2/ Toonschaal. Als je dit papier ontwikkeld in Amidol heeft het een hele rechte lange curve. Na platinum/paladium is dit het proces met de langste toonschaal.
Hoi Jan,

dat lees ik vaker maar kan ik of wil ik niet begrijpen, tussen papier-wit en het maximale zwart (van een bepaalde densiteit) zitten evenveel grijswaarden (geen discrete stapjes maar een continue schaal) als elk ander papier, of dat nu Kodak (Azo), Agfa, Ilford, Forte, Kentmere of wat dan ook is. Alleen het verloop van de zwartingscurve is per papier anders waardoor het ene wat 'levendiger' is in de schaduwen en het andere wat meer doortekende 'hoge lichten' heeft.

Maar de langste toonschaal? bedoel je daarmee dat AZO een veel hogere densiteit haalt dan de gebruikelijke papieren? En wat doe je met die extra hogere zwarting, alleen meer doortekening in de schaduw, of druk je donkerder af waardoor de hoge lichten beter tot hun recht komen.

Laat er eens je licht over schijnen svp :-)

Groet,

Huib