zijn werk is echt prachtig. Zo zou ik de natuur willen vangen, maar dan natuurlijk zonder hem te imiteren.

Ik ben heel erg blij met je verwijzing naar Kenna. Ik kende zijn werk niet, maar ik ben heel erg onder de indruk van wat ik op het web zie.

Ja, mooi hè. Heel eenvoudig, heel stil (alweer 'Quiet Light', maar toch met enorm veel inhoud. Het vierkante formaat voegt naar mijn smaak ook heel veel toe.

Zoals ik je al in mijn vlugge off-line berichtje schreef: Kippenvel! Weet jij of er prints van hem te zien zijn in Nederland te zien zijn?

Nee, dat weet ik niet, maar dat moet op het WWW toch vrij eenvoudig te achterhalen zijn.

Jij hebt niet echt een hekel aan goed belichte en technisch correcte prints...!

Wellicht drukte ik mij niet goed uit: ik hou niet van fotografie waarbij het _alleen_ maar gaat om de techniek. Dan maar iets minder techniek (als de fotograaf beide niet even sterk beheerst), maar meer emotie, meer inhoud.

Ik heb waarschijnlijk tot nu toe de indruk gewekt dat ik alleen maar geïnteresseerd ben in grootformaat en dan liefst contactprints op AZO. Dat heeft op het moment heel erg mijn belangstelling, omdat het zo goed aansluit bij mijn instelling. Mijn fotografische belangstelling is echter omnivoor.

Ik baseerde mij niet op een indruk die ik van jou had, want ik ken jou tenslotte helemaal niet, en ook je fotografie niet.
Iemand vroeg van de week of je iets meer over je fotografie wilt vertellen. Wil je dat?

Als ik op het moment twee favoriete fotografen zou moeten noemen (en ik zal Sexton dus maar even achterwege laten) dan zijn dat Ed van de Elsken en Atget.

Atget kende ik niet. Heb net even gezocht en een paar foto's van hem gevonden. Inderdaad mooie eenvoud, en alweer een Fransman? (na Cartier-Bresson, Doisneaux enz)

Van der Elsken vanwege zijn tomeloze energie, passie, levensvreugde, ongebreidelde drang om vast te leggen, te kijken. Technisch vaak op het radje en ook had hij nog wel eens last van beschimmelde negatieven en zo, maar één van de beste ogen die er ooit geweest zijn.

Goede fotografie, inderdaad, maar zijn onderwerpen spreken mij niet zo aan.

Hoe vreemd het ook klinkt voor iemand die met een mamiya 6x7 en een 4x5 inch monorail werkt: hij is één van mijn grootste voorbeelden. Dit is fotografie op zijn puurst.

Ik geloof niet dat dat uitmaakt. Het gaat uiteindelijk om de fotografie, niet om de apparatuur waarmee het wordt vastgelegd. Ik begrijp je vergelijking van onscherp en beschimmeld met een 6x7 en een 4x5 inch, maar scherpte is ook niet altijd alles.

Atget vanwege zijn onverbiddelijke uithoudingsvermogen en sublieme eenvoud. Dag in dag uit werken. Eén medium, een paar onderwerpen en gewoon doorgaan. Atget heeft een wereld gedocumenteerd.

Er zijn natuurlijk meer van dat soort fotografen geweest. Ik noemde al Cartier-Bresson en Doisneaux.

Hij lijkt in dat opzicht op Proust. Iedere bladzijde (foto) is o.k., soms erg goed, soms matig. Ze maken allebei bij tijd en wijle een behoorlijke fout. Proust voert her en der rustig een karakter op dat even eerder was overleden, Atget bekommert zich absoluut niet om de grenzen van zijn beeldcirkel of contrastomvang. Als er maar op die plaat staat wat hij hebben wil. Het genie zit hem in het oeuvre. Hij laat zien dat je met hele beperkte middelen en een continue focus bergen kunt verzetten.
Technisch gezien zijn heerlijke eenvoud. Onderwerp midden in beeld, plaat ontwikkelen op zicht in de glycine en afdrukken op albumine. Ik heb jaren geleden een tentoonstelling gezien van originele drukken van hem in Parijs. Wat mij is bijgebleven is de manier waarop hij het licht wist te vangen. Quiet light, dat was voor zijn werk ook een hele mooie titel geweest.

