Een goede fotograaf hoeft nog geen goede printer te zijn. Kijk maar naar HCB die nog nooit een print zelf afgedrukt heeft. Was daar in Engeland niet Larry Bartlett dé laborant die voor de "groten" op deze aarde al het fotowerk afdrukte. Dat deed met een ongekende passie en bovenal kwaliteit en vakmanschap. Helaas is hij niet meer onder ons. Heb zijn boek van de week nog maar weer eens opengeslagen om met zijn techniek mijn probleem op te lossen en zijn aanpak maakt hem voor mij onsterfelijk. Dat vind ik zo mooi aan de traditionele manier van fotograferen. Ten eerste geniet je tijdens de opname, glurend door het matglas je compositie zorgvuldig inkaderen. Nog eventjes wachten want dan is het licht net iets beter. Dan het openen van de sluiter en je beeld licht vast. Ten tweede, thuiskomend onmiddelijk het latente beeld in de emulsie tot leven brengen en in een uitgekiend sapje (al dan niet zelf gebrouwd) en een uitgekiende tijd en dito temperatuur. Spannend als je de trommel opent en je ziet dat het er opstaat zoals je bedoelt hebt. Na zorgvuldig drogen stap drie het negatief in de vergroter het licht aan en uiteindelijk komen tot een print waarvan je zelf de kriebels krijgt. Das minimaal drie keer genieten geblazen en je voelt de spanning in al je vezels... Mooi toch...