[QUOTE=Merlin;414284]Dat is precies wat Jed zegt, het werkt meer op het lange termijn geheugen. Maar het is niet zo dat onder de grote namen van fotografen alleen de oude z/w meesters (Adams, Cartier-Bresson, etc) zijn te vinden. Hedendaagse kleurenfotografen (Rineke Dijkstra, Anton Corbijn, etc.) zijn even veel zo niet meer geliefd.
Ik denk dan ook dat z/w met tijdloos wordt geassocieerd en kleur met bij de tijd. Daarom is er altijd een markt voor beide stromingen.

Anton Corbijn herinner ik mij alleen aan zijn zwart-wit werk. Rineke Dijkstra alleen aan de monochromen ( wat op hetzelfde neerkomt)..
Een hedendaagse kleurenfotograaf kan wel geliefd zijn; het betekent niet dat het een 'blijfertje' is. Hij kan varen op het 'direct-effect' van kleur, of het kan iemend zijn die aan de weg timmert. Een kleurenfotograaf zal trouwens sowieso niet blijven, omdat de levensduur van een kleurendruk uiterst beperkt is.

Een zwart-wit druk zal appeleren aan het lange termijn geheugen, maar ook alleen als het een goede foto is. De fotograaf kan in een zwart-wit foto het licht manipuleren; naar zijn hand zetten. Dit wordt clair-obscur genoemd, en is een machtig instrument. Bij kleur is dat niet mogelijk.

Nadat de monochrome onderschildering enkele tientallen jaren in de schilderkunst 'is weg geweest', is hij nu weer aan het terugkomen. Ik ben weer jonge schilders tegengekomen, die op die wijze werken. De schilders die de onderschildering hebben weggelaten werkten misschien op hun eigen gevoel, maar niet op het gevoel van de beschouwer. Een ding is zeker, het schilderij zal snel gemaakt zijn. En of het nu om fotografie of schilderkunst gaat; er is veel transpiratie nodig.

Jed