Ik denk dat die ouwe Grieken nog niet zo gek waren - er is een stroming die ook vandaag de dag nog stelt dat de scheiding tussen kunst en vakmanschap kunstmatig is, en dat die in stand wordt gehouden door een "elite", die daar baat bij heeft.

Het probleem is natuurlijk dat het begrip "Kunst" zoals dat tegenwoordig wordt gehanteerd, zich onttrekt aan elke definitie. En dan kan je dus inderdaad met een verfroller rode verf op een doek van 6 vierkante meter rollen... of een reeks frontale, overbelichte, van voren keihard ingeflitste foto's van bange pubermeisjes in ondergoed maken.

En als je nou zo'n ondefiniŽerbaar begrip tot Criterium gaat verheffen, wordt de discussie natuurlijk erg moeilijk. En dat is in het belang van die Elite.
Ik had een tijdje terug een galeriehouder in mijn kennissenkring, en heb toen ontdekt dat goeie maatjes zijn met een galeriehouder de simpelste manier om Kunstenaar te worden (de status van Kunstenaar te bereiken).

Robert Pirsig schreef ooit op dat het onderscheid tussen produktie en vakmanschap is dat je begint met een idee voor ogen, en dat je, naarmate je werkstuk vorm aanneemt, de beslissingen continu herziet, en dat het resultaat misschien in concrete zin wel heel anders is dan je voor ogen had, maar in essentie toch hetzelfde. Een beetje de manier waarop Dennis Bergkamp voetbalt, inderdaad
Als je het zo ziet, is een onderhoudslasser dus eigenlijk een beeldhouwer. En dat is zo ge nog niet, want als 'ie niet met een onderhoudsklusje bezig is, staat 'ie vaak gewoon voor de lol iets heel moois in elkaar te lassen.
Maar als Anton Heyboer met een mes een paar krassen in een plaat blik zet, is het ineens Kunst (dat voorbeeld gaf 'ie trouwens zelf, in een interview).

Mijn idee is dat, als we nou eens besluiten het begrip "Kunst" als onderscheidend criterium in de kliko te mikken, we een heleboel meer vrijheid krijgen bij het maken van, of bij het bekijken van, dingen die we mooi vinden.

peter