Even een bedenking. Ik ben altijd optimistisch geweest maar nu ben ik toch echt somber gestemd over de toekomst van de analoge fotografie.
Ik zie een aantal indicatoren die me doen denken dat dit niet goed afloopt :

Prijsstijgingen: alle fabrikanten hebben hun prijzen deftig verhoogd. Ik kan dit niet alleen verklaren door de hoge zilverprijs: de vraag naar fotografisch zilver is sowieso achteruit gegaan door de verminderde vraag. Ik kan dus alleen concluderen dat de algemene vraag van analoge fotoproducten achteruit gaat.
Als ik zie wat een een doos Ilford WT FB 24x30 tegenwoordig kost - wie begint er nog aan ?


Stopzetten producten: ook dit duidt erop dat het niet goed gaat bv. Kodak Tri-X 320, verschillende vlakfilms en positieve films (dias).

Gebrek aan nieuwe instap camera's (135) : Niemand begint onmiddelijk met grootformaat (uitzonderingen daargelaten). Niet bepaald bemoedigend (ik zie een beginner niet beginnen met een Leica M7) . De occasie markt wordt rijkelijk bediend door versleten cameras.

Teloorgaan van de ontwikkelcentrales: De grote markt van de analoge kleurenfotografie is verdwenen. Er is geen geld meer te verdienen. Ik geef toe momenteel ook vrede te nemen met digitale kleurenfotografie (en maak er een boekje van la Blurb). Ik zie op niet al te grote vergrotingen het verschil al niet meer...

Digitaal afdrukken: Ik denk dat dit een belangrijke factor is, door de beschikbaarheid van steeds goedkopere printers en weliswaar dure inkten. Maar zoals al gezegd, ook hier verliest de klassieke analoge print terrein (het is niet meer het beterkope alternatief).
Als ik een matte bariet vergelijk met een een top inkjet print (Zw/W) mat - dat legt de analoge afdruk het loodje. De D-max van een top inkjet print (mat papier) is essentieel groter dan de analoge druk.

Analoge fotografie evolueert niet meer . De laatste technologische innovatie hebben we gehad met de komst van XTOL (begin '90?). En nu ?

somber, somber

YMMV, Marc