In wezen kijk ik er net zo tegen aan als Jaap. Het idee is prima.
Maar, zoals AA zegt: het negatief is de partituur en de druk is daar de uitvoering van. Met als gevolg dat 95% van de interpretatie (en techniek) in het negatief gaat zitten. En om een ander citaat te gebruiken: het drukken van een goed negatief is 'een fluitje van een cent'.

Ik vind dat in de fotografie de interpretatie een totaliteit is. Dus ieder moet zijn eigen negatief drukken. Dat hij daarbij nuttige aanwijzingen kan krijgen van anderen is niet meer dan logisch. Het is de basis van een academie. Maar niet iedere Apugger zit op een academie, dus een bijeenkomst van Apuggers lijkt mij een goed alternatief.

In het verleden hebben we op een APUG bijeenkomsten fotos besproken. Bovendien werden soms negatieven meegenomen. Hierop werden aanwijzingen gegeven hoe je meer uit het negatief kon halen. Het enige dat we niet deden, is daadwerkelijk in de doka te duiken om te laten zien dat het anders kon. En dan praten we alleen nog maar over het printen. De volgende stap is het negatief naar je hand zetten, zodat je jouw visie beter kunt realiseren. Je kunt veel informatie over internet uitwisselen, maar dit soort informatie krijg je alleen in echte bijeenkomsten.

Ik werk op de formaten( 35mm, 6x6, 4x5"), maar op kleinbeeld weinig. Even aangenomen dat de films goed belicht en ontwikkeld zijn, dan krijg je met alle formaten goede resultaten, maar op kleinbeeld vind ik het print-resultaat weinig beinvloedbaar. Uit vroegere tests met kleinbeeld waren de verschillen meest terug te voeren op technische tekortkomingen. Zo werden bepaalde ( commerciele) negatieven gebruikt om je apparatuur en procedures mee door te testen. Zo lijkt het me zinnig om de test van Marc vooraf te laten gaan door een 'technische test', zodat je niet zit te testen op vervuilde optiek, niet gejusteerde vergroters, onjuiste condensors en noem maar op.

Jed