Quote Originally Posted by Jed Freudenthal
...
Dit boek geeft ook een ondersteunig aan de uitspraak van Fred: 'kleur is ballast, zwart-wit de essentie', waarbij we onder zwart-wit het effect van licht kunnen verstaan. Of, biologisch gesproken: dat deel dat door de staafjes in het oog aan bepaald deel van onze hersenen gaan.
Jed
Ik heb natuurlijk het boek niet gelezen, maar het begrip 'essentie', kan je volgens mij op verschillende maniere interpreteren. Je zegt dat die chiaroscuro, het licht-donker of de 'tonale schaal' essentieel zijn, maar waarom kan kleur dat niet zijn?
Volgens mij is fotografie niet te ontleden tot een essentie, maar eerder tot een samenhang van verschillende 'gelijkwaardige' elementen. In de ene foto kan het 'chiaroscuro' meer rol spelen dan de andere elementen, maar dat is dan specifiek voor dat beeld. In een ander beeld kan het net andersom zijn.
De elementen die gebruikt worden voor een beeld, zijn mede bepalend voor het gevoel, de indruk, de 'inhoudelijkheid' (als ik dat woord hier opnieuw misschien verkeerdelijk mag gebruiken) en de sterkte van het beeld.

Misschien wordt ik wel door mijn eigen onderzoek op mijn plaats gezet - want ik ben ook van plan om de relatie tussen zwart-wit en kleur te onderzoeken - maar, dan zal ik alleszins begrijpen waarom het zo is.

Dus, zoals Fred al zei en Jed herhaalde, zal studie en doorzettingsvermogen mij verder helpen.

Quote Originally Posted by Jed Freudenthal
...
Ik hoop dat dit meer aanknopingen geeft. Geef vooral aan waar ik onduidelijk overkom; daar leer ikzelf ook van! De boeken van Alekan en Robinson vullen elkaar goed aan. Ik vermoed dat met deze bagage het onderwerp 'rust' goed benaderd kan worden.
Jed
Ik probeer ze beide op te sporen en te lezen. Alhoewel ik er wel van overtuigd ben dat ze kritisch bekeken moeten worden. Je leert nu eenmaal veel beter bij door zelf tot conclusies te komen, dan door die van anderen over te nemen.
In tegenstelling tot wat er in 'exacte' wetenschappen (door de specialisatie) gangbaar is - wat leidt tot een opeenstapeling van 'black boxes', waar je meerdere mensen voor nodig hebt om een verschijnsel te verklaren - is 'Kunst' (wat tegenwoordig een enorm zwaar geladen begrip dreigt te worden) iets wat je individueel kunt bekijken, begrijpen en interpreteren. Dat is trouwens de kracht ervan: of je nu een leek bent of niet, je zal er altijd wel een gevoel bij hebben. Een appreciatie, of een afkeer, maar altijd toch 'iets'.

Tot hier mijn gepreek. Wat me het meest opvalt aan deze discussies is dat een simpel vierletterwoord (rust) een enorm verscheiden waaier aan mogelijkheden en invalswegen biedt. Hetgeen me alleen maar meer aanzet om mij in dit onderzoek te 'smijten'.

Groeten,
Joachim

PS: En als ik hier te hoogdravend overkom, dan is dit grotendeels te wijten aan de grote Don Quichot, die de voorbije dagen mijn ware kompaan en bijstander was in lange dagen en nachten, in voor- en tegenspoed en in de 750 bladzijden die reeds achter de rug zijn