In dat geval zet ik eerst mijn spullen klaar en roep ik ze dan er bij. Ze zijn zeker twee minuten ge´nteresseerd in alle spullen die ik heb klaargezet, daarna worden het leuke portretjes. En dan kan je ze laten spelen met een blaasbalg-ontspanner. Laat ze zelf een foto maken (maar ondertussen doe je het stiekum op je eigen moment). Geef je kids speelgoed, etc. enz. Laat ze iets leuks doen, dan is het geheel minder statisch. Ik heb twee kleintjes die zich graag omkleden in verkleedkleertjes. Dan heb je zo een half uur om kwalitatieve kiekjes te nemen.

Als het onderwerp niet langer dan tien seconden stil zit, begin ik er meestal niet meer aan. Een goede foto is ook weten wanneer je een foto niet moet nemen. En het scheelt me enige ergernis als ik niet hoef te wachten op dat een stuiterend kind tot rust is gekomen. Ik kom straks wel terug. Volwassenen kan je het uitleggen en kan je voorbeeld foto's laten zien. Laat zien wat je onder kwaliteit verstaat en ze zullen begrijpen dat het wat langer duurt. Misschien is het ook wel het lot van een kwaliteitswerker om anderen te scholen?