Ik had in dit draadje eerder aangekondigd verslag te doen van een vergelijkend onderzoek naar het gebruik van een grijsfilter onder de vergroter. Omdat het even duurde voor mijn twee stops grijsfilter leverbaar was, kon ik pas vorige week en vanavond in de doka aan de slag.
Welnu: het grijsfilter heeft geen invloed op de gradatie van het papier dat ik gebruikt heb en er zijn identieke afdrukken te maken met gebruik van dezelfde filters. Het verschil zit hem slechts in de belichtingstijd cq diafragma die nodig is om een zelfde dekking te krijgen.
Gebruikte aperatuur: Omega D2V met condensor, 5.6/135 mm rodagon, 30x40 Agfa MCC, ZoneMaster II.
Het valt overigens niet mee om twee identieke afdrukken te maken: een met en een zonder grijsfilter. Twee factoren spelen daarbij volgens mij een rol. Een (halve) diafragma stop is niet precies een (halve) stop en ik had natuurlijk niet de eenvoudigste negatieven genomen. Kan ook nog zijn dat het grijsfilter een kleine afwijking heeft, in de zin dat het niet helemaal twee stop is. Ondanks het gebruik van een zonemaster blijven er kleine verschillen tussen de drukken waarneembaar, waarschijnlijk veroorzaakt doordat ik niet exact dezelfde meetpunten gebruikt heb.
Na twee avonden is mijn conclusie dat een grijsfilter onder de lens een uitstekende oplossing is als de belichtingstijden veel te kort worden. Ik kon vanavond werken met tijden van rond de 20 seconden bij f11, terwijl ik normaal op dit formaat ergens rond de 10 bij f16 zit. Bij kleinere formaten kan ik nu gelukkig het kleinste diafragma vermijden, zonder bij absurd korte tijden uit te komen.

Huub