Het centrale punt in de forografie is uiteindelijk de uitkomst, dus de plaat. In hoeverre deze met de werkelijkheid te maken heeft is een zaak van de fotograaf. Het is en blijft een interpretatie. Wat Jed laat zien met zijn platen, die hij in arnhem bij zich had, dat hij een hele interessante, en in mijn ogen mooie, uitwerking kon maken van een technisch moeilijk onderwerp. Meer dan 5 stops onderwerp contrast, en toch een mooie plaat. Aan de andere kant heeft Ansel natuurlijk ook laten zien dat er meer wegen naar Rome leiden. Zijn uitwerking van motieven in nieuw Mexico, zijn technisch anders dan die van Jed, maar hebben toch wel ethisch de tand des tijds goed weten te doorstaan lijkt me.

Ergo als de plaat er, voor de maker goed uit komt, is er niets mis met zijn techniek. Ook al rijd hij er, bij wijze van spreken, met zijn auto over heen. Daarnaast blijft 't natuurlijk leuk om bij elkaar in de keuken te kijken en te leren.