Ik lees een oud bericht en zie de kop "moe van anti-digitaal". Ik denk dat ik er een heleboel van heb geleerd, door naar leden van mijn fotoclub te kijken. Niet oppervlakkig (ze kijken niet meer door de zoeker, als ze de foto's hebben genomen wijst de camera omlaag en buigen ze zich razendsnel over het te kleine schermpje achter op de camera) maar echt.

Ik las een tijdje geleden over het begin van de fotografie. Een gevleugelde uitspraak van toen was dat de schilderkunst nu echt overbodig was geworden. Nu hoor je allerlei spreuken over onze filmkunsten. Ik geloof er niet zo in. Je hoort geen schilder afgeven op de fotografie. Hou de eer aan jezelf.

Voor een flink aantal klassieke fotografen geldt dat we meer controle hebben over het proces van opname tot afdruk. De digitale fotografie is zeker een ingewikkeld verhaal. Maar dat denkt een digitale fotograaf ook over de chemische fotografie. Het is gewoon een ander gereedschap dat je net zo goed moet leren kennen.
Het fototoestel en het medium is net iets meer dan een stuk gereedschap: we hebben er een gevoel bij. Voor ons voelt analoog gewoon lekkerder.