Quote Originally Posted by PieterB
Is mijn enige mogelijkheid dan een correctie van +1EV? Of kan ik op één of andere manier prutsen met de DX-code's?
Ik ken die F55 niet, maar wat is er tegen om die EV gewoon op +1 in te stellen als je van 400 naar 200 wilt? Evt. extra correcties kun je dan toch alsnog uitvoeren? Prutsen met die dx-codes kan ook, je moet dan bepaalde stukjes ijzer afplakken geloof ik. Hoe dat moet is met zekerheid op het web te vinden, ik heb 't wel 's ergens gelezen.

Quote Originally Posted by PieterB
Wat ik nu ook besef te missen is de mogelijkheid een draadontspanner te gebruiken. Is de enige mogelijkheid dan om de zelfontspanner te gebruiken?
Nogmaals, ik ken dat ding niet, maar de kans is inderdaad aanwezig dat dat alleen via de self-timer kan. Misschien wil Nikon graag dat je zo'n remote ontspanner koopt voor lekker duur?

Quote Originally Posted by PieterB
Nog een vraagje: centrale partiële meting, kan ik dit vergelijke met spot meting? Zodat ik precies manueel kan belichten op een bepaald voorwerp?
Nee. Nikons hebben doorgaans drie meetmethoden: matrixmeting (dan wordt het hele beeld doorgemeten), matrixmeting met nadruk op het centrum (dan weegt een vrij ruim centrum van het beeld bv. 60% in de meting), en spotmeting (dan gebruikt de meter slechts een beeldhoek van enkele graden, om heel precies beeldelementen te kunnen meten).

Matrixmeting is de standaardmethode. Die werkt doorgaans goed tot zeer goed. Maar wanneer je een portret wilt maken tegen een donkere achtergrond, is de kans aanwezig dat die achtergrond teveel gewicht in de meetschaal legt, waardoor het gezicht overbelicht zou kunnen raken. Hier kun je matrix met centrumnadruk gebruiken. En wanneer je heel precies wilt meten en bv. ook de contrastomvang van een scène wilt weten, dan kies je voor spotmeting. Gebruik je spotmeting echter om de wang van een model te meten, dan volgt vrijwel zeker onderbelichting, omdat die meter alles naar middelgrijs vertaalt.

Groet, Paul.