Momenteel is er in de engelse groepen een discussie aan de gang over het verband tussen leeftijd en overstap op digitale fotografie. Ik heb er al enkele keren smakelijk om kunnen lachen.

Maar als ik serieus om me heen kijk klopt er wel iets van. Ik ken vooral 35 plussers die fanatiek analoog de rug toekeren. Veelal fotoclub leden die voorheen maar matig werk leverden en dogmatisch vast zitten aan typische fotoclub regeltjes voor de perfecte foto.

Intussen vragen vooral jong volwassenen, die al lang een digitaaltje hebben, om analoog en doka. En vrouwen van middelbare leeftijd die niet geinteresseerd zijn in techniek, maar wel in artistieke expressie. Bovendien hoor ik steeds vaker mensen zeggen dat ze al de hele dag achter de computer zitten en voor hun hobby liever analoog werken.

Om even kort door de bocht te gaan: Zijn fanatieke digitalers vooral middelbare blanke heren met overgewicht, die vroeger te lui waren om de leercurve van de doka te volgen, denken dat mooie foto's vooral in glossy tijdschriften staan, en dat een nieuwe camera betere foto's oplevert?

Wat zijn jullie ervaringen?

G.

P.S. Ik hoor zelf bij de middelbare blanke heren met overgewicht