Fred, ik ben geen densitometer gebruiker. Ik geef vwb de densiteit alleen weer wat anderen zeggen die wel een densitometer hebben. Puur op mijn ogen afgaand ben ik ervan overtuigd dat AZO inderdaad een hogere Dmax haalt dan vergrotingspapier. Mits je het ontwikkeld in de amidol.
Het beste kan ik je verwijzen naar dit artikel voor meer technische gegevens over AZO en daarvoor geschikte negatieven dan je waarschijnlijk wilt weten... De stek voor AZO informatie is de website van Michael Smith en Paula Chamlee: www.michaelandpaula.com. Kijk maar hoeveel je wilt weten. Verlies je vooral niet te veel in alle getallen. Helemaal gek maken sommige mensen zich daarmee.

Je kunt eindeloos over praten over toonschalen etc., uiteindelijk telt de afdruk.
Wat ik fijn vind aan AZO zijn twee dingen.
Ten eerste: het proces. Het is heerlijk simpel werken. Je maakt een negatief, legt dat op een velletje papier, belicht met een gloeilamp en dat is alles. Mij spreekt dat aan.
Trek niet de conclusie dat dat betekend dat het maken van een goede afdruk simpel is. Ik ben nu een paar maanden bezig en ik laat mijn AZO prints nog niet zien. Voor mij is dit bloed, zweet en tranen. Maar de belofte is er. Soms.
Ten tweede: prachtige doortekening in schaduw en lichten en mooie middentonen. ik heb gemerkt dat je een vrij zwaar negatief moet hebben.

Ik probeer een voorbeeld print te pakken te krijgen om te laten zien. Ik moet na mijn vakantie (eind deze week weg; heerlijk!) daar energie in gaan stoppen. Ik ben enthousiast over dit procede. Dus ik wil een goede afdruk kunnen tonen van een goede printer en nog veel meer. Het is tegenwoordig trouwens ook mogelijk te vergroten op AZO.

Ik ben zelf fotograaf. Autodidact. Architectuur en portretten hoofdzakelijk.
Ik moet je verder bekennen dat ik geen scanner heb. Ja, dat komt nog voor...

Jan