Quote Originally Posted by Jan Nieuwenhuysen
Ik weet niet of je de tentoonstelling van Man Ray en Lee Miller in het FOAM hebt gezien, maar als je daar geweest bent dan heb je gezien dat klein kan overtuigen.
Ha Jan, ik ben daar niet geweest maar weet uit eigen ervaring dat klein afdrukken ook heel mooi kan zijn. Ik maak soms contactjes van 4x5 en daar zit op een of andere manier heel veel intimiteit in. Ook druk ik kleinbeeld wel eens op doormidden gesneden velletjes 13x18, dus 9x13 minus een behoorlijke witrand. Dat heeft zeker z'n charme vind ik, zo'n serie in het klein.

Quote Originally Posted by Jan Nieuwenhuysen
Negatieven ontwikkel ik met inspectie.
Hoe bedoelu? Rood licht aan tijdens het einde van de ontwikkeling? Gaat dat goed?

Quote Originally Posted by Jan Nieuwenhuysen
Ook in mijn werk druk ik altijd het hele negatief. Dat is gewoon de manier waarop ik werk.
Ik doorgaans ook, vanuit de gedachte dat de Belangrijke Beslissingen op het moment van opname genomen zijn. Dat zijn beslissingen over compositie, licht, eventuele actie, ritme of wat dan ook, en dan moet je niet achteraf gaan zoeken of er misschien nog een andere foto uit dat negatief is te halen. Wat je zegt, een manier van werken...
Quote Originally Posted by Jan Nieuwenhuysen
2/ Toonschaal. Als je dit papier ontwikkeld in Amidol heeft het een hele rechte lange curve. Na platinum/paladium is dit het proces met de langste toonschaal.
Interessant, ik zal dat in m'n achterhoofd houden...

Groet, Paul.