VERGELIJKING VAN FOTOGRAFIE VAN VROEGER EN NU
Het is eigenlijk niet goed om te spreken over vergelijking van fotografie van vroeger en nu. In de kunst is meestal sprake van continuiteit. De ene kunst ontwikkelt zich uit een voorgaande. De techniek wordt eerst gekopieerd ( bijv. kopieren oude meesters door schilders) en vervolgens wordt de techniek verder ontwikkeld. In de motieven liet men zich soms door vroegere kunstenaars inspireren. Het geheel levert nieuwe kunst op. Het is duidelijk dat in een dergelijk proces van continuiteit een vergelijking moeilijk te maken is.
In de 20 e eeuw is deze continuiteit geweld aan gedaan door verschillende reactionnaire bewegingen. Na de mislukking van de pop-art lijkt men weer het oude spoor op te nemen. In de schilderkunst wordt weer aandacht besteed aan oude technieken. In de fotografie worden bijv. binnen de APUG de oude technieken, de chemische recepten en zoveel andere zaken als objectieven etc. weer mooi op een rijtje gezet. En zo kan de fotografische wereld daar van profiteren. Uiteraard zijn er nu meer procedes dan enkele tientallen jaren terug. Zo zijn de laatste jaren bijdragen (waaronder van mijzelf) gemaakt op het gebied van high definition ontwikkelaars. Dus de keus wordt steeds groter. Maar daar tegenover staat dat via internet de informatie veel bereikbaarder is. Bovendien is de communicatie tussen fotografen nu via internet veel makkelijker geworden.
Bij het werk van Nana Sousa Dias heb ik de indruk dat het voortborduurt op het werk van Mapplethorpe, zowel wat motief als techniek betreft. Ik kan via internet echter niet vaststellen op welke wijze dat gebeurt en wat de (technische) kwaliteit van de drukken is. Het medium internet laat dat niet toe. Alleen echte drukken kunnen mij meer informatie verschaffen. Trouwens alleen echte drukken kunnen de 'eeuwigheid' trotseren en aan het continuiteitsproces deelnemen. Ik zie een collectioneur of museum nog geen 100.000 euro neertellen voor een jpeg.
Ik kan echter niet zeggen dat het métier verdwijnt. Ik stel vast dat de goede fotografie in de laden van verzamelaars verdwijnt. Er is geen aanbod. Een beurs als Paris Photo bulkt van de falsificaten.

Jed