Quote Originally Posted by Breunes View Post
Een leuke discussie ontstaat hier, maar de hamvraag is natuurlijk in hoeverre bovenstaande quote op waarheid berust. Bij mijn weten gaat de visuele informatie van het netvlies naar de visuele cortex, welke ongeveer in het achterhoofd gelegen is. Daar zijn verschillende delen die ieder weer op een andere wijze informatie verwerken. Bv een gebied voor patronen, beweging, kleur, etc. Dit is in de evolutie ontstaan, denk maar aan dieren die stilstaande objecten nauwelijks waarnemen.De staafjes nemen langzamer licht op, maar kunnnen het wel opslaan. Wanneer je een zwart en en wit vlak naast elkaar zet, veroorzaakt de scheiding de meeste activiteit in het netvlies (zoals de algoritme bij chips)
Na de verwerking van de informatie worden natuurlijk andere delen van de hersenen gestimuleerd.
Staafjes registreren licht en donker en zijn verhoogd gevoelig voor blauw. De kegeltjes registreren kleuren en doordat ze sneller zijn en in het centrale deel van het netvlies liggen dienen evolutionair voor voedsel verwerving, partner keuze, vechten, etc. Wanneer je niet meer alert hoeft te zien, kunnen de staafjes het werk overnemen.
Ws is het zo dat zwart/wit beelden zeker boij de ouderen onder ons gedeeltes in het geheugen activeren, waar goede en vertrouwde herinneringen aan zitten. Het gebruik van z/w in reclame appeleert ook aan de gevoelens, vertouwd, betrouwbaar, vanous, degelijk.
Ik fotografeer in z/w omdat ik kleur te moeilijk vind ;-)
Ben
Zoals je al zegt: de hamvraag is wat op waarheid berust. Maar wat is waarheid? Van oudsher, zonder wetenschap, is licht de waarheid. Het enige waar ik aan verder kan refereren is de wetenschap. Die vertelt mij dat het licht op de lange termijn (gevoel) appeleert. En mijn alledaagse controle bevestigd dat. Zwart-wit fotos, die ik jaren eerder heb laten zien kunnen mensen zich gedetailleerd herinneren. De grote films van de 20 e eeuw zijn zwart wit films (Citizen Kain als eerste). Schilders zeggen unaniem: zwart-wit is het, de rest is onbelangrijk. In een olieverfschilderij is de monochrome onderschildering de essentie van het schilderij. Een goede kleurendruk is altijd van een zwart-wit gang voorzien. Om maar wat te noemen.
Kleur is belangrijk voor de reclamemensen. Die mikken op de korte termijn en wat in het frans en engels sensation wordt genoemd. Ik vertaal dat liever niet in sensatie wat in het nederlands een nevengevoel opwekt.

In de biologische zin, accepteer het gegeven van het korte en lange termijn geheugen. Alhoewel ik mij niet anders kan voorstellen dat de gevoelens van een mens zich slechts via een lange termijn geheugen kunnen ontwikkelen. Vanaf, je baby-zijn wordt je gebombardeerd , met visuele indrukken en andere ervaringen, die toch ergens als gevoelens in je hersens worden opgeslagen.

Daarom, denk ik, dat als je het gevoel wil aanspreken je op de reflectie van het licht (zwart-wit) af moet gaan. En ik ben niet de eerste, die daar zo over denkt. Velen zijn mij voorgegaan. Leonardo da Vinci bijv. , maar in de fotografie heeft de fotograaf- schilder H.P. Robinson (1869) dat herhaald. Uiteraard zijn deze mensen niet van hedendaagse wetenschap uitgegaan.

De kleur is voor de reclamemensen belangrijk. Als je in de universiteitsbibliotheek bij de psycholgie gaat kijken, dan vindt je daar gauw een meter boeken over het gebruik van kleur. Over het gebruik van licht zul je niet snel iets vinden. Het is net zo ongrijpbaar als het gevoel zelf. Ja, Alekan heeft op meesterlijke wijze een inleiding voor cinematografen geschreven. Een absoluut meesterstuk!

Jed