Die quick return spiegel plaatste de constructeur voor een hoop problemen en is bij veel
camera’s van die tijd reparatie gevoelig. Een zeer knappe constructie. Bovendien moest
ook nog het contact voor het flitscontact voor X en M geregeld worden.
(Heel interessant is het boek Kameras für Millionen over constructeur Heinz Waaskete lezen.)
Het gewicht van de spiegel die heen en weer gesjouwd moet worden in een razend snel tempo moest omlaag.

Zoals gezegd de spiegel is meestal iets scheef opgehangen, zeker weet ik het niet maar dat is
waarschijnllijk ook de oorzaak van dat er maar 1 “stootblok” werd gemonteerd. 2 zou immers
logischer zijn een links en 1 rechts.

Dat stootblok heeft meestal minimale afmetingen zit met 2 schroefjes. 1 om het plaatje beweegbaar te maken en 1 waar het plaatje omheen draait. Ook wel een vaste nok.
Je begrijpt wel wanneer de camera veel gebruikt is heeft het veel voor zijn kiezen gekregen.







WAT STAAT JE NU TE DOEN
Koop bij een hobby/tekenartikelen zaak een wit veel etalage carton van 50x70
Trek in het midden van de lengte richting met een viltstift (niet van het pook type) een lijn.
Plaatst dat aan een wand, licht erop, licht in dat vertrek uit, zwarte handdoek over je
hoofd en op het stukje matglas scherpstellen. Niet met groothoek maar met je 135mm.
Kijk daarna in je zoeker. Heb je daar ook een scherp beeld dan is al mijn moeite voor niets
geweest. Pech gehad.
Klopt je zoeker beeld niet dan zijn we er. Hoe wij dit eventueel gaan oplossen praten we later
wel over.