Quote Originally Posted by reinierv

De enige 100% betrouwbare manier om een lichtmeting te doen is een grijskaart gebruiken. Heb je die niet en ben je onzeker, kies dan een onderwerp uit dat in de buurt zou kunnen komen, schat de benodigde compensatie en compenseer daarbovenop met 1 stop lichter, dat kan negatief film goed aan.
Daar is wel wat op af te dingen. Er zijn vele wegen die naar Rome leiden.
Een losse meter die opvallend meet, is minstens zo betrouwbaar. Je meet gewoon het licht dat op je onderwerp valt, en je bent ook waar je wezen wilt.
Waar een grijskaart - en ook de opvallendlichtmeting - geen informatie over geven, is de contrastomvang van je onderwerp. Je weet met een grijskaart hoe je gemiddeld grijs moet belichten, maar hoe diep je zwarten zijn en hoe licht je hoge lichten zijn, blijft onduidelijk. Deze informatie is nodig als je aangepast wilt ontwikkelen, bijvoorbeeld omdat je contrast veel te groot is, met schaduwen die drie of vier stops onder gemiddeld grijs liggen en hoge lichten die navenant zijn. Door ruimer te belichten en aangepast te ontwikkelen, krijg je negatieven waar je nog details in de schaduw overhoudt, en waar de hoge lichten zich binnen de perken houden. De norm waarop je dan belicht is 2 tot 3 stops onder gemiddeld grijs, afhankelijk van je techniek en je ontwikkeling. Belicht je op gemiddeld grijs en ontwikkel je gemiddeld, dan ben je de details in de schaduw grotendeels kwijt. De hoge lichten kun je eventueel met doordrukken nog wel redden. Een spotmeter is noodzakelijk om dit soort info te krijgen.
Ik zou een portret van een donkere persoon ook nooit op gemiddeld grijs belichten, maar altijd een of twee stops ruimer, om schaduwdoortekening te houden. In de doka kan ik een druk probleemloos donkerder maken, maar schaduwdoortekening die er in een negatief niet meer is, kan ik in de doka ook niet tevoorschijn toveren.