Enige tijd geleden vertelde een creatief therapeut op mijn werk me dat fotografie geen kunst kon zijn, omdat het met mechanische middelen tot stand komt. Natuurlijk is deze discussie een gepasseerd station. En die therapeut ligt gewoon enkele decennia achter op de rest van de wereld (en menig museum).

Maar later dacht ik over dit gesprek na, en kwam tot de conclusie dat het ambachtelijke proces voor mij geen middel tot is, maar deel van het creatieve proces. Ik gebruik mijn opname en afdruktechnieken weliswaar niet om tot abstracte of extreem gemanipuleerde afdrukken te komen. Maar het beeldhouwen met licht, en het gevoel van barietpapier halen in mij de creativiteit naar boven.

In moderne kunst is dit hele ambachtelijke aspect blijkbaar verdwenen. Jarenlange ervaring met materialen om je idee zo perfect mogelijk uit te drukken is irrelevant geworden. (Helemaal als je het over digitale kunst hebt.) Het enige wat telt is het idee van de kunstenaar. Ook als je 10 pagina's text nodig hebt om uit te leggen wat een foto, beeldhouwwerk of schilderij voor zou moeten stellen.

Zelfs kunstschilders kennen hun materialen vaak niet meer. Een kennis van mij werkt als suppoost in een museum, en vertelde me dat de verf van veel moderne schilderijen na enkele tientallen jaren letterlijk van het doek afvalt. De nachtmerrie voor elk museum.

Voor mij is het ambachtelijke proces van opname en afdrukken even belangrijk het idee wat ik probeer uit te drukken. Hoe zit dat voor jullie?

Gilbert