Om de regels te doorbreken, moet je ze eerst goed kennen.
:-)

Er is een degelijke reden waarom die compositieregels werken. Zoek eens op "reeks van Fibonacci" (gulden snede) en ontdek dat de 2/3 (niet extact) alomtegenwoordig is: niet alleen in beeldvorming maar ook in muziek, zeker vanaf de barok en tot in de hedendaagse muziek.

ter illustratie: in de compositieles (ik ben muzikant van opleiding) maakten we de oefening om alleen nog maar de klimax van een werk te verleggen naar 1/3 van de lengte van het werk ipv. 2/3. Het werkte gewoon niet!

Uiteindelijk is de 2/3 regel géén kunstmatig iets en zit het in ons ingebakken; noem het gevoel. Zonder dat je het weet, ga je je eraan houden en ook de kracht ontdekken van het breken van die verhouding.

G