Het voegt wel veel toe, hè, als je iemands afdrukken in levende lijve hebt gezien. Ik was altijd al fan van Ansel Adams, maar nadat ik in London op de tentoonstelling Ansel at 100 zijn barieten in het echt heb gezien heb ik nog veel meer respect voor hem gekregen. Er hingen ook platen bij die ik nog nooit van hem had gezien, zijn meer onbekende werk, dus niet de enorme landschappen van Josemite enz, maar kleine vennetjes met riet en dat soort foto's. Prachtig.

Ook een hele goede bomenfotograaf trouwens, Atget. Dat is veel te weinig bekend en onterecht.

Dan moet ik toch nog even verder zoeken, want ik heb nog geen bomenfoto's van hem gezien. Bomen is één van de moeilijkste onderwerpen in de landschapsfotografie!

Groetjes, Anne Marieke

[Jan Nieuwenhuysen]

ik hou niet van fotografie waarbij het _alleen_ maar gaat om de techniek. Dan maar iets minder techniek (als de fotograaf beide niet even sterk beheerst), maar meer emotie, meer inhoud.

Ja, dat is moeilijk de balans tussen vorm en inhoud. En vooral: wat is de essentie en hoe geef je die weer. Misschien is dat wel wat werkelijk goede foto's maakt: het samengaan van beide.
Ik was gewoon een beetje plagerig hoor, met mijn opmerking over goed belichte prints. Je was zo stellig over wat je niet mooi vind, dat ik nieuwsgierig werd naar wat jij dan wél mooi vind.

Atget kende ik niet. Heb net even gezocht en een paar foto's van hem gevonden. Inderdaad mooie eenvoud, en alweer een Fransman? (na Cartier-Bresson, Doisneaux enz)

Inderdaad een Fransman, maar van voor Cartier-Bresson en Doisneau (1857 - 1927). Als je een beetje zoekt kan je redelijk wat foto's van Atget op internet vinden. O.a. George Eastman House heeft een heleboel. Zijn bomenfoto's zijn dungezaaid helaas. Ben er net achtergekomen dat er een foto van Kenna is: Atget's trees.

Jan

[Annemarieke]

Ja, dat is moeilijk de balans tussen vorm en inhoud. En vooral: wat is de essentie en hoe geef je die weer. Misschien is dat wel wat werkelijk goede foto's maakt: het samengaan van beide.

Dat geloof ik zeker, maar dat is maar weinigen gegeven.

Je was zo stellig over wat je niet mooi vind, dat ik nieuwsgierig werd naar wat jij dan wél mooi vind.

Dat weet je dus nu inmiddels. Ik geloof overigens dat het heel belangrijk is om te weten wat je mooi vindt in de fotografie. Hoe moet je anders ontdekken wat jij er zelf mee wilt bereiken?

Ben er net achtergekomen dat er een foto van Kenna is: Atget's trees.

Een hele bijzondere foto, vooral qua kleurstelling, maar ik begrijp niet zo goed wat dat met Atget te maken heeft. Misschien heb ik gewoon nog niet genoeg foto's van hem gezien; in ieder geval nog niet een foto van bomen.

Groetjes, Anne Marieke

[Jan Nieuwenhuysen]

Als je in de afbeeldingen zoeker van Google atget trees, atget arbres en zo intikt komt er wel wat te voorschijn. Ook een recent uitgegeven boekje met bomenfoto's waar je een paar bladzijden van in kunt zien.

Kenna's foto: ik vermoed dat hij een foto van Atget heeft 'overgedaan'. Kan zo gauw het voorbeeld niet vinden. Is natuurlijk een gok. In ieder geval is het beslist 'in de trant van'. Het makkelijkste is misschien om het hem gewoon te vragen?

Groeten, Jan

[Annemarieke]

Dit heeft er wel iets van weg, qua vorm. En natuurlijk heeft Kenna zoveel mogelijk de tint van Atget's foto's nagebootst.

http://www.geh.org/fm/atget/htmlsrc/...tml#topofimage

Groetjes, Anne Marieke