Ik denk even hardop na:

Als je het onder de vergroter wilt doen, moet je eerst met een 360' panoramakop een serie negatieven maken die elkaar precies evenveel overlappen. Let op dat je goed belicht. Je kunt hierbij niet op je automatische camerabelichting vertrouwen, want die geeft in de richting van de zon een onderbelicht beeld.

Onder de vergroter bepaal je van alle afzonderlijke afdrukken exact de juiste belichtingstijd om overal de gewenste grijswaarden te krijgen.

Daarna maak je een lineaal waarlangs je de strook papier exact kunt verschuiven. Liefst met stops die in het donker te voelen zijn. Bijv. een lat met op precies de goede plaatsen gaatjes waar je een deuvel in kunt steken. Het kan ook een kartonnen sleuf zijn met stops, waar je het papier doorheen schuift. Dan kan er geen vals licht meer bij.

Vervolgens hang je een glasplaatje vlak onder je vergroterlens waarop je link en rechts een stuk zwart karton geplakt hebt. Dat projecteert voor elk nieuw negatief eenzelfde deel van het beeld op het papier. En omdat hij zo dicht onder de lens hangt wordt de overgang heel onscherp.

Je belicht dus het papier deel na deel, met telkens dezelfde lichtafval van de stukken karton. Hierdoor zouden de overlappende randen netjes op elkaar moeten passen. Natuurlijk moet de afstand die je het papier doorschuift overeenkomen met het geprojecteerde beeld van het negatief.

De eerste poging zal niet meteen perfect zijn. Maar als je alles exact bemeten hebt en de juiste belichtingstijden gebruikt, moet het theoretisch mogelijk zijn om een panorama goed af te drukken. Maar misschien hebben anderen in deze forums wel veel simpelere oplossingen.

G.