Vandaag artikel in De Standaard over nieuwste fenomeen: photobucket, www.photobucket.com

Met commentaar van de Expert in dit geval de fotograaf Michiel Hendrickx.

Enkele opmerkelijke gedachten van Hendrickx:
"Méér dan een uur zitten bladeren en geen enkele foto heeft me artistiek beroerd".

Photobucket laat hem zien "Hoe slecht het gesteld is met de fotografie"

"Fotografie is één van de toegankelijkste expressiemiddelen. Iedereen kan het maar eigenlijk kan niemand het".

"De klungeligheid van hun fotografie ontroert me".

Ivm de massale digitalisering van de fotografie: "Ook iedereen die professioneel foto's maakt doet dat nu digitaal, maar ik zie de fotografie zelf niet veranderen".

Volgens Hendrickx leeft een foto pas echt op papier.
"Een foto is een ding, dat je in je portemonnée kunt steken. Digitaal is het geen ding. Stel dat je een meisje voor, dat een foto van haar geliefde voor zijn neus in stukken scheurt. Dat zal de jongen enorm kwetsen. Als zij een foto van hem op de computer verwijdert, dan doet hem dat niets. Ik geloof dat dat zo zal blijven."

Einde citaten...

Leuke, interressante opmerkingen.

Kanttekening: het w-e voordien in "Trottoir" van dezelfde krant een aantal bloedmooie zwart-wit beelden van dezelfde fotograaf.
Digitaal opgenomen weliswaar.
Hendrickx blijft een uitstekend fotograaf. Daar verandert digitaal niets aan.

Alleen in elk beeld (in de bijlage Trottoir) waren de zwarten onvoldoende doortekend weergegeven. Is dit het compromis, "leven met een gebrek aan dynamisch bereik van de digitale fotografie"... is dit het (ondoortekende zwarten) waard?

En hoe krijgt hij die goede beelden "levend" op papier (dwz óók met voldoende zwarte doortekening) ...

mvrgr
Fred