Quote Originally Posted by gary mulder View Post
spoelen is een diffusie proces. Het verloopt hiervan wordt bepaald door tijd, temperatuur en laagdikte. En als laatste het concentratie verschil. De stroomsnelheid van 't water is geen bepalende factor. Mijn eigen werkwijze is. foto's ruim in water van 25 graden zorgen dat ze niet tegen elkaar zitten. 10 minuten wachten. foto's uit de bak nemen uit laten druipen/met een "trekker" afnemen. Het water in de bak vernieuwen (weer 25 graden) . Die proces 6 keer herhalen. Bij deze methode weet ik zeker dat er geen 'dode' hoeken zijn, waar 't spoelwater in feite stil staat gedurende de hele spoel periode. Het is duidelijk meer werk, om de 10 minuten actie, maar is een veel zekere manier. Daarnaar gebruik je 't spoelwater optimaal.
Het spoelen in de fotografie is meer dan een diffusieproces. Om het wat eenvoudig te houden misschien niet geheel correct weergegeven.
In het fixeer proces heb je 'fixeerresten', die in de emulsie en het papier zitten. De mate waarin deze resten vastzitten hangt van het materiaal en de pH (van de fixeer) af. Zo is de papiervezel van barietpapieren een goed bindmiddel. Verder is komen vast te staan dat de pH belangrijk is (Kodak heeft dit verband o.a. onderzocht). In zure omgeving treedt er een sterke binding op. In alkalische omgeving is de binding veel minder en zullen de fixeerresten er makkelijker uitspoelen in een diffusieproces. Dit is, eenvoudig gezegd, de achtergrond van de alkalische fixeer. Maar het gebruik van een sodabad en dgl. berust hier ook op. Zo gebruikte Agfa in ontwikkelmachines ook al lang licht alkalische fixeren. Dit is begrijpelijk, want dan kun je de prints er in de kortste keren door jagen. Het spoel proces vindt dan in seconden plaats (met PE ).

Jed