Quote Originally Posted by n_mercenier
Jullie antwoorden verwonderen mij een beetje. Mag ik daaruit verstaan dat jullie allen als een 'tabula rasa' er op uit trekken, om enkel beschreven te worden door het mooie licht?

Ik kan het niet helpen (ik ben psycholoog) maar ik wil graag begrijpen wat maakt dat we sommige foto's wel, en sommige foto's nie t trekken. Ikzelf merk dat ik aangetrokken wordt door verstilde momenten. Hebben jullie onderwerpen die jullie meer dan andere aantrekken, onafhankelijk van het licht?

Nicolas
Ja, het onderwerp "de mens". Het meest voel ik me aangetrokken tot portretten of opnames waar de mens centraal in staat. Toen dit onderwerp mij voor het eerst begon te boeien was dat om wat ik zag, of meende te zien, in de afgebeelde persoon. Later kwam daarbij het zien van de toegepaste techniek (licht is daar o.a. een onderdeel van) en de manier waarop het model of eigenschappen daarvan door de fotograaf benadrukt werden. Nog later meende ik ook de visie van de fotograaf te kunnen herkennen en werd ik geboeid door de zichtbare (vermeende?) wisselwerking tussen model en fotograaf. Je zou wel kunnen zeggen dat voor mij geldt dat ik ervaar in de communicatie tussen model en fotograaf te zitten, mits de foto "het" heeft en aanspreekt. Veel van het genoemde "het" blijkt doorgaans in de ogen van het model m/v te zitten.
In dit kader vind ik het werk van Francesca Woodman heel bijzonder en van grote kwaliteit. Zij begon te fotograferen op haar dertiende jaar en wel voornamelijk zichzelf. Op haar 23e jaar is ze beroemd en gaat ze (onverwacht voor haar omgeving) over tot zelfdoding door uit haar appartement te springen. Als psycholoog zal je het volgende mogelijk frappant vinden: Als je haar verzamelde werk bekijkt dan zie je dat ze door de tijd heen steeds minder prominent in beeld is en tenslotte totaal uit beeld verdwijnt.

Fred44