Uiteraard een prima initiatief. Het is heel leuk om te zien wat er van je negatief kan worden. Zoals Ansel Adams zei dat het negatief de partituur is en de afdruk de uitvoering, zo zal ieders print-uitvoering uniek zijn.
Er zijn wat punten waarover je mag nadenken. Als je een negatief rondstuurt, kan het maar zo een half jaar verder zijn, voordat iedereen aan de beurt is geweest met dat ene beeld. Dat is niet zo snel als wanneer je samen met iedereen tien opnamen maakt en die rondstuurt of uitdeelt en na een week of twee is iedereen wel klaar voor de volgende ronde.
Verder zie je bij de publicatie per stuk van dat ene negatief op een blog dat de ene dokawerker de andere in zijn visie be´nvloedt. Je zult dus minder verrassende resultaten tegenkomen als je per stuk publiceert.
Ook moet je ervoor waken dat niet alleen een verschil in papier en ontwikkelaar het doel is. Dat kan je idd in een boek opzoeken. Je moet het juist zoeken in de balans, de uitsnede of het verschil in contrast en alle andere technieken die je hebt om een interpretatie aan het beeld te geven.

Voor mij is het een mooi initiatief. Ik zal er alleen niet aan mee doen. Ik gebruik geen kleinbeeld. Misschien is het snobisme, maar voor mij is dat een gepasseerd station. Zeker voor een afdruk van 24 x 30 cm. Het is een gereedschap wat ik niet wil en kan gebruiken. Als ik kiekjes wil maken, dan pak ik wel een digitale camera. Als ik zwart-wit-analoog wil, dan pak ik minimaal middenformaat. (Ik vind kleinbeeld zonde van de materialen. Als ik een beeld wil hakken pak ik ook een scherpe beitel, omdat ik een stompe beitel zonde vind van het materiaal.)