't idee achter de tabellen met gebruik van Y + M is dat bij 't wisselen van gradatie de belichtingstijd gelijk zou moeten blijven. En omdat verschillende merken papier anders reageren is 't raadzaam als je van die gelijkblijvende belichtingstijd gebruik zou willen maken de tabel te gebruiken die bij 't papier hoort. n.b. de belichting voor midden grijs blijft gelijk. 't nadeel is dat je de tussen waardes moet interpoleren, en de beoordeling van de print in de donkere en lichte partijen plaats vind. niet in 't midden grijs. ( hier is natuurlijk ook splitgrade uit voortgekomen) Dus in de praktijk is 't werken met Y voor zacht en M voor hard even goed. Tenzij je een gekalibreerd systeem wilt hebben. Waarbij de gradatie papier A gelijk is aan gradatie papier B