Bij het digitaal fotograferen moet je net als analoog gewoon een gereedschap leren kennen. In de doka kan je leren van chemie, optica, contrast etc., in de digitale wereld moet je weten wat witbalans is, curven en histogrammen. Het beheersen van een zekere hoeveelheid techniek is onmisbaar, bij beide vormen van fotografie. Ik denk dat bij beide vormen een meester-leerling principe zou werken. Het grote verschil zit hem in de huidige digitale generatie, waar we wel vaker over hebben gediscussieerd. Het is manoeuvreren tussen kunst en kiek.
Tegenwoordig is het zo 'makkelijk' om veel foto's te nemen, dat je maar raak schiet en ondertussen je doel mist en dus helemaal niet raak schiet. (Het is het verschil tussen met een gewone kogel en met hagel schieten.) Ik heb met genoeg fotografen gepraat die bedrijfsfotografen waren, maar moesten omscholen. Men (het bedrijf) had een digitaal toestel gekocht en dacht ineens te kunnen fotograferen. Dit is wellicht de reden dat er weinig kennisoverdracht is. Maar zoals ik al zei is het vak (inhoud en complexiteit) niet veranderd, maar het gereedschap is gewijzigd.