ik heb toch maar de stap gewaagd,en het gedaan,die reprocamera,bedoel ik,sjonge,het was wel even goed nadenken,en wat voor een verhaal ik in elkaar moest flanzen,om het tegen mijn vrouw te zeggen,daar had ik nog de grootste moeite mee,maar toen we na onze boswandeling in een tentje een kop koffie zaten te drinken met wat lekkers erbij,heb ik het gezegd,ze verslikte zich,maar daar bleef het gelukkig bij,ik heb zo snel en zo duidelijk mogelijk mijn verhaal afgeraffeld,en toen was de bui,die ik in gedachte had zien hangen,heel snel over,ze begon nog over de afmetingen,maar dat heb ik luchtig van tafel geveegd,dus hij komt er,en verder zien we wel.