De aanpak met een densitometer heeft een aantal bezwaren.
- omdat 't meetvlakje relatief groot is kun je moeilijk verschillende zones meten op 1 negatief. Als oplossing worden meerdere opnames gemaakt waarmee de afzonderlijke zones "gesimuleerd" worden. Zo wordt geen rekening gehouden met 't contrast overdracht van 't gebruikte objectief. Wat in de praktijk natuurlijk een wereld van verschil uit maakt. Neem maar eens een opname met een nikon en leg er een opname van een leica naast ! Beide redelijk recent en gecoat.
- Er zijn nogal grote verschillen in optische systemen van vergroters. Te denken aan condensors met opaal lamp of puntlicht,kleurkoppen, verschillende vergrotings objectieven enz enz
- Het ene papier is 't andere niet. afgezien van te variatie die er is door gebruik van verschillende ontwikkelaars.

Gezien deze voorgaande bezwaren is het nut van de uitgave aan een densitometer, bedenkelijk. Levert alleen een grove indicatie op.

Zelf ben ik een zeer sterke voorstander van een beoordeling aan de hand van afdrukken. Een goed negatief is goed en gemakkelijk af te drukken op normaal papier van keuze. Door vaak je eigen afdrukken naast die van anderen te zien kom je er ook snel achter of je de "lat" voor je zelf op de goede plek hebt, c.q. niet te snel tevreden bent